റാഞ്ചി, 2026 ഒക്ടോബർ 19:
കൂട്ടബലാത്സംഗക്കേസിൽ വൈദ്യപരിശോധനയിൽ ബീജസാന്നിധ്യം കണ്ടെത്താത്തതും പൊലീസിൽ പരാതി നൽകാൻ മൂന്ന് ദിവസം വൈകിയതും ഇരയുടെ മൊഴിയുടെ വിശ്വാസ്യത ഇല്ലാതാക്കില്ലെന്ന് ഝാർഖണ്ഡ് ഹൈക്കോടതി. ജംഷഡ്പൂരിലെ വിചാരണക്കോടതി 2018 ഓഗസ്റ്റ് 23ന് പുറപ്പെടുവിച്ച കുറ്റക്കാരെന്ന വിധിയും ഓഗസ്റ്റ് 29ന് വിധിച്ച 20 വർഷത്തെ കഠിനതടവും ഓരോ പ്രതിക്കും 40,000 രൂപ പിഴയും ഹൈക്കോടതി ശരിവച്ചു. ജസ്റ്റിസ് ആനന്ദ സെൻ, ജസ്റ്റിസ് പ്രദീപ് കുമാർ ശ്രീവാസ്തവ എന്നിവരടങ്ങിയ ഡിവിഷൻ ബെഞ്ചാണ് ഹേമെന്റോ സിങ് എന്ന ഹേമന്ത് സിങ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രതികളുടെ അപ്പീലുകൾ തള്ളിയത്. ഝാർഖണ്ഡ് സംസ്ഥാനമായിരുന്നു എതിർകക്ഷി. പ്രതികൾക്കുവേണ്ടി അഭിഭാഷകരായ ജിതേന്ദ്ര നാഥ് ഉപാധ്യായ, യോഗേന്ദ്ര പ്രസാദ്, ദിലീപ് കുമാർ കർമാകർ, ശ്വേത ഗുപ്ത, അഭിജീത് കുമാർ എന്നിവർ ഹാജരായി. സംസ്ഥാനത്തിനുവേണ്ടി നവീൻ കുമാർ സിങ്, ഭോലാനാഥ് ഓഝ എന്നിവരും ഹാജരായി.
വനപ്രദേശത്ത് സ്ത്രീയെ തടഞ്ഞുനിർത്തി നാലുപേർ കൂട്ടബലാത്സംഗം ചെയ്തെന്ന കേസ്
2013 നവംബർ അഞ്ചിനാണ് കേസിനാസ്പദമായ സംഭവം. ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്ന സ്ത്രീയെ കിഴക്കൻ സിങ്ഭൂം ജില്ലയിലെ ലാപിത് ഛെഞ്ച വനപ്രദേശത്തിന് സമീപം നാലുപേർ ചേർന്ന് തടഞ്ഞുനിർത്തിയെന്നാണ് പ്രോസിക്യൂഷൻ കേസ്.
സ്ത്രീയെ ബലമായി സമീപത്തെ നീർച്ചാലിനരികിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി പ്രതികൾ ഓരോരുത്തരായി ബലാത്സംഗം ചെയ്തെന്നാണ് ആരോപണം. നിലവിളിക്കാതിരിക്കാൻ വായ പൊത്തിപ്പിടിക്കുകയും ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയാൽ വെള്ളത്തിൽ മുക്കിക്കൊല്ലുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തതായും പരാതിയിൽ പറയുന്നു.
സമീപത്ത് ആളുകളുടെ സാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെ പ്രതികൾ രക്ഷപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് സഹായത്തിനായി നിലവിളിച്ച സ്ത്രീയെ പ്രകാശ് ഹെംബ്രാം എന്നയാളുടെ വീട്ടിലെത്തിച്ചു. അവിടെ രാത്രി കഴിഞ്ഞ സ്ത്രീയുടെ പരാതിയിൽ അടുത്ത ദിവസം ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് യോഗം ചേർന്നെങ്കിലും ആരോപണവിധേയരായവർ ഹാജരായില്ല. ഇതിനെത്തുടർന്ന് 2013 നവംബർ എട്ടിനാണ് പൊലീസിൽ പരാതി നൽകിയത്.
പരാതി നൽകാൻ മൂന്ന് ദിവസം വൈകിയത് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് ഇടപെടൽ മൂലമെന്ന് കോടതി
സംഭവം നടന്നിട്ട് മൂന്ന് ദിവസത്തിനുശേഷമാണ് പൊലീസിൽ പരാതി നൽകിയതെന്നും അതിനാൽ ആരോപണം വിശ്വസനീയമല്ലെന്നുമായിരുന്നു പ്രതിഭാഗത്തിന്റെ പ്രധാന വാദങ്ങളിലൊന്ന്.
എന്നാൽ പരാതിക്കാരിയായ സ്ത്രീയുടെ സാമൂഹിക സാഹചര്യവും സംഭവത്തിനുശേഷമുണ്ടായ നടപടികളും പരിഗണിച്ച ഹൈക്കോടതി ഈ വാദം അംഗീകരിച്ചില്ല.
ഏകദേശം അമ്പത് വയസ്സുള്ള, ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത വിധവയാണ് പരാതിക്കാരി. ഗ്രാമത്തിൽ ആദ്യം പഞ്ചായത്ത് വിളിച്ചുചേർത്ത് പ്രശ്നം പരിഗണിച്ചശേഷമാണ് പൊലീസിനെ സമീപിച്ചത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ പരാതി നൽകാനുണ്ടായ മൂന്ന് ദിവസത്തെ കാലതാമസത്തിന് തൃപ്തികരമായ വിശദീകരണമുണ്ടെന്ന് കോടതി വിലയിരുത്തി.
പരാതി നൽകുന്നതിലുണ്ടായ കാലതാമസം മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഇരയുടെ മൊഴി തള്ളാനാവില്ലെന്നതാണ് കോടതിയുടെ നിലപാട്.
പ്രതികളുടെ പേരറിയാത്തത് തിരിച്ചറിയലിന്റെ വിശ്വാസ്യത ഇല്ലാതാക്കില്ല
പ്രതികളെ പേരുപറഞ്ഞ് തിരിച്ചറിയാൻ സ്ത്രീക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന വാദവും അപ്പീലുകളിൽ ഉന്നയിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ സംഭവത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടവരുടെ പേരുകൾ പഞ്ചായത്ത് യോഗത്തിനിടെയാണ് സ്ത്രീ ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കിയതെന്ന് കോടതി കണ്ടെത്തി. പേരുകൾ അറിയില്ലായിരുന്നെങ്കിലും കോടതിയിൽവച്ച് പ്രതികളെ മുഖം നോക്കി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് പ്രതികളുടെ പേരുകൾ നേരത്തേ അറിയില്ലെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം അവരുടെ തിരിച്ചറിയലിനെക്കുറിച്ചുള്ള മൊഴി അവിശ്വസനീയമാകില്ലെന്ന് ഹൈക്കോടതി വ്യക്തമാക്കി.
72 മണിക്കൂറിനുശേഷമുള്ള പരിശോധനയിൽ ബീജസാന്നിധ്യം കണ്ടെത്താത്തത് നിർണായകമല്ല
സംഭവം നടന്ന് ഏകദേശം 72 മണിക്കൂറിനുശേഷമാണ് സ്ത്രീയെ വൈദ്യപരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയയാക്കിയത്. പരിശോധനയിൽ ബീജസാന്നിധ്യം കണ്ടെത്താത്തത് ബലാത്സംഗം നടന്നിട്ടില്ലെന്നതിന് തെളിവാണെന്നായിരുന്നു പ്രതിഭാഗത്തിന്റെ മറ്റൊരു വാദം.
എന്നാൽ സംഭവത്തിനും പരിശോധനയ്ക്കുമിടയിൽ 72 മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിൽ ബീജസാന്നിധ്യം കണ്ടെത്താതിരിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണെന്ന് ഹൈക്കോടതി വിലയിരുത്തി.
അതേസമയം സ്ത്രീയുടെ പുറംഭാഗം, സ്തനങ്ങൾ, കൈത്തണ്ട, കാൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ പരിക്കുകളുണ്ടായിരുന്നതായി വൈദ്യപരിശോധനയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
പ്രത്യേകിച്ച് സ്തനങ്ങളിലും നടുവിന്റെ താഴ്ഭാഗത്തുമുണ്ടായിരുന്ന ബലപ്രയോഗത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ സ്ത്രീയുടെ മൊഴിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന പ്രധാന തെളിവുകളാണെന്ന് കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
ബീജസാന്നിധ്യം കണ്ടെത്തിയില്ലെന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ മറ്റ് വൈദ്യശാസ്ത്ര തെളിവുകളും വിശ്വസനീയമായ സാക്ഷിമൊഴിയും അവഗണിക്കാനാവില്ലെന്നതാണ് കോടതിയുടെ കണ്ടെത്തൽ.
വ്യാജമായി പ്രതിചേർത്തുവെന്ന വാദത്തിന് തെളിവില്ല; ഇരയുടെ മൊഴി വിശ്വസനീയമെന്ന് ഹൈക്കോടതി
തങ്ങളെ കേസിൽ വ്യാജമായി പ്രതിചേർത്തതാണെന്ന വാദവും പ്രതിഭാഗം ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ആരോപണം സാധൂകരിക്കുന്ന വാക്കാലുള്ള തെളിവുകളോ രേഖകളോ ഹാജരാക്കാൻ പ്രതികൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് കോടതി കണ്ടെത്തി.
പരാതിക്കാരിയുടെ മൊഴി പൂർണമായും വിശ്വസനീയമാണെന്നും ശരീരത്തിലുണ്ടായ പരിക്കുകൾ മൊഴിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നും ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച് വിലയിരുത്തി.
സംഭവത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ, പ്രതികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ സാഹചര്യം, വൈദ്യപരിശോധനയിലെ കണ്ടെത്തലുകൾ എന്നിവ ഒരുമിച്ച് പരിഗണിക്കുമ്പോൾ പ്രോസിക്യൂഷൻ കേസ് അംഗീകരിക്കാവുന്നതാണെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി.
പ്രതികളുടെ അപ്പീലുകൾ തള്ളി; 20 വർഷത്തെ കഠിനതടവും പിഴയും തുടരും
ജംഷഡ്പൂരിലെ പത്താം അഡീഷണൽ സെഷൻസ് ജഡ്ജിയും അതിവേഗ കോടതിയും പ്രതികളെ കുറ്റക്കാരായി കണ്ടെത്തിയതിൽ പിഴവില്ലെന്നാണ് ഹൈക്കോടതിയുടെ അന്തിമ വിലയിരുത്തൽ.
ഇതോടെ 2018 ഓഗസ്റ്റ് 23ലെ കുറ്റക്കാരെന്ന വിധിയും ഓഗസ്റ്റ് 29ലെ ശിക്ഷാവിധിയും ചോദ്യംചെയ്ത് സമർപ്പിച്ച അപ്പീലുകൾ ഹൈക്കോടതി തള്ളി.
പ്രതികൾക്ക് വിധിച്ച 20 വർഷത്തെ കഠിനതടവും ഓരോരുത്തർക്കും 40,000 രൂപ പിഴയും നിലനിൽക്കും. വിചാരണക്കോടതിയുടെ വിധിയിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ ഹൈക്കോടതി തയ്യാറായില്ല.
ലൈംഗികാതിക്രമക്കേസുകളിൽ ഇരയുടെ വിശ്വസനീയമായ മൊഴിക്കും പരിക്കുകളുടെ തെളിവിനും പ്രാധാന്യം
ലൈംഗികാതിക്രമക്കേസുകളിൽ തെളിവുകൾ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ പരാതിയിലെ കാലതാമസവും വൈദ്യപരിശോധനയിലെ ഒരു കണ്ടെത്തലും മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി തീരുമാനത്തിലെത്തരുതെന്ന നിലപാടാണ് ഈ വിധിയിൽ വ്യക്തമാകുന്നത്.
നിയമപരമായി, ഇരയുടെ മൊഴിയുടെ വിശ്വാസ്യതയും അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന മറ്റ് തെളിവുകളും ഒരുമിച്ച് പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം വിധി വ്യക്തമാക്കുന്നു. സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലം പരാതി നൽകാൻ വൈകുന്ന സ്ത്രീകളുടെ വിശദീകരണം പരിശോധിക്കുമ്പോഴും ഈ സമീപനം പ്രസക്തമാണ്.
ഝാർഖണ്ഡ് ഹൈക്കോടതിയുടെ അധികാരപരിധിയിലെ സമാന കേസുകളിൽ തെളിവുകൾ വിലയിരുത്തുന്നതിന് ഈ വിധി സഹായകമാകാം. എന്നാൽ എല്ലാ കേസുകളിലും മൂന്ന് ദിവസത്തെ കാലതാമസം അംഗീകരിക്കണമെന്നോ 72 മണിക്കൂറിനുശേഷം ബീജസാന്നിധ്യം കണ്ടെത്താനാവില്ലെന്നോ ഉള്ള പൊതുനിയമം കോടതി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല. ഈ കേസിലെ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളും തെളിവുകളുമാണ് വിധിക്ക് അടിസ്ഥാനം.
