ന്യൂഡൽഹി:

“ഇന്ത്യയിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ വോട്ടവകാശം നഷ്ടമായത് ഭരണപരമായ പിഴവാണോ, അതോ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ കൂടുതൽ ബാധിച്ച ഒരു സംവിധാനത്തിന്റെ ഫലമാണോ?”

ഈ ചോദ്യത്തിനാണ് ഉത്തരമാവശ്യപ്പെട്ട് ഇന്ത്യാ സർക്കാരിന് കത്തയച്ചിരിക്കുന്നത് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മൂന്ന് പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടർമാർ. 2026 മേയ് 1-ന് ‘AL IND 8/2026’ എന്ന നമ്പറിൽ അയച്ച കത്തിൽ, ന്യൂനപക്ഷ വിഷയങ്ങളുടെ പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടർ നിക്കോളാസ് ലെവ്രാ, അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടർ ഐറീൻ ഖാൻ, മതവിശ്വാസ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടർ നസീല ഗനേയ എന്നിവർ, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മിഷന്റെ സ്പെഷ്യൽ ഇൻറൻസീവ് റിവിഷൻ (SIR) നടപടിയെക്കുറിച്ച് വിശദീകരണം തേടുകയാണ്.

കത്തിൽ യു.എൻ. ഒരു അന്തിമ വിധി പറയുന്നില്ല. മറിച്ച്, ലഭിച്ച വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഗുരുതരമായ മനുഷ്യാവകാശ ആശങ്കകൾ ഉന്നയിക്കുകയും, അവയ്ക്ക് വിശദമായ മറുപടി ഇന്ത്യാ സർക്കാരിനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുകയാണ്.

അതോടൊപ്പം, ആരോപണങ്ങൾ ശരിയാണെന്ന് അന്വേഷണത്തിൽ കണ്ടെത്തുകയാണെങ്കിൽ, അവ അവസാനിപ്പിക്കാനും ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനും ഉത്തരവാദികളോട് നടപടിയെടുക്കാനും ആവശ്യമായ ഇടക്കാല നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണമെന്നും യു.എൻ. ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

സെൻസേഷണൽ കത്ത് ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാത്തതും

ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ റിപ്പോർട്ടർമാർ തയ്യാറാക്കിയ റിപ്പോർട്ട് ആയതുകൊണ്ട് ലോകം ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ആധികാരികത ഇതിന് ഉണ്ട്. എന്നാൽ അവർ കൈകാര്യം ചെയ്ത വിഷയവും സമകാലീന ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പരിശോധിച്ചാൽ, നിരുത്തരവാദപരമായ കണ്ടെത്തലുകൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ വേദിയെയും സാധ്യതകളെയും ഉപയോഗിച്ചതായി തോന്നിപ്പോകും.

ആസാം പ്രക്ഷോഭം അവിടേക്ക് കടന്നുകയറിയ വിദേശികൾ ആ നാടും സംസ്കാരവും മണ്ണും വിഭവങ്ങളും കയ്യടക്കുക മാത്രമല്ല, തദ്ദേശവാസികളെ പുറന്തള്ളുകയും ചെയ്തതിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ടതാണ്. ആസാം സമൂഹവുമായി വേർപെട്ട് ജീവിക്കുന്ന ആസാമിലെ ആദിവാസി സമൂഹത്തിന്റെ മണ്ണും ജീവിതവും തകർത്ത പേരിലുള്ള സായുധ കലാപങ്ങൾ ഇപ്പോഴും കെട്ടടങ്ങിയിട്ടില്ല. അതേ പ്രശ്നങ്ങൾ മേഘാലയ, മണിപ്പൂർ തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഉണ്ട്.

വലിയ സംസ്ഥാനമായ ബംഗാളിൽ ഒരേ ഭാഷയും പൈതൃകവും സംസ്കാരവും ചരിത്രവും പങ്കിട്ടിരുന്ന ജനങ്ങളാണ് വിഭജനകാലത്ത് രണ്ട് രാജ്യങ്ങളായി വേർപെട്ടത്. വേർപെടൽ ഒരു ചരിത്ര യാഥാർഥ്യമാണ്. രണ്ട് രാഷ്ട്രീയ ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു പൈതൃക ജനതയുടെ ജീവിതമാണ് അത്. പക്ഷേ വേർപെടൽ യാഥാർഥ്യമാണ്.

ബംഗാളിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെയും സാമൂഹിക സുസ്ഥിരതയെയും തകർക്കുന്ന വിധത്തിൽ ബംഗ്ലാദേശി അഭയാർഥികൾ ബംഗാളിൽ ഉണ്ടെന്നത് ഒരു സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവരെ ഇന്ത്യൻ പൗരന്മാരും വോട്ടർമാരും ആക്കുന്നതിനെതിരെ ബംഗാളിൽ ജനവികാരം ശക്തമാണ്. ഇതേ പ്രശ്നം അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും അലയടിക്കുകയാണ്.

കുടിയേറ്റക്കാരുടെ പ്രശ്നം തന്നെയാണ് ആസാമിലും മേഘാലയിലും ത്രിപുരയിലും മണിപ്പൂരിലും ബംഗ്ലാദേശിലും ഉള്ളത്. ലക്ഷക്കണക്കിന് ബംഗ്ലാദേശികൾ ഇന്ത്യക്കുള്ളിൽ കഴിയുന്നുണ്ട്. യൂറോപ്പിൽ ഇത്തരക്കാരെ കണ്ടെത്തുക എളുപ്പമാണെങ്കിലും ഇന്ത്യയിൽ അത്ര എളുപ്പമല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രേഖകളുടെ പരിശോധനയിലൂടെ മതിയായ തെളിവുകൾ ഇല്ലാത്തവരെ ഒഴിവാക്കുന്ന നടപടിയെ വംശീയവും വർഗീയവുമായ നടപടിയായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഈ റിപ്പോർട്ട്.

ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ലോകത്തിന്റെ വൈവിധ്യങ്ങളെ കാണാനുള്ള ആഗോള മനുഷ്യാവകാശ ചട്ടക്കൂടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് സമീപനങ്ങൾ. ആ സമീപനങ്ങൾ വച്ചുകൊണ്ട് ഒരു റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ഗുരുതരമായ ആരോപണങ്ങളും മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങളും ചൂണ്ടിക്കാട്ടലുകളും അതിൽ വരും. അതിന്റെ ചരിത്രപരവും സാമൂഹ്യശാസ്ത്രപരവുമായ ശരിതെറ്റുകൾ അതിൽ വരണമെന്നില്ല. പക്ഷേ അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വളരെ വലുതായിരിക്കും.

വിദേശികൾക്ക് ഇന്ത്യയിൽ അവകാശം നൽകുന്നതിന് വേണ്ടിയുള്ള വക്കാലത്ത് പോലെയാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ റിപ്പോർട്ട്.

ആദ്യ സംശയം: വോട്ടർ പട്ടിക ശുദ്ധീകരിച്ചോ, അതോ ലക്ഷക്കണക്കിന് അർഹരായ വോട്ടർമാരെ പുറത്താക്കിയോ?

യു.എൻ. ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ട ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം വോട്ടർ പട്ടികയിൽ നിന്ന് പേരുകൾ നീക്കം ചെയ്തതിന്റെ വ്യാപ്തിയാണ്.

12 സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളിലുമായി ഏകദേശം 5.2 കോടി പേരുടെ പേര് വോട്ടർ പട്ടികയിൽ നിന്ന് നീക്കിയെന്നാണ് കത്തിൽ പറയുന്നത്. അതിൽ പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ മാത്രം 91 ലക്ഷം പേരുടെ പേര് ഒഴിവാക്കിയെന്നാണ് ലഭിച്ച വിവരം.

എന്തുകൊണ്ടാണ് യു.എൻ. ആശങ്കപ്പെടുന്നത്?

യു.എൻ. പറയുന്നത് ലളിതമാണ്.

വോട്ടർ പട്ടികയിൽ നിന്ന് വലിയ തോതിൽ പേരുകൾ നീക്കുന്നത് തന്നെ പ്രശ്നമല്ല. എന്നാൽ സാധുവായ തിരിച്ചറിയൽ രേഖകൾ കൈവശമുള്ള ഇന്ത്യൻ പൗരന്മാർ പോലും പട്ടികയിൽ നിന്ന് പുറത്തായെന്ന പരാതികളാണ് ആശങ്കയ്ക്ക് കാരണം. ഭരണപരമായ ചെറിയ അക്ഷരപ്പിശകുകളും പേരിലെ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും പോലും കാരണം കാണിച്ചതായും കത്തിൽ പറയുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ സംശയം: ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെയാണ് കൂടുതലായി ബാധിച്ചതോ?

യു.എൻ. ഏറ്റവും ഗൗരവത്തോടെ ഉന്നയിക്കുന്ന സംശയം ഇതാണ്.

മുസ്ലിംകളും ബംഗാളി വംശജരും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ന്യൂനപക്ഷങ്ങളാണ് അനുപാതത്തിലേറെ ബാധിക്കപ്പെട്ടതെന്നാണ് ലഭിച്ച വിവരമെന്ന് റിപ്പോർട്ടർമാർ പറയുന്നു.

ഉദാഹരണമായി നന്ദിഗ്രാം മണ്ഡലത്തിൽ ഒഴിവാക്കിയ വോട്ടർമാരിൽ 95 ശതമാനവും മുസ്ലിംകളായിരുന്നുവെന്നാണ് കത്തിൽ പറയുന്നത്. എന്നാൽ ആ മണ്ഡലത്തിലെ മുസ്ലിം വോട്ടർമാരുടെ വിഹിതം വെറും 25 ശതമാനമാണ്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് യു.എൻ. ഇതിനെ ഗുരുതരമായി കാണുന്നത്?

ഇത് യാദൃച്ഛികമാണോ, അതോ ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തെ അസമമായി ബാധിച്ച നടപടിയാണോ എന്നതാണ് യു.എൻ. അന്വേഷിക്കുന്നത്.

ചരിത്രപരമായി മുസ്ലിംകളെയും ബംഗാളി വംശജരെയും “വിദേശികൾ”, “അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർ” എന്ന രീതിയിൽ കാണുന്ന സമീപനം തുടർന്നുവന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, അതേ വിഭാഗങ്ങളാണ് ഇപ്പോഴും കൂടുതലായി വോട്ടർ പട്ടികയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടതെന്ന ആരോപണം ഗുരുതരമാണെന്നാണ് കത്തിൽ പറയുന്നത്.

മൂന്നാമത്തെ സംശയം: ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് തെറ്റായ ആളുകളെ തിരഞ്ഞെടുത്തോ?

ഈ കത്തിലെ ഏറ്റവും പുതിയതും ശ്രദ്ധേയവുമായ വിഷയം AI ഉപയോഗമാണ്.

വോട്ടർ വിവരങ്ങളിലെ “ക്രമക്കേടുകൾ” കണ്ടെത്താൻ AI അധിഷ്ഠിത സംവിധാനം ഉപയോഗിച്ചെന്ന റിപ്പോർട്ടുകളെക്കുറിച്ച് യു.എൻ. പ്രത്യേകമായി ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

എന്താണ് യു.എൻ. ചോദിക്കുന്നത്?

AI ഉപയോഗിച്ചതാണോ പ്രശ്നമെന്ന് യു.എൻ. പറയുന്നില്ല.

പക്ഷേ അവർ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ നിർണായകമാണ്.

AI ഏതൊക്കെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു?
അതിന്റെ പ്രവർത്തനം എത്രത്തോളം സുതാര്യമായിരുന്നു?
അൽഗോരിതത്തിൽ പക്ഷപാതം ഉണ്ടായിരുന്നോ?
യഥാർഥ വോട്ടർമാർ തെറ്റായി പുറത്താക്കപ്പെട്ടോ?

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന അവകാശത്തെ ബാധിക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങൾ സുതാര്യമല്ലാത്ത അൽഗോരിതത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നത് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ ബാധിക്കുമെന്ന് കത്തിൽ മുന്നറിയിപ്പുണ്ട്.

നാലാമത്തെ സംശയം: രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനകൾ നടപടിയെ സ്വാധീനിച്ചോ?

യു.എൻ. കത്തിൽ ഏറ്റവും ശക്തമായ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണിത്.

ചില കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരും മുതിർന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളും വോട്ടർ പട്ടികയിൽ നിന്ന് പേരുകൾ നീക്കുന്നതിനെ “അനധികൃത ബംഗ്ലാദേശി കുടിയേറ്റക്കാരെ കണ്ടെത്തൽ”, “Detect, Delete and Deport”, “ഇൻഫിൽട്രേറ്റർമാരെ നീക്കി പട്ടിക ശുദ്ധീകരിക്കൽ” എന്നിങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിച്ചതായി റിപ്പോർട്ടർമാർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് യു.എൻ. ഇതിനെ അപകടകരമെന്ന് പറയുന്നത്?

ഇത്തരം ഭാഷ മുസ്ലിം പൗരന്മാരെ വിദേശികളായി ചിത്രീകരിക്കാനും മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിവേചനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും ഇടയാക്കുമെന്നാണ് യു.എൻ. വിലയിരുത്തുന്നത്.

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്ത് മതവിഭാഗങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അന്താരാഷ്ട്ര മനുഷ്യാവകാശ ബാധ്യതകൾക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്നും കത്തിൽ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

അഞ്ചാമത്തെ സംശയം: അപ്പീൽ നടപടിക്ക് യഥാർത്ഥ അവസരം കിട്ടിയോ?

പേരുകൾ നീക്കം ചെയ്തവർക്ക് അപ്പീൽ നൽകാൻ അവസരം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നാണ് ഔദ്യോഗിക നിലപാട്.

എന്നാൽ യു.എൻ. ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്.

34 ലക്ഷത്തിലധികം അപ്പീലുകൾ വളരെ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ തീർപ്പാക്കേണ്ടി വന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, എല്ലാവർക്കും നീതിപൂർവമായ പരിഗണന ലഭിച്ചോയെന്നതാണ് ചോദ്യം. കോടതി നിശ്ചയിച്ച അവസാന തീയതിക്ക് മുമ്പ് അപ്പീൽ തീർന്നില്ലെങ്കിൽ പലർക്കും വോട്ട് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും കത്തിൽ പറയുന്നു.
ആറാമത്തെ സംശയം: മനുഷ്യാവകാശ നിയമങ്ങൾ പാലിച്ചോ?

ഈ നടപടി അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങൾ പാലിച്ചാണോ നടന്നതെന്ന ചോദ്യവും യു.എൻ. ഉന്നയിക്കുന്നു.

വോട്ടവകാശം, മതത്തിന്റെ പേരിലുള്ള വിവേചനം ഒഴിവാക്കൽ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ പങ്കാളിത്തം എന്നിവ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് ഇന്ത്യ അംഗീകരിച്ച അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടികളുടെ ബാധ്യതയാണെന്ന് റിപ്പോർട്ടർമാർ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, SIR നടപടിയുടെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ യുക്തിസഹവും വിവേചനരഹിതവും സുതാര്യവുമാണെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം സർക്കാരിനുണ്ടെന്നാണ് യു.എൻ. പറയുന്നത്.
ഇന്ത്യാ സർക്കാരിനോട് യു.എൻ. ആവശ്യപ്പെട്ട വിശദീകരണങ്ങൾ

കത്തിൽ ഏഴ് പ്രധാന ചോദ്യങ്ങൾക്കാണ് ഇന്ത്യയോട് മറുപടി തേടുന്നത്.

SIR നടപടിയുടെ നിയമപരവും പ്രായോഗികവുമായ വിശദീകരണം.
അർഹരായ വോട്ടർമാർ പുറത്താകാതിരിക്കാൻ സ്വീകരിച്ച നടപടികൾ.
എത്ര പേരെ നീക്കി, എന്തുകൊണ്ടാണ് നീക്കിയത് എന്ന കൃത്യമായ കണക്ക്.
മുസ്ലിംകൾ, ബംഗാളി വംശജർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ സ്വീകരിച്ച നടപടികൾ.

AI ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളും സുതാര്യതയും.

അപ്പീൽ നടപടികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഫലപ്രദമായിരുന്നോയെന്ന്.
തെറ്റായി വോട്ടവകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് നൽകിയ പരിഹാര നടപടികൾ.