പ്രധാന വിവരങ്ങൾ
- തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയം മാത്രം ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മാനദണ്ഡമല്ലെന്ന് വിരമിച്ച ഡിജിപി ബെസെസായോ കെസോയുടെ ലേഖനം പറയുന്നു.
- സ്വതന്ത്ര കോടതികളും മാധ്യമങ്ങളും പ്രതിപക്ഷവും അധികാരത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അനിവാര്യമാണ്.
- ജനപ്രീതിയുടെ പേരിൽ സ്ഥാപനങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നത് അപകടമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
- ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും ഏകാധിപത്യങ്ങളല്ലെങ്കിലും ജനാധിപത്യ സമ്മർദങ്ങൾ നേരിടുന്നുവെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ.
- അധികാരവിഭജനം, പൗരവിദ്യാഭ്യാസം, വിയോജിപ്പിനോടുള്ള സഹിഷ്ണുത, എതിരാളികളുടെ അവകാശസംരക്ഷണം എന്നിവയാണ് ലേഖനം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന പരിഹാരങ്ങൾ.
2026 നവംബർ 17 –
ജനവിധിക്കൊപ്പം അധികാരത്തിന് നിയന്ത്രണങ്ങളും വേണം
ജനവിധിയുടെ പേരിൽ അധികാരത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നത് ജനാധിപത്യത്തെ ഉള്ളിൽനിന്ന് തകർക്കുമെന്ന് വിരമിച്ച ഡിജിപി ബെസെസായോ കെസോയുടെ അഭിപ്രായലേഖനം. ‘വ്യാജ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അപകടങ്ങൾ’ എന്ന ലേഖനം, ജനങ്ങളുടെ പരമാധികാരത്തിനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾതന്നെ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെയോ വ്യക്തിയുടെയോ ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെയോ ഭരണത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാകാമെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയം മാത്രം അധികാരത്തിന്റെ സാധുതയായി കാണുകയും ഭരണഘടനാപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങളെ സംരക്ഷണത്തിന് പകരം തടസ്സങ്ങളായി കരുതുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അപകടം. ജനങ്ങൾക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അവസരം നിലനിൽക്കുമ്പോഴും നിയന്ത്രിതവും ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളതുമായ ഭരണത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം നഷ്ടപ്പെടാമെന്നാണ് ലേഖനത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ.
ആധുനിക ഉദാര ജനാധിപത്യത്തിന് ജനങ്ങളുടെ പരമാധികാരവും പരിമിതമായ ഭരണകൂടത്തിലൂടെ വ്യക്തികളുടെ അവകാശസംരക്ഷണവും ഒരുപോലെ ആവശ്യമാണ്. സ്വതന്ത്രവും നീതിപൂർവവുമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വിജയിക്കുന്നവർ അധികാരം വിഭജിക്കുകയും അടിസ്ഥാനസ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കുകയും നിയമവാഴ്ചയ്ക്ക് വിധേയരാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭരണഘടനയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രവർത്തിക്കണം. സ്വതന്ത്ര കോടതികൾ, സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങൾ, ഭയമില്ലാതെ മത്സരിക്കാവുന്ന പ്രതിപക്ഷം, ഭരണകക്ഷിയുടെ സ്വകാര്യ ഉപകരണമായി മാറാത്ത ഉദ്യോഗസ്ഥസംവിധാനം എന്നിവ ഇല്ലെങ്കിൽ വോട്ടെടുപ്പ് അധികാരത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുപകരം ഇടയ്ക്കിടെ അംഗീകരിക്കുന്ന ചടങ്ങായി മാറും. നിയമനിർമാണം, ഭരണനിർവഹണം, നീതിന്യായം എന്നിവ ഒരേ കൈകളിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കാതിരിക്കാനുള്ള അധികാരവിഭജനം അതിനാൽ നിർണായകമാണ്. കോടതികളും മാധ്യമങ്ങളും പൗരസമൂഹവും ഭരണത്തെ പരിശോധിക്കണം. ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങളും ഫെഡറൽ സംവിധാനവും സ്ഥിരഭൂരിപക്ഷം നേടാനാകാത്ത വിഭാഗങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം. ഭൂരിപക്ഷത്തിനും തെറ്റുപറ്റാമെന്നും അത് താൽക്കാലികമോ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ടതോ ആകാമെന്നുമുള്ള തിരിച്ചറിവിലാണ് ഈ നിയന്ത്രണങ്ങൾ. അവ ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമല്ല; ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിനപ്പുറവും ജനാധിപത്യം നിലനിൽക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥകളാണെന്ന് കെസോ പറയുന്നു.
ജനപ്രീതി സ്ഥാപനങ്ങളെ കീഴടക്കാനുള്ള ആയുധമാകുമ്പോൾ
രാഷ്ട്രീയ ശബ്ദത്തിലെ തുല്യത, ജനാഭിലാഷത്തോടുള്ള പ്രതികരണം, പാരമ്പര്യാധികാരത്തിന്റെയും ചെറുസംഘങ്ങളുടെ ആധിപത്യത്തിന്റെയും അവസാനിപ്പിക്കൽ തുടങ്ങിയ ജനാധിപത്യവാഗ്ദാനങ്ങളും ദുരുപയോഗിക്കപ്പെടാമെന്ന് ലേഖനം പറയുന്നു. വരേണ്യർക്കും പുറത്തുനിന്നുള്ളവർക്കും ‘ദേശവിരുദ്ധർക്കും’ എതിരെ താനാണ് യഥാർഥ ജനങ്ങളുടെ പ്രതിനിധിയെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന നേതാവിന് താൽക്കാലിക ജനപ്രീതി ഉപയോഗിച്ച് നിയന്ത്രണസ്ഥാപനങ്ങൾ തകർക്കാം. പ്രതിപക്ഷത്തെ രാജ്യസ്നേഹമില്ലാത്തവരോ അഴിമതിക്കാരോ ആയും മാധ്യമങ്ങളെ ജനങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളായും കോടതികളെ ജനാഭിലാഷത്തിന്റെ തടസ്സങ്ങളായും ചിത്രീകരിക്കുമ്പോൾ സ്ഥാപനങ്ങളെ കൈപ്പിടിയിലാക്കാനുള്ള വഴിതുറക്കും. കഴിവ്, സത്യസന്ധത, നിയമത്തോടുള്ള ബഹുമാനം എന്നിവയെക്കാൾ വിധേയത്വത്തിനും പ്രകടനപരതയ്ക്കും പ്രാധാന്യം ലഭിക്കും. സ്ഥാപനങ്ങളെ ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ സംരക്ഷിച്ച ചരിത്രത്തേക്കാൾ സ്വത്വം, പരാതികൾ, വ്യക്തിപ്രഭാവം എന്നിവയ്ക്ക് വോട്ടർമാർ പ്രതിഫലം നൽകുമ്പോൾ അധികാരം നേടുകതന്നെ ലക്ഷ്യമാകും. നേതാവിനെ വിമർശിക്കുന്നത് ജനങ്ങളെ വിമർശിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണെന്ന വാദത്തിലൂടെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനും കഴിയും.
വൈമർ റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ അനുഭവമാണ് ലേഖനം പ്രധാന ചരിത്രമുന്നറിയിപ്പായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. 1933ൽ പട്ടാള അട്ടിമറിയിലൂടെയല്ല ഹിറ്റ്ലർ അധികാരത്തിലെത്തിയത്. സ്വതന്ത്ര തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാർട്ടി മറ്റുള്ളവയെക്കാൾ കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ നേടിയതിന് പിന്നാലെ ചാൻസലറായി നിയമിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. പിന്നീട് അടിയന്തരാധികാരങ്ങൾ, തെരുവ് അക്രമം, റൈഖ്സ്റ്റാഗ് തീപിടിത്തം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഭരണഘടനയെ ഉള്ളിൽനിന്ന് തകർത്തു. മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മറ്റു പാർട്ടികളെ നിരോധിക്കുകയും മാധ്യമങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുകയും നിയമവാഴ്ചയ്ക്ക് പകരം നേതാവിന്റെ പരമാധികാരതത്ത്വം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ അപകടമാണെന്നല്ല ഇതിന്റെ പാഠമെന്ന് കെസോ വ്യക്തമാക്കുന്നു. സ്ഥാപനങ്ങൾ നേരത്തേ ദുർബലമായതും ഉദാര ജനാധിപത്യമൂല്യങ്ങളിൽ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടതും സാമ്പത്തികപ്രതിസന്ധി തീവ്രവാദത്തിന് വളമാകുന്നതുമായ സാഹചര്യത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഏകാധിപത്യത്തിലേക്കുള്ള അവസാന ചുവടാകാമെന്നാണ് മുന്നറിയിപ്പ്. അധികാരം നേടിയ ശേഷം വിദഗ്ധോപദേശം തള്ളുകയും സ്വതന്ത്ര ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് പകരം വിധേയരെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഭരണഘടനാപരമായ ഭൂരിപക്ഷഭരണത്തെ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ സർവാധികാരവാദമാക്കി മാറ്റാം. തുടർന്ന് തെരുവുസമ്മർദവും സമൂഹമാധ്യമ പ്രചാരണങ്ങളും സംഘടിത രോഷവും ഉപയോഗിച്ച് ജഡ്ജിമാരെയും മാധ്യമപ്രവർത്തകരെയും ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആൾക്കൂട്ടാധിപത്യത്തിലേക്കും നീങ്ങാം. നിയമാധിഷ്ഠിത ക്രമത്തിന് പകരം ബലവും ബഹളവും സമാഹരിക്കാൻ കഴിയുന്നവരുടെ ഇഷ്ടം നടപ്പാകുന്നതാണ് അത്തരം അരാജകത്വമെന്ന് ലേഖനം പറയുന്നു.
ഇന്ത്യയെയും അമേരിക്കയെയും കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകളും പ്രതിരോധങ്ങളും
സമകാലിക ചർച്ചകളിൽ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെയും നരേന്ദ്ര മോദിയുടെയും ഭരണങ്ങളെ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് കെസോ പറയുന്നു. ട്രംപ് 2016ലും 2024ലും മോദി 2014ലും 2019ലും 2024ലും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയങ്ങൾ നേടി. നിലവിലുള്ള അധികാരകേന്ദ്രങ്ങൾക്കെതിരായ ജനാധിപത്യ വിധിയാണ് ഈ വിജയങ്ങളെന്നും ഏകാധിപത്യ ആരോപണങ്ങൾ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയപരമാണെന്നും അനുകൂലികൾ വാദിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഇരുവരും സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പരിധികൾ പരീക്ഷിച്ചെന്നാണ് വിമർശകരുടെ നിലപാട്. 2020ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ സാധുതയെ ട്രംപ് തുടർച്ചയായി ചോദ്യംചെയ്തതും നീതിന്യായ വകുപ്പ്, രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസികൾ, സൈന്യം എന്നിവയുടെ നിഷ്പക്ഷതയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങളും ലേഖനം പരാമർശിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസിലേക്കുള്ള അധികാരകേന്ദ്രീകരണം, രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾക്കെതിരെ അന്വേഷണ ഏജൻസികളുടെ ഉപയോഗം, സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങൾക്കുള്ള സമ്മർദം, മുമ്പ് കൂടുതൽ സ്വയംഭരണമുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നിലയിലെ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയാണ് വിമർശകർ ഉയർത്തുന്നതെന്നും പറയുന്നു. ഈ സാഹചര്യങ്ങളെ 1930കളിലെ ജർമനിയോട് തുല്യപ്പെടുത്താനാവില്ലെന്നും ലേഖനം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇരുരാജ്യങ്ങളിലും മത്സരാധിഷ്ഠിത തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളും സംസ്ഥാന–പ്രാദേശിക തലങ്ങളിൽ വിജയിക്കുന്ന പ്രതിപക്ഷവും സർക്കാരിനെതിരായ വിധികൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന കോടതികളും നിലനിൽക്കുന്നു. വിധേയരെ നിയമിക്കുന്നതും വിമർശനത്തെ അവിശ്വസ്തതയായി കാണുന്നതും അംഗീകരിക്കാവുന്ന പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ പരിധി ചുരുക്കുന്നതും ഭരണഘടനയെ നിലനിർത്തുന്ന അലിഖിത ജനാധിപത്യമര്യാദകളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് പരിശോധിക്കേണ്ടത്. ഇത്തരം ഇടിവുകൾ പലപ്പോഴും പെട്ടെന്നല്ല, അടിയന്തരാവശ്യമോ എതിരാളികളുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയോ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഘട്ടംഘട്ടമായാണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നും കെസോ പറയുന്നു.
ഇന്ത്യയോ അമേരിക്കയോ തുറന്ന ഏകാധിപത്യത്തിലേക്ക് കടന്നിട്ടില്ലെന്ന് ലേഖനം ആവർത്തിക്കുന്നു. ശക്തമായ പ്രതിപക്ഷവും സമ്മർദങ്ങൾക്കിടയിലും സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന നീതിന്യായസംവിധാനവും പ്രതിഷേധിക്കാൻ കഴിയുന്ന പൗരസമൂഹവും ഇരിടത്തുമുണ്ട്. അതിനാൽ ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിയെന്ന വാദങ്ങൾ ഈ യാഥാർഥ്യങ്ങളുമായി ചേർത്ത് വിലയിരുത്തണം. അമേരിക്കയിലെ ഒരു പ്രധാന പാർട്ടിയിലെ ഗണ്യമായ വിഭാഗം തിരഞ്ഞെടുപ്പുഫലങ്ങൾ അംഗീകരിക്കാത്തതും ഭരണസംവിധാനത്തിനുമേൽ നിർവഹണവിഭാഗത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം വർധിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും സമാധാനപരമായ അധികാരക്കൈമാറ്റത്തെയും ഭരണനിഷ്പക്ഷതയെയും കുറിച്ച് ആശങ്ക ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ അധികാരകേന്ദ്രീകരണം, പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കൾക്കെതിരായ കേസുകളുടെ വർധന, സൂക്ഷ്മവിഷയങ്ങളിൽ സ്വതന്ത്ര റിപ്പോർട്ടിങ്ങിനുള്ള ഇടം ചുരുങ്ങുന്നത് എന്നിവ ജനാധിപത്യപിന്മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകൾക്ക് കാരണമായെന്ന് ലേഖനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. അപകടം തിരഞ്ഞെടുപ്പ് റദ്ദാക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷനുകൾ, അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ, നിയന്ത്രണസ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയെ സ്വാധീനിച്ച് ഭരണകക്ഷിക്ക് അനുകൂലമായ അസമത്വം സൃഷ്ടിക്കാം. മാധ്യമാന്തരീക്ഷം നിയന്ത്രിച്ചും നിയമം തിരഞ്ഞെടുത്ത് നടപ്പാക്കിയും പ്രതിപക്ഷത്തെ ഒപ്പംചേർത്തോ നിർവീര്യമാക്കിയോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ഫലം സ്വാധീനിക്കാം. തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ജയിക്കുന്ന സർക്കാരും ജയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാൻ ഭരണാധികാരം ഉപയോഗിക്കുന്ന സർക്കാരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അപ്പോൾ മങ്ങും. പ്രതിപക്ഷത്തിന് തുല്യനിലയിൽ മത്സരിക്കാനാകാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തുന്നതാണ് പ്രധാന ഭീഷണിയെന്ന് കെസോ പറയുന്നു.
വോട്ട് ചെയ്തതോടെ പൗരന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം അവസാനിക്കുന്നില്ല
വ്യാജ ജനാധിപത്യത്തിനെതിരായ പ്രധാന പ്രതിരോധം ഏതെങ്കിലും പാർട്ടിയോ നേതാവോ മാത്രമല്ല, ജനാധിപത്യസമൂഹത്തിന്റെ ശീലങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളുമാണെന്ന് ലേഖനം പറയുന്നു. തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ രാഷ്ട്രീയ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ തുടക്കത്തിന് പകരം അവസാനമായി കാണുന്നത് പ്രശ്നം വഷളാക്കും. ഭരണഘടനയുടെ പരിധികൾ, വിയോജിപ്പിന്റെ മൂല്യം, സർക്കാരും രാഷ്ട്രവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്നിവ പഠിപ്പിക്കുന്ന പൗരവിദ്യാഭ്യാസം ആവശ്യമാണ്. പ്രതിപക്ഷം വിശ്വസനീയമായ ബദൽ മുന്നോട്ടുവെക്കണം. തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ നഷ്ടമുണ്ടാക്കിയാലും സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യമര്യാദകൾ സംരക്ഷിക്കണം. ഏതെങ്കിലും പാർട്ടിയുടെ ഉപകരണമാകാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരും ജഡ്ജിമാരും മാധ്യമപ്രവർത്തകരും പകരംവെക്കാനാവാത്ത പൊതുസേവനമാണ് നിർവഹിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയിലും അമേരിക്കയിലും സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളും കോടതികളും പ്രാദേശിക മാധ്യമങ്ങളും ചിലപ്പോഴൊക്കെ ദേശീയതലത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷാധികാരത്തെ നിയന്ത്രിച്ചിട്ടുണ്ട്. സമാധാനപരമായ പ്രതിഷേധങ്ങളും സംസ്ഥാന–പ്രാദേശിക തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലെ മത്സരവും അധികാരം ചോദ്യംചെയ്യാനാകുന്നതിന്റെ തെളിവുകളാണ്. കേന്ദ്രസർക്കാരിന് വലിയ വിഭവശേഷിയും പൊതുചർച്ചയെ സ്വാധീനിക്കാനുള്ള ശക്തിയുമുള്ളപ്പോൾ ഈ പ്രതിരോധങ്ങൾ നിലനിർത്താനാകുമോ എന്നതാണ് ചോദ്യം. തെളിവ് ആവശ്യപ്പെടുകയും ഇഷ്ടപ്പെട്ട നയങ്ങൾക്ക് തടസ്സമാകുമ്പോഴും സ്വതന്ത്ര സ്ഥാപനങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും രാഷ്ട്രീയ വിയോജിപ്പിനെ രാജ്യദ്രോഹമാക്കുന്നത് നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ജനാധിപത്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന രാജ്യസ്നേഹമെന്ന് കെസോ വിലയിരുത്തുന്നു.
രാഷ്ട്രീയചിന്തകർ നേരത്തേതന്നെ ഈ അപകടങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നുവെന്നും ലേഖനം വിശദീകരിക്കുന്നു. നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത ജനാധിപത്യം ദരിദ്രരുടെ സമ്പന്നർക്കുമേലുള്ള ഭരണത്തിലേക്ക് ചായാമെന്ന് അരിസ്റ്റോട്ടിൽ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. ജനാധിപത്യഘടകങ്ങളും സമ്പന്ന ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ ഭരണഘടകങ്ങളും ശ്രേഷ്ഠഭരണഘടകങ്ങളും സന്തുലിതമാക്കുന്ന മിശ്ര ഭരണഘടനയാണ് അദ്ദേഹം നിർദേശിച്ചത്. വിഭാഗീയ താൽപര്യങ്ങൾ അനിവാര്യമായതിനാൽ ഒരു ഭൂരിപക്ഷം എല്ലാ അധികാരകേന്ദ്രങ്ങളും ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചെടുക്കുന്നത് തടയാൻ വിശാല റിപ്പബ്ലിക്കും അധികാരവിഭജനവും ആവശ്യമാണെന്ന് ജെയിംസ് മാഡിസൺ ഫെഡറലിസ്റ്റ് ലേഖനങ്ങളിൽ വാദിച്ചു. ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തെ അലക്സിസ് ഡി ടോക്വിൽ ജനാധിപത്യത്തിലെ പ്രത്യേക അപകടമായി കണ്ടു. കൂട്ടായ്മകൾ, പ്രാദേശിക സ്വയംഭരണം, സ്വാതന്ത്ര്യസംസ്കാരം എന്നിവ അധികാരകേന്ദ്രീകരണത്തെ ചെറുക്കുമെന്നായിരുന്നു പ്രതീക്ഷ. സത്യം കണ്ടെത്താനും തെറ്റുതിരുത്താനും ചിന്തയുടെയും ചർച്ചയുടെയും സ്വാതന്ത്ര്യം അനിവാര്യമാണെന്ന് ജോൺ സ്റ്റുവർട്ട് മിൽ പറഞ്ഞു. ജനാഭിലാഷത്തിന്റെ പേരിൽ വിയോജിപ്പിനെ നിശ്ശബ്ദമാക്കുന്ന സമൂഹം സ്വയം ദുർബലമാകുന്നു. മോശം ഭരണാധികാരികളെ അക്രമമില്ലാതെ മാറ്റാനുള്ള സ്ഥാപനശേഷിയിലാണ് കാൾ പോപ്പറിന്റെ തുറന്ന സമൂഹസങ്കൽപം ഊന്നിയത്. ജനങ്ങൾ ഭരിക്കുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ ഭരണാധികാരികളെ സമാധാനപരമായി മാറ്റാനാകുന്നതാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. എതിർപാർട്ടികൾ തമ്മിലുള്ള പരസ്പര സഹിഷ്ണുതയും നിയമപരമായി കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള സ്ഥാപനപരമായ സംയമനവും സമീപകാല ചിന്തകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്നും ലേഖനം പറയുന്നു.
അധികാരം വിഭജിക്കണം; എതിരാളികളുടെ അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കണം
സുതാര്യമായ നിയമനരീതികളും നിശ്ചിത കാലാവധികളും വഴി നീതിന്യായസംവിധാനത്തിന്റെയും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തിപ്പിന്റെയും സ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കണമെന്ന് ലേഖനം നിർദേശിക്കുന്നു. യഥാർഥ വൈവിധ്യമുള്ള മാധ്യമാന്തരീക്ഷം നിലനിർത്തണം. ഒരൊറ്റ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർണയിക്കാത്തവിധം ഫെഡറലിസവും തദ്ദേശഭരണവും ശക്തമാക്കണം. നിലവിലുള്ള സർക്കാരും ഭരണഘടനാധിഷ്ഠിത സംവിധാനവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പൗരവിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കണം. രാഷ്ട്രീയപരാജയം ജനാധിപത്യജീവിതത്തിന്റെ സ്വാഭാവികവും ആവശ്യവുമായ ഭാഗമാണെന്നും നിലനിൽപ്പിന്റെ പ്രതിസന്ധിയല്ലെന്നും അംഗീകരിക്കണം. നിയമംകൊണ്ടുമാത്രം ഇവ ഉറപ്പാക്കാനാവില്ല. ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക ഫലത്തേക്കാൾ ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തെ വിലമതിക്കുന്ന പൗരന്മാർ ആവശ്യമാണ്.
തിരഞ്ഞെടുപ്പില്ലായ്മയല്ല വ്യാജ ജനാധിപത്യമെന്ന് കെസോ വ്യക്തമാക്കുന്നു. തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ നടക്കുന്നതിനൊപ്പം അധികാരത്തെ യഥാർഥത്തിൽ നിയന്ത്രിക്കാവുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾ ആസൂത്രിതമായി ദുർബലപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതാണ് അതിന്റെ സ്വഭാവം. ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും ഏകാധിപത്യങ്ങളല്ലെങ്കിലും മറ്റുകാലങ്ങളിലും സ്ഥലങ്ങളിലും തിരിച്ചുപിടിക്കാനാകാത്ത തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമായ സമ്മർദങ്ങൾ നേരിടുന്നുണ്ടെന്നാണ് ലേഖനത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ. അധികാരം വിഭജിക്കുന്ന ഭരണഘടനാരൂപകൽപനയും പ്രതിപക്ഷത്തെ സഹിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയസംസ്കാരവും വിയോജിക്കുന്നവരുടെ അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന പൗരബോധവുമാണ് പരിഹാരം. ഈ തിരിച്ചറിവില്ലെങ്കിൽ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾതന്നെ അതിനെ തകർക്കാനുള്ള ഉപകരണങ്ങളാകാം. ക്രമവും സ്വാതന്ത്ര്യവും തമ്മിലോ ജനങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും തമ്മിലോ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട കാര്യമല്ല ഇത്. സ്വയം തിരുത്താൻ കഴിയുന്ന ജനാധിപത്യമാണോ, ജനവിധിയുടെ ചടങ്ങുകൾ മാത്രം നിലനിർത്തി ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാത്ത അധികാരം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന സംവിധാനമാണോ വേണ്ടത് എന്നതാണ് ചോദ്യമെന്ന് ലേഖനം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
Disclaimer: The information published on Samadarsi.com is provided for general news, informational, educational, and public awareness purposes only. While every reasonable effort is made to ensure the accuracy, reliability, and timeliness of the content, Samadarsi Communication LLP does not guarantee that all published information is free from errors, omissions, or inaccuracies. The views and opinions expressed in opinion articles, guest columns, interviews, and reader comments are solely those of the respective authors and do not necessarily reflect the views of Samadarsi Communication LLP. Readers are encouraged to independently verify any information before making financial, legal, medical, political, or personal decisions based on the content published on this website. Samadarsi.com reserves the right to update, modify, correct, or remove any content at any time without prior notice. Any links to external websites are provided solely for the convenience of users, and we do not endorse or accept responsibility for the content, security, accuracy, or privacy practices of such third-party websites. All trademarks, logos, images, and other copyrighted materials appearing on this website remain the property of their respective owners.

