തിരുവനന്തപുരം, 2026 ഒക്ടോബർ 19 –
വടക്കുകിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിലെ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾ കൂടുതൽ പേരായി തൊഴിൽരംഗത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നു. ഗ്രാമീണ മേഖലയിൽ ഈ മാറ്റം പ്രത്യേകിച്ചും ശക്തമാണ്. എന്നാൽ സ്ത്രീകൾ തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവരുടെ പട്ടികയിൽ ഇടംപിടിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം അവരുടെ സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പാകുന്നില്ല. ശമ്പളമുള്ള ജോലിയാണോ, സ്വന്തം വരുമാനമുണ്ടോ, തൊഴിൽ സുരക്ഷിതമാണോ എന്നതും പ്രധാനമാണ്. തൊഴിൽ പങ്കാളിത്തത്തിലെ ദേശീയ മാറ്റങ്ങൾ കേരളത്തിന്റെ മുന്നിലുള്ള ഈ വൈരുധ്യത്തെയും വീണ്ടും ചർച്ചയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.
ഗ്രാമങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽപങ്കാളിത്തം കുതിക്കുന്നു
തൊഴിൽ പങ്കാളിത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള 2025-ലെ കണക്കുകൾ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിശകലനത്തിൽ, ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ പങ്കാളിത്ത നിരക്ക് 2019–20-ലെ 33 ശതമാനത്തിൽനിന്ന് 2025-ൽ 45.9 ശതമാനമായി ഉയർന്നു. നഗരങ്ങളിൽ ഇതേ നിരക്ക് 23.3 ശതമാനത്തിൽനിന്ന് 27.7 ശതമാനമായി. വളർച്ചയുടെ വലിയൊരു പങ്ക് ഗ്രാമങ്ങളിൽനിന്നാണ്. അരുണാചൽ പ്രദേശിലാണ് ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകളുടെ പങ്കാളിത്തം ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ ഉയർന്നത്. മേഘാലയ, നാഗാലാൻഡ്, മണിപ്പൂർ, അസം, ത്രിപുര തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ശ്രദ്ധേയമായ മുന്നേറ്റമുണ്ട്.
ഇത് സ്ത്രീകളുടെ സാമ്പത്തിക പങ്കാളിത്തം വർധിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്. എന്നാൽ സംസ്ഥാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കാൻ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന നിരക്കും പരിശോധിക്കണം. നേരത്തേ കുറഞ്ഞ പങ്കാളിത്തമുണ്ടായിരുന്ന ചില സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വേഗത്തിൽ മുന്നേറുകയാണ്. നേരത്തേ തന്നെ ഉയർന്ന നിലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചില സംസ്ഥാനങ്ങളിലും വളർച്ച തുടരുന്നു.. അതിനാൽ ഈ മാറ്റത്തെ താഴ്ന്ന അടിത്തറയിൽനിന്നുള്ള ഉയർച്ചയായി മാത്രം കാണാനാവില്ല.
കണക്കുകൾ ഉയരുന്നു; സ്ത്രീകളുടെ വരുമാനവും ഉയരുന്നുണ്ടോ?
2017–18-ൽ രാജ്യത്തെ സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ പങ്കാളിത്ത നിരക്ക് 23.3 ശതമാനമായിരുന്നത് 2023–24-ൽ 41.7 ശതമാനമായതായി ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവരുടെ അനുപാതവും ഉയർന്നു. എന്നാൽ ഈ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ സ്വഭാവം പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കുടുംബത്തിന്റെ കൃഷിയിടത്തിലോ ചെറുകിട സംരംഭത്തിലോ ശമ്പളമില്ലാതെ സഹായിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെയും തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവരായി കണക്കാക്കാം. അത്തരം ജോലികളിൽ സ്ത്രീകളുടെ പങ്കാളിത്തം കൂടിയാൽ മൊത്തം തൊഴിൽ നിരക്ക് ഉയരും. പക്ഷേ സ്വന്തം വരുമാനമോ സ്ഥിരമായ ശമ്പളമോ ഇല്ലെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള മുന്നേറ്റം പരിമിതമായിരിക്കാം.
അതേസമയം, സ്വയംസഹായ സംഘങ്ങൾ വഴി സ്ത്രീകൾക്ക് വായ്പ ലഭിക്കുന്നത് ചെറുകിട സംരംഭങ്ങൾക്കും കുടുംബവരുമാനത്തിനും സഹായകരമാകാം. അതിന്റെ യഥാർഥ ഫലം വിലയിരുത്താൻ തൊഴിൽ കണക്കുകൾക്കൊപ്പം വരുമാനം, തൊഴിൽ സുരക്ഷ, ജോലിയുടെ സ്വഭാവം എന്നിവയും പരിശോധിക്കണം.
കേരളത്തിന്റെ വൈരുധ്യം: വിദ്യാഭ്യാസമുണ്ട്, തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ മതിയോ?
ഉയർന്ന സാക്ഷരതയും വിദ്യാഭ്യാസ നേട്ടങ്ങളും കേരളത്തിന്റെ ശക്തികളാണ്. എന്നിട്ടും സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ പങ്കാളിത്തം സംബന്ധിച്ച കണക്കുകൾ സംസ്ഥാനത്തിന് വെല്ലുവിളിയുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. , 2022–23-ലെ തൊഴിൽ സർവേ കണക്കനുസരിച്ച് കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ പങ്കാളിത്ത നിരക്ക് 35.1 ശതമാനമായിരുന്നു. മറ്റൊരു സർവേ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കണക്ക് 31.4 ശതമാനവും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. സർവേയും കണക്കാക്കുന്ന രീതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ ഈ കണക്കുകൾ നേരിട്ട് ഒരേ അളവുകോലായി കാണരുത്.
വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ സ്ത്രീകൾക്ക് അവരുടെ യോഗ്യതയ്ക്കനുസരിച്ചുള്ള ജോലി ലഭിക്കാത്തത്, സുരക്ഷിതമായ തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങളുടെ കുറവ്, കുടുംബപരിചരണ ചുമതലകൾ, അനുയോജ്യമായ ശമ്പളമുള്ള അവസരങ്ങളുടെ അഭാവം തുടങ്ങിയവ തൊഴിൽ പങ്കാളിത്തത്തെ ബാധിക്കാം. എന്നാൽ ഓരോ കാരണത്തിന്റെയും പങ്ക് കണക്കുകളിലൂടെ പ്രത്യേകം പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.
കേരളത്തിന് മുന്നിലുള്ള ലക്ഷ്യം സ്ത്രീകളെ ഏതെങ്കിലും ജോലിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുക എന്നതിൽ ഒതുങ്ങരുത്. അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസവും കഴിവും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന സ്ഥിരതയുള്ള തൊഴിൽ, ന്യായമായ വേതനം, സുരക്ഷിതമായ തൊഴിൽ സാഹചര്യം, കുടുംബപരിചരണത്തിന് പിന്തുണ എന്നിവയും ഉറപ്പാക്കണം.
വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ നൽകുന്ന സൂചന
വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ വളർച്ച കേരളത്തിന് ഒരു പ്രധാന പാഠം നൽകുന്നു: സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ പങ്കാളിത്തം ഉയരുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്, എന്നാൽ അതിന്റെ ഗുണനിലവാരവും അത്രതന്നെ പ്രധാനമാണ്. കൃഷിയിലും കുടുംബസംരംഭങ്ങളിലും സ്ത്രീകളുടെ പങ്കാളിത്തം സാമ്പത്തികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടണം. അതോടൊപ്പം ശമ്പളമുള്ള ജോലികളിലേക്കും സംരംഭകത്വത്തിലേക്കും കടക്കാൻ കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ വേണം.
കേരളത്തിൽ ആരോഗ്യപരിചരണം, വിവരസാങ്കേതിക മേഖല, വീട്ടിലിരുന്നുള്ള തൊഴിൽ, ചെറുകിട സംരംഭങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ അവസരങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുന്നത് സഹായകരമാകാം. ഒടുവിൽ, തൊഴിൽ കണക്കിലെ ഉയർച്ച സ്ത്രീകളുടെ കൈകളിൽ യഥാർഥ വരുമാനവും തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും എത്തുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യം പൂർണമാകുന്നത്.
Sources
- Ministry of Statistics and Programme Implementation — Periodic Labour Force Survey.
- Press Information Bureau, Government of India — Female Labour Force Participation data.
- National Family Health Survey — Women’s employment and related indicators.
- Self-Help Group and rural livelihood programme data, Government of India.