തിരുവനന്തപുരം, 2026 സെപ്റ്റംബർ 17 –

വനം, റവന്യൂ വകുപ്പുകൾ കോടതികളിലും ട്രൈബ്യൂണലുകളിലും ഒരേ വിഷയത്തിൽ വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ സംയുക്ത സമിതി രൂപീകരിക്കാനുള്ള തീരുമാനമാണ് ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്. ഓഗസ്റ്റിൽ ഇരു വകുപ്പുകളുടെയും മന്ത്രിമാർ നടത്തിയ ചർച്ചയുടെ തുടർച്ചയായാണ് തീരുമാനം. സർക്കാരിന്റെ നിലപാട് ഏകീകരിക്കുകയും കോടതി നടപടികളിലെ ആശയക്കുഴപ്പം ഒഴിവാക്കുകയുമാണ് ലക്ഷ്യം.

പക്ഷേ, ഇവിടെ ഒരു ചോദ്യം കൂടി ചോദിക്കേണ്ടിവരും. വകുപ്പുകളുടെ ഭിന്നത അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ആ ഏകീകൃത നിലപാടിൽ ആരുടെ ശബ്ദത്തിനായിരിക്കും കൂടുതൽ ശക്തി? പ്രത്യേകിച്ച് ഭൂമിയുടെ അവകാശം, വനപരിധി, കൈവശം, കൃഷി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ തീരുമാനം നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നത് തലമുറകളായി അവിടെ ജീവിക്കുന്ന കർഷകരെയാണെങ്കിൽ.

കോടതിയിൽ രണ്ടുനിലപാട്, പുറത്തൊരു സമിതി

ഇത് വെറും സങ്കൽപ്പമല്ല. കാർഡമം ഹിൽ റിസർവ് സംബന്ധിച്ച കേസിൽ കേരളം സമർപ്പിച്ച വ്യത്യസ്ത സത്യവാങ്മൂലങ്ങളിലെ വൈരുധ്യങ്ങൾ സുപ്രീംകോടതി തന്നെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. കൃത്യമായ വിസ്തീർണം സംബന്ധിച്ച് ഉറച്ച നിലപാടുമായി വരാനും രേഖകളിലെ പൊരുത്തക്കേടുകൾ പരിഹരിക്കാനും കോടതി നിർദേശിച്ചിരുന്നു.

ചോദ്യം കർഷകന്റേതാണ്

ഒരു വശത്ത് വനസംരക്ഷണം. മറുവശത്ത് ഭൂമിയുടെ രേഖകളും കൃഷിയും ഉപജീവനവും. രണ്ടും പ്രധാനമാണ്. പക്ഷേ ഒരു ഭൂമി വനമാണോ റവന്യൂ ഭൂമിയാണോ എന്ന തർക്കത്തിൽ വർഷങ്ങളായി കഴിയുന്ന കുടുംബത്തിന്, വകുപ്പുകൾ തമ്മിൽ ഒത്തുതീർന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം പ്രശ്നം തീരണമെന്നില്ല.

മുൻകാല കേസുകളിലും സംയുക്ത പരിശോധനകളും വിവിധ വകുപ്പുകളുടെ വ്യത്യസ്ത രേഖകളും കോടതികളുടെ പരിഗണനയിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്. ചില കേസുകളിൽ റവന്യൂ രേഖകളും വനവകുപ്പിന്റെ നിലപാടുകളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തന്നെ തർക്കത്തിന്റെ പ്രധാന കാരണമായിട്ടുണ്ട്.

സംയുക്ത സമിതി, പക്ഷേ ആരുടെ മേൽക്കൈ?

ഇവിടെയാണ് യഥാർത്ഥ ആശങ്ക. വനസംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള വനംവകുപ്പിന്റെ നിയമപരമായ ചുമതലയും ഭൂമി സംബന്ധമായ രേഖകളും അവകാശങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന റവന്യൂ സംവിധാനവും ഒരേ മേശയിലെത്തുമ്പോൾ, തീരുമാനത്തിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ വ്യക്തമായിരിക്കണം.

ഏതെങ്കിലും ഒരു വകുപ്പിന്റെ സ്ഥാപനപരമായ താൽപര്യം മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ മേൽക്കൈ നേടുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകരുത്. അത് കർഷകരുടെ അവകാശങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനുള്ള സംവിധാനവും വേണം.

കർഷകന്റെ ശബ്ദം എവിടെ?

സംയുക്ത സമിതിയിൽ വകുപ്പുകളുടെ പ്രതിനിധികൾ ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ തർക്കഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്ന കർഷകരുടെ രേഖകളും വാദങ്ങളും കേൾക്കാനുള്ള സുതാര്യമായ നടപടിക്രമം ഉണ്ടോ എന്നതാണ് പ്രധാനം.

കോടതിക്ക് മുന്നിൽ സർക്കാർ പറയുന്ന നിലപാട് ഏകീകരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, ആ നിലപാട് രേഖകളുടെയും നിയമത്തിന്റെയും വസ്തുതകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതും നിർണായകമാണ്.

ഏകോപനം വേണം, പക്ഷേ നീതിയോടൊപ്പം

വനം സംരക്ഷിക്കണം. അതിൽ തർക്കമില്ല. അതേസമയം വനാതിർത്തിയിലും വനഭൂമിയോട് ചേർന്നും കാലങ്ങളായി കൃഷി ചെയ്ത് ജീവിക്കുന്നവരുടെ നിയമപരമായ അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.

അതിനാൽ സംയുക്ത സമിതി രൂപീകരിക്കുന്നത് പ്രശ്നമല്ല. ആ സമിതി എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, ഏത് രേഖകൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നു, കർഷകരുടെ വാദം എങ്ങനെ പരിഗണിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഇനി നിർണായകം.

വകുപ്പുകളുടെ ഭിന്നത അവസാനിക്കണം. പക്ഷേ അതിന്റെ പേരിൽ കർഷകരുടെ ആശങ്കകൾ അവസാനിക്കരുത്.