ഗോൾ: 2026 ജൂൺ 16 | ഇറാഖ് 1 – 4 നോർവെ | 37-ാം മിനിറ്റ്
വേദി: ജില്ലറ്റ് സ്റ്റേഡിയം, ഫോക്സ്ബറോ | 40 വർഷത്തിന് ശേഷം ഇറാഖിന്റെ ആദ്യ ലോകകപ്പ് ഗോൾ

 യുദ്ധത്തിന്റെ നിഴലിൽ

1996 മാർച്ച് 22. ഇറാഖ്. ബാഗ്ദാദിലെ അൽ-ദോറ ജില്ല. ഉപരോധം, ബോംബ് സ്ഫോടനം, കരിന്തിരി മണക്കുന്ന രാത്രികൾ. ഒരു കോൺക്രീറ്റ് വീട്ടിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് പിറന്നു – അയ്മെൻ ഹുസൈൻ ഘാദ്ബാൻ അൽ-മഫർജി.

അച്ഛൻ ഹുസൈൻ ഇറാഖി ആർമി ഓഫീസർ. സദ്ദാം കാലം. അമ്മ ഉം അയ്മെൻ വീട്ടമ്മ. 2003. അമേരിക്കൻ അധിനിവേശം. അയ്മെന് 7 വയസ്സ്. സ്കൂളിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ ടാങ്കുകൾ കാണും. ഹെലികോപ്റ്ററിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ മേശയുടെ അടിയിൽ ഒളിക്കും.

ഫുട്ബോൾ മാത്രമായിരുന്നു സമാധാനം. തെരുവിൽ പന്ത് തട്ടുമ്പോൾ യുദ്ധം മറക്കും. ഗോൾപോസ്റ്റ് രണ്ട് ഇഷ്ടിക. പന്ത് തുണി കൂട്ടിക്കെട്ടിയത്. അച്ഛൻ പറയും: “യബ്നി, പന്ത് നിന്റെ കാലിൽ ഇരുന്നാൽ നീ സേഫാണ്. ആരും നിന്നെ തൊടില്ല.”

 മൊസൂളിലെ ഐഎസ് തടവറയിൽ നിന്ന്

2014. ഐഎസ് മൊസൂൾ പിടിച്ചു. അയ്മെൻ 18 വയസ്സ്. അൽ-നഫ്ത് ക്ലബ്ബിൽ കളിക്കുന്നു. ഐഎസ് പറഞ്ഞു: “ഫുട്ബോൾ ഹറാം.” സ്റ്റേഡിയങ്ങൾ അടച്ചു. കളിക്കാർ ഒളിവിൽ.

അയ്മെൻ ബാഗ്ദാദിലേക്ക് ഓടിപ്പോന്നു. 2 വർഷം ഫുട്ബോൾ കളിച്ചില്ല. ടാക്സി ഓടിച്ചു. നിർമ്മാണ ജോലി ചെയ്തു. രാത്രി സ്വപ്നം കാണും: “ഞാൻ പച്ച ജേഴ്സി ഇട്ട് ഗോൾ അടിക്കുന്നു.” എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ കയ്യിൽ പന്തില്ല, കാലിൽ ബൂട്ടില്ല.

2017. ഐഎസ് തോറ്റു. ഇറാഖി ലീഗ് തിരിച്ചുവന്നു. അയ്മെൻ അൽ-ഷോർത ക്ലബ്ബിൽ. 6 അടി 2 ഇഞ്ച്. ടാങ്ക് പോലെ സ്ട്രൈക്കർ. ഹെഡ്ഡർ, വോളി, ബൈസിക്കിൾ. ഇറാഖി ലീഗ് ടോപ് സ്കോറർ.

2023. ഏഷ്യൻ കപ്പ്. ജപ്പാനെതിരെ 2 ഗോൾ. ഇറാഖ് 2-1ന് ജയിച്ചു. ലോകം അയ്മെനെ അറിഞ്ഞു. പക്ഷേ ചുവപ്പ് കാർഡ് കിട്ടി പുറത്തായി. ഇറാഖ് ക്വാർട്ടറിൽ തോറ്റു. അയ്മെൻ ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഇരുന്നു. ടീമംഗങ്ങൾ വന്നു പറഞ്ഞു: “അയ്മെൻ, നീ ഞങ്ങളെ ലോകകപ്പിന് കൊണ്ടുപോകും.”

 പ്രണയവും കുടുംബവും: നൂറും വാഗ്ദാനവും

ഭാര്യ നൂർ. ബാല്യകാല സുഹൃത്ത്. 2014-ൽ ഐഎസ് വന്നപ്പോൾ നൂറിന്റെ വീട് ബോംബിട്ട് തകർന്നു. കുടുംബം മുഴുവൻ അഭയാർത്ഥി. അയ്മെൻ നൂറിനെ കല്യാണം കഴിച്ചു. പറഞ്ഞു: “നിന്റെ വീട് പോയി. ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു രാജ്യം തിരിച്ചുതരും.”

മകൻ ഹുസൈൻ ജൂനിയർ. 2024-ൽ ജനിച്ചു. നെഞ്ചിൽ അയ്മെൻ ടാറ്റൂ ചെയ്തു: “For my son, I will score in the World Cup.”

2025 നവംബർ. ലോകകപ്പ് യോഗ്യത. ഇന്തോനേഷ്യക്കെതിരെ ജയിക്കണം. 0-0. 90+6-ാം മിനിറ്റ്. അയ്മെന്റെ ഹെഡ്ഡർ. ഗോൾ. 1-0. ഇറാഖ് ലോകകപ്പിന് – 1986-ന് ശേഷം ആദ്യം. 40 വർഷം. അന്ന് ബാഗ്ദാദ് ഉറങ്ങിയില്ല. വെടിയൊച്ച കേട്ടത് ആകാശത്തേക്ക് വെടിവെച്ച ആഘോഷത്തിന്റെ.

 ആ നിമിഷം: 37-ാം മിനിറ്റ്

ബോസ്റ്റൺ. ജില്ലറ്റ് സ്റ്റേഡിയം. ഇറാഖ് 0-2ന് പിന്നിൽ. ഹാളണ്ട്, ഓഡെഗാർഡ് ഗോൾ അടിച്ചു. ഇറാഖി ഫാൻസ് നിശബ്ദം. 40 വർഷം കാത്തിരുന്നു. ഒരു ഗോൾ പോലും ഇല്ലാതെ മടങ്ങണോ?

37-ാം മിനിറ്റ്. ഇബ്രാഹിം ബായെഷിന്റെ ക്രോസ്. വലത് വിങ്ങിൽ നിന്ന്. അയ്മെൻ ബോക്സിന്റെ നടുവിൽ. മുന്നിൽ ക്രിസ്റ്റോഫർ അജർ. 6 അടി 6 ഇഞ്ച്. പ്രീമിയർ ലീഗ് ഡിഫൻഡർ. പിന്നിൽ ഓർജൻ നൈലാൻഡ്. നോർവെ ഗോൾകീപ്പർ.

അയ്മെൻ പിന്നീട് പറഞ്ഞു: “ആ നിമിഷം ഞാൻ അൽ-ദോറയിൽ ആയിരുന്നു. 10 വയസ്സ്. അമേരിക്കൻ ജെറ്റ് പറക്കുന്നു. ബോംബ് വീഴുന്നു. ഞാൻ മേശയുടെ അടിയിൽ. അച്ഛൻ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു: ‘യബ്നി, പേടിക്കണ്ട. നീ ഒരു ദിവസം ഈ ശബ്ദം മുഴുവൻ ആഘോഷത്തിന്റെ ശബ്ദമാക്കി മാറ്റും’.”

അവൻ ചാടി. അജറിനെക്കാൾ ഉയരത്തിൽ. നെറ്റിയിൽ പന്ത് കൊണ്ടു. ബുള്ളറ്റ് ഹെഡ്ഡർ. പന്ത് താഴെ അടിച്ച് നൈലാൻഡിന്റെ ഇടതിലൂടെ വലയിൽ. ഗോൾ!

1-2. സ്റ്റേഡിയം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. 15,000 ഇറാഖികൾ. “ഇറാഖ്! ഇറാഖ്!” അയ്മെൻ കോർണർ ഫ്ലാഗിലേക്ക് ഓടി. ജേഴ്സി ഊരി തലയിൽ കെട്ടി. എന്നിട്ട് നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. ചുണ്ടുകൾ അനങ്ങി: “പാപ്പാ, ഞാൻ വാക്ക് പാലിച്ചു.”

കളി 1-4*ന് തോറ്റു. പക്ഷേ *ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ ആരും തല താഴ്ത്തിയില്ല. കാരണം 40 വർഷത്തെ വരൾച്ച തീർന്നു. അയ്മെൻ ടീമംഗങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: “നമ്മൾ തോറ്റില്ല. നമ്മൾ തിരിച്ചുവന്നു.”

രാത്രി നൂർ വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തു. കയ്യിൽ ഹുസൈൻ ജൂനിയർ. നൂർ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ മകൻ നിന്റെ ഗോൾ കണ്ടു. അവൻ ചിരിച്ചു. നമ്മുടെ വീട് ഇന്ന് തിരിച്ചുകിട്ടി.”

അച്ഛൻ ഹുസൈൻ മെസ്സേജ് അയച്ചു: “യബ്നി, 2003-ൽ ഞാൻ നിന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് ബോംബിൽ നിന്ന് ഓടി. ഇന്ന് നീ ലോകത്തെ മുഴുവൻ നിന്റെ പിന്നാലെ ഓടിച്ചു. ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു.”

—