കൊച്ചി, 2026 നവംബർ 09

ഒരു സ്ത്രീ ചികിത്സയ്ക്കായി ഡോക്ടറെ സമീപിക്കുന്നു. ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന മൾട്ടി സ്പെഷ്യാലിറ്റി ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടർ എന്ന പദവിയും വിശ്വാസ്യതയും ഉപയോഗിച്ച് അയാൾ അവരുമായി അടുപ്പം സ്ഥാപിക്കുന്നു. ആ ബന്ധം സ്വകാര്യതയിലേക്ക് കടക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങളുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ സ്ത്രീയുടെ അറിവോ സമ്മതമോ ഇല്ലാതെ പകർത്തി സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് വെറുമൊരു സ്വകാര്യതാലംഘനമല്ല. അവളുടെ ഭാവിയെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഭീഷണിയുടെ ഉപാധിയായി അത് മാറാം. കൊച്ചിയിലെ ഡോക്ടർ ജോൺസൺ കെ. വർഗീസിനെതിരായ ലൈംഗികാതിക്രമ പരാതിയും ഫോണിൽ പന്ത്രണ്ടോളം സ്ത്രീകളുടെ സ്വകാര്യ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയെന്ന പൊലീസ് വിവരവും ഈ കേസിനെ അതീവ ഗൗരവമുള്ളതാക്കുന്നു. ഈ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഡോക്ടറുടെ പരാതിയിൽ നടി അതുല്യ ചന്ദ്ര, നടൻ ബിബിൻ പെരുമ്പിള്ളി എന്നിവരടക്കമുള്ളവർ അറസ്റ്റിലായി. ഫോൺ കൈക്കലാക്കാൻ നടത്തിയ ഇടപെടലാണ് മർദന, കവർച്ചാ കേസിലേക്ക് നയിച്ചത്. മൂന്നുപേരുടെയും ജാമ്യാപേക്ഷ കോടതി തള്ളുകയും ചെയ്തു.

സ്വകാര്യ ദൃശ്യങ്ങൾ: ഓർമയല്ല, നിയന്ത്രണത്തിന്റെ ആയുധം?

ഒരു സ്ത്രീയുടെ സ്വകാര്യ ദൃശ്യങ്ങൾ രഹസ്യമായി പകർത്തി സൂക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്തായിരിക്കാം? അവ പിന്നീട് ഭീഷണിപ്പെടുത്താനും പണം ആവശ്യപ്പെടാനും വീണ്ടും ചൂഷണം ചെയ്യാനും ഉപയോഗിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. ഈ കേസിൽ അത്തരമൊരു ഉദ്ദേശ്യം തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നാൽ സ്വകാര്യ ദൃശ്യങ്ങൾ മറ്റൊരാളുടെ കൈവശമുണ്ടെന്ന അറിവ് മാത്രം ഇരയുടെ ജീവിതത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭീതിയും സമ്മർദവും ചെറുതല്ല.

ഇത്തരം കെണിയിൽ അകപ്പെട്ട സ്ത്രീക്ക് ആദ്യം പറയാൻ കഴിയുന്നത് ആരോടാണ്? ഭർത്താവിനോടോ? മകനോടോ? സഹോദരനോടോ? ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധുക്കളോടുപോലും പറയാൻ കഴിയാത്ത അപമാനവും ഭയവും അവളെ ഒറ്റപ്പെടുത്താം. പരാതി നൽകിയാൽ സ്വകാര്യത കൂടുതൽ തകരുമോ, ദൃശ്യങ്ങൾ പുറത്തുപോകുമോ, വീണ്ടും അപമാനിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ആശങ്ക വേറെയും.

പൊലീസിനെ സംരക്ഷണം തേടേണ്ടവർ തന്നെ സംശയിക്കുന്ന അവസ്ഥ

ഈ അവിശ്വാസത്തിന് പിന്നിൽ ചില യാഥാർഥ്യങ്ങളുണ്ട്. 2021 മേയ് മുതൽ 2022 ഡിസംബർ വരെയുള്ള കാലയളവിൽ കേരളത്തിലെ പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരെ വിവിധ കുറ്റങ്ങൾ ചുമത്തി 59 കേസുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തതായി നിയമസഭയിൽ മുഖ്യമന്ത്രി നൽകിയ മറുപടിയിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഇതിൽ ഏഴ് പോക്സോ കേസുകളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ 59 കേസുകളും ലൈംഗിക കുറ്റകൃത്യങ്ങളാണെന്നോ പ്രതികളായ എല്ലാവരും കുറ്റക്കാരാണെന്നോ ഈ കണക്ക് അർഥമാക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ സംരക്ഷണം നൽകേണ്ട സംവിധാനത്തിനുള്ളിലും കുറ്റാരോപിതരുണ്ടെന്ന യാഥാർഥ്യം അവഗണിക്കാനാവില്ല.

കോടതിയുടെ കാവലിലുള്ള തെളിവിനുപോലും സുരക്ഷയില്ലെങ്കിൽ?

നടി ആക്രമിക്കപ്പെട്ട കേസിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ കോടതിയുടെ കസ്റ്റഡിയിലിരിക്കെ അനധികൃതമായി തുറന്നുനോക്കുകയും പകർത്തുകയും ചെയ്തെന്ന പരാതി ഉയർന്നിരുന്നു. 2023 ഡിസംബർ ഏഴിന് കേരള ഹൈക്കോടതി ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ അനധികൃതമായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ നിർദേശിച്ചു. 2026 ജൂണിൽ മെമ്മറി കാർഡും അനുബന്ധ രേഖകളും ഹൈക്കോടതി രജിസ്ട്രാർ ജനറലിന്റെ സുരക്ഷിത കസ്റ്റഡിയിൽ സൂക്ഷിക്കാനും കോടതി ഉത്തരവിട്ടു.

ഇരയുടെ സ്വകാര്യത സംരക്ഷിക്കേണ്ട സംവിധാനത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ വീഴ്ചയുണ്ടായെന്ന ആശങ്ക നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീക്ക് തന്റെ സ്വകാര്യ ദൃശ്യങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടുമെന്ന് എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കാനാകും?

സുഹൃത്തിനോട് പറയുന്നതാണ് അവസാനത്തെ ആശ്രയം

ഇങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യത്തിൽ വിശ്വാസമുള്ള സുഹൃത്തിനോട് സംഭവം തുറന്നുപറയുകയും സഹായം തേടുകയും ചെയ്യുന്നത് അസ്വാഭാവികമല്ല. അങ്ങനെ ഒരാൾ സഹായം തേടിയെത്തിയാൽ സാധാരണ മനുഷ്യൻ ആദ്യം ചിന്തിക്കുക അവരെ കൂടുതൽ അപകടത്തിലാക്കാതെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കാമെന്നാണ്.

ഈ കേസിൽ നടിയും സുഹൃത്തുക്കളും ഡോക്ടറെ വിളിച്ചുവരുത്തി ഫോൺ കൈക്കലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് അത്തരമൊരു ലക്ഷ്യത്തോടെയാണെന്നാണ് അവരുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള വിശദീകരണം. ഫോണിലെ സ്വകാര്യ ദൃശ്യങ്ങൾ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് തടയാനായിരുന്നു ഈ ഇടപെടലെന്നാണ് അവരുടെ വാദം.

എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് മർദനത്തിനും ഭീഷണിക്കും ഫോൺ ബലമായി കൈക്കലാക്കുന്നതിനും നിയമപരമായ ന്യായീകരണം ലഭിക്കില്ല. കോടതിയാണ് അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതേസമയം, ഒരു സ്ത്രീക്ക് സുരക്ഷിതമായി പരാതി നൽകാനും സ്വകാര്യ ദൃശ്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനും കഴിയുന്ന സംവിധാനം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ഇടപെടൽ മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ നടന്നേനെയോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്.

ഫോൺ തട്ടിയെടുത്തവരെ കണ്ടെത്താൻ തിടുക്കം;ഫോണിൻറെ ഉടമയെ കണ്ടെത്താൻ അതേ തിടുക്കമുണ്ടോ?

ഈ കേസിലെ ഏറ്റവും അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന വൈരുധ്യം ഇതാണ്. ഡോക്ടറുടെ ഫോൺ കൈക്കലാക്കിയെന്ന പരാതിയിൽ പൊലീസ് അതിവേഗം കേസെടുത്തു. പ്രതികളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. അവരുടെ ജാമ്യാപേക്ഷയും കോടതി തള്ളി. എന്നാൽ ആ ഫോണിൽ പന്ത്രണ്ടോളം സ്ത്രീകളുടെ സ്വകാര്യ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയെന്ന വിവരം പുറത്തുവന്നതോടെ അന്വേഷണത്തിന്റെ മുൻഗണന എന്തായിരിക്കണം എന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നു. ഫോണിൻറെ ഉടമയെ കണ്ടെത്താൻ ഫോൺ തട്ടിയെടുത്തവരെ കണ്ടെത്താൻ കാണിച്ച തിടുക്കം ഇല്ലാത്തത് എന്തേ?

ആ ദൃശ്യങ്ങളിലുള്ള സ്ത്രീകൾ ആരാണ്? അവരുടെ സമ്മതത്തോടെയാണോ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തിയത്? അവരുടെ അറിവില്ലാതെയാണോ സൂക്ഷിച്ചത്? അവ ഉപയോഗിച്ച് ആരെയെങ്കിലും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ? ഇതൊന്നും ഇനിയും വ്യക്തമായിട്ടില്ല. എന്നാൽ ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകൾ ഉടൻ സുരക്ഷിതമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഫോണും അതിലെ വിവരങ്ങളും അന്വേഷണത്തിന്റെ നിർണായക തെളിവുകളാണെങ്കിൽ അവയുടെ പൂർണമായ പകർപ്പും പരിശോധനാ രേഖകളും സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പൊലീസ് വ്യക്തമാക്കണം.

ഇവിടെയാണ് ഡോക്ടറുടെ പരാതിയും പൊലീസിന്റെ നടപടിയും കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കേണ്ടിവരുന്നത്. ഫോണിൽ കുറ്റകൃത്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തെളിവുകളുണ്ടെന്ന് സംശയിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, അത് കൈവശപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചവർക്കെതിരായ പരാതി അന്വേഷിക്കുന്നതോടൊപ്പം ഫോണിലെ വിവരങ്ങൾ എന്താണെന്ന് കണ്ടെത്താനും അതേ ഗൗരവം കാണിക്കേണ്ടതല്ലേ? ഒരു പരാതിക്കാരന്റെ പദവിയോ സ്വാധീനമോ നോക്കിയല്ല അന്വേഷണത്തിന്റെ വേഗം നിശ്ചയിക്കേണ്ടത്.

ഫോണിലെ തെളിവുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അതിന്റെ വില നൽകേണ്ടിവരുന്നത് പരാതിക്കാരിയായ ഒരു സ്ത്രീക്ക് മാത്രമല്ല. ദൃശ്യങ്ങളിലുള്ളതായി സംശയിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റു സ്ത്രീകൾക്കും നീതി ലഭിക്കാനുള്ള സാധ്യതയ്ക്കുമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ കേസിൽ ഏറ്റവും അടിയന്തരമായ ചോദ്യം ആരാണ് ഫോൺ കൈക്കലാക്കിയത് എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ആ ഫോണിലുള്ള സ്ത്രീകളുടെ സ്വകാര്യതയും നീതിയും സംരക്ഷിക്കാൻ പൊലീസ് എന്താണ് ചെയ്തത് എന്നതുമാണ്.

നിയമം സംരക്ഷിക്കാത്തിടത്ത് സ്വകാര്യ പരിഹാരങ്ങൾ വളരുന്നു

ഇവിടെ പ്രതിക്കൂട്ടിൽ നിൽക്കേണ്ടത് ഒരു കേസിലെ പ്രതികൾ മാത്രമല്ല. ഇരയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട സംവിധാനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത കൂടിയാണ്. പരാതി പറയാൻ ഭയപ്പെടുന്ന സ്ത്രീയും, തെളിവ് കൈവശംവയ്ക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്ന സ്ത്രീയും, സ്വന്തം സുരക്ഷയ്ക്കായി സുഹൃത്തുക്കളെ ആശ്രയിക്കുന്ന സ്ത്രീയും ഒരേ സംവിധാനത്തോടാണ് ചോദിക്കുന്നത്: ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമോ?

നിയമം കൈയിലെടുക്കാൻ ആർക്കും അവകാശമില്ല. എന്നാൽ നിയമം സംരക്ഷിക്കുമെന്ന വിശ്വാസം ജനങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം നിയമസംവിധാനത്തിനാണ്. ആ വിശ്വാസം തകരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശൂന്യതയിലാണ് സ്വകാര്യ പരിഹാരങ്ങൾ വളരുന്നത്. അതിനെ വിമർശിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ആ ശൂന്യത സൃഷ്ടിച്ച സംവിധാനത്തിന്റെ വീഴ്ചകൾ തിരുത്തണം.

ഒരു സ്ത്രീയുടെ മാനം സംരക്ഷിക്കാൻ സുഹൃത്തുക്കൾ നിയമം കൈയിലെടുക്കേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നുവെങ്കിൽ, അത് അവരുടെ മാത്രം പരാജയമല്ല. അവൾക്ക് സുരക്ഷിതമായ നീതിവഴി ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയാത്ത സംവിധാനത്തിന്റെ പരാജയം കൂടിയാണ്.

Sources

1. Kerala Legislative Assembly, Chief Minister’s Reply on Criminal Cases Against Government Employees, May 2021 to December 2022.
2. Kerala High Court, W.P. (Crl.) No. 445 of 2022, Judgment dated 7 December 2023.
3. Kerala High Court, Order dated 12 June 2026, Safe Custody of Electronic Evidence in the 2017 Actress Assault Case.
4. Kerala Police, Investigation records relating to the complaints in the Kochi doctor case.
5. Judicial First Class Magistrate Court-VIII, Ernakulam, Bail proceedings dated 7 November 2026.