മീററ്റ്, 2026 ഒക്ടോബർ 15 –

ഭർത്താവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും അടുത്തുനിൽക്കേണ്ട വ്യക്തി തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദിയാകുന്ന സാഹചര്യം എത്രമാത്രം ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്? സ്വന്തം ഭാര്യയെയും വീടിനെയും വിശ്വസിച്ച് ജീവിച്ച സൗരഭ് രാജ്പുതിന്റെ കഥ അത്തരമൊരു ചോദ്യമാണ് ഉയർത്തുന്നത്. കച്ചവടക്കപ്പൽ ജീവനക്കാരനായിരുന്ന മുപ്പത്തിയഞ്ചുകാരൻ സൗരഭിനെ കൊലപ്പെടുത്തിയ കേസിൽ ഭാര്യ മുസ്കാൻ റസ്തോഗിക്കും അവരുടെ പങ്കാളി സാഹിൽ ശുക്ലയ്ക്കും മീററ്റ് കോടതി 2026 ഒക്ടോബർ 14ന് വധശിക്ഷ വിധിച്ചു. ഏകദേശം ആയിരം പേജുള്ള കുറ്റപത്രവും 126 കോടതി നടപടികളും 22 പ്രോസിക്യൂഷൻ സാക്ഷികളുടെ മൊഴികളും കടന്നാണ് കേസിൽ വിധിയുണ്ടായത്.

സ്വന്തം വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ സൗരഭിനെ കാത്തിരുന്നത്

ലണ്ടനിൽനിന്ന് 2025 ഫെബ്രുവരി 24–25 തീയതികളിൽ മീററ്റിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ സൗരഭ് അടുത്ത ദിവസം ഭാര്യയുടെ ജന്മദിനവും ആഘോഷിച്ചു. എന്നാൽ പ്രോസിക്യൂഷൻ കോടതിയിൽ അവതരിപ്പിച്ച സംഭവക്രമമനുസരിച്ച്, ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ കുടുംബജീവിതം കൊലപാതകക്കേസായി മാറി. 2025 മാർച്ച് ആദ്യവാരത്തിൽ സൗരഭിനെ കൊലപ്പെടുത്തിയശേഷം മൃതദേഹം ഒളിപ്പിക്കാനായി നീല പ്ലാസ്റ്റിക് ഡ്രം ഉപയോഗിച്ചെന്നാണ് കേസ്. അതിനുള്ളിൽ മൃതദേഹം വെച്ച് സിമന്റും മണലും ഉപയോഗിച്ച് മൂടിയതായും അന്വേഷണത്തിൽ കണ്ടെത്തി.

കുറ്റം മറയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമം; പുറത്തുവന്നത് ഞെട്ടിക്കുന്ന തെളിവുകൾ

ഒരു മനുഷ്യന്റെ മരണത്തെ മറച്ചുവയ്ക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമം എത്രത്തോളം ആസൂത്രിതമായിരുന്നുവെന്ന ചോദ്യമാണ് ഈ കേസിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ. മൃതദേഹം ഒളിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച ഡ്രം, സിമന്റ്, കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ് വസ്തുക്കൾ എന്നിവയുടെ വാങ്ങലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാക്ഷിമൊഴികളും അന്വേഷണത്തിൽ ശേഖരിച്ചു. ഹോട്ടൽ രേഖകൾ, യാത്രാവിവരങ്ങൾ, മറ്റ് സാഹചര്യത്തെളിവുകൾ എന്നിവയും പ്രോസിക്യൂഷൻ കോടതിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. കൊലപാതകത്തിനും തെളിവ് നശിപ്പിക്കലിനുമാണ് ഇരുവരെയും കോടതി കുറ്റക്കാരായി കണ്ടെത്തിയത്.

കൊലപാതകത്തിനുശേഷവും ജീവിതം സാധാരണപോലെ?

പ്രോസിക്യൂഷൻ അവതരിപ്പിച്ച സംഭവക്രമമനുസരിച്ച്, സൗരഭിന്റെ മരണത്തിനുശേഷം മുസ്കാനും സാഹിലും ഹിമാചൽ പ്രദേശിലേക്ക് യാത്ര പോയി. മൃതദേഹം വീട്ടിലെ ഡ്രമ്മിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കെ യാത്ര നടത്തിയെന്ന വിവരം കേസിനെ കൂടുതൽ ഞെട്ടിക്കുന്നതാക്കി. മാർച്ച് 17ഓടെ വീട്ടിൽനിന്ന് ദുർഗന്ധം ഉയർന്നതിനെത്തുടർന്നാണ് സംഭവം പുറത്തറിയുന്നതിലേക്കുള്ള നീക്കങ്ങൾ ഉണ്ടായത്. മാർച്ച് 18ന് ഇരുവരെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.

ഇവിടെ വായനക്കാരെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്നത് കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ഭീകരത മാത്രമല്ല; അതിനുശേഷം എല്ലാം സാധാരണപോലെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാമെന്നു കരുതിയെന്നു പ്രോസിക്യൂഷൻ ചിത്രീകരിക്കുന്ന സംഭവക്രമം കൂടിയാണ്. ഒരാളുടെ ജീവനെടുത്തശേഷം തെളിവുകൾ മറച്ചുവയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും യാത്ര തുടരുകയും ചെയ്തുവെന്ന കണ്ടെത്തലുകൾ, അന്വേഷണത്തിൽ തെളിഞ്ഞ കുറ്റത്തിന്റെ ഗൗരവം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ആയിരം പേജുകൾ; പതിമൂന്ന് മാസത്തെ വിചാരണ

2025 മേയ് 12ന് പൊലീസ് ഏകദേശം ആയിരം പേജുള്ള കുറ്റപത്രം സമർപ്പിച്ചു. കേസിൽ 126 തവണ കോടതി നടപടികൾ നടന്നു; 22 പ്രോസിക്യൂഷൻ സാക്ഷികളെ വിസ്തരിച്ചു. 2026 സെപ്റ്റംബർ 30ന് മുസ്കാനെയും സാഹിലിനെയും കൊലപാതകത്തിനും തെളിവ് നശിപ്പിക്കലിനും കുറ്റക്കാരായി കണ്ടെത്തി. ഒക്ടോബർ 14ന് ഇരുവർക്കും വധശിക്ഷ വിധിച്ചു. കൊലപാതകത്തിനും തെളിവ് നശിപ്പിക്കലിനും പിഴയും കോടതി ചുമത്തി

നീതി ലഭിച്ചോ; അതോ നഷ്ടപ്പെട്ടത് തിരിച്ചുകിട്ടാത്തതോ?

സൗരഭിന്റെ കുടുംബത്തിന് കോടതി വിധി നീതിയിലേക്കുള്ള നിർണായക ചുവടുവയ്പാണ്. പക്ഷേ ഒരു വിധിക്കും നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവൻ തിരികെ നൽകാനാവില്ല. ഈ കേസ് ഓർമിപ്പിക്കുന്നത്, കുടുംബബന്ധത്തിന്റെ പേരിൽ ലഭിക്കുന്ന വിശ്വാസം എത്ര വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്നതാണ്. കുറ്റം തെളിയിക്കാൻ വികാരമല്ല, തെളിവുകളാണ് വേണ്ടത്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ അന്വേഷണവും വിചാരണയും നിർണായകമാണ്.

മീററ്റ് നീല ഡ്രം കേസ് ഒരു ക്രിമിനൽ കേസിന്റെ വിധിയിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല. വിശ്വാസം തകർന്നപ്പോൾ സംഭവിച്ച ദുരന്തവും, തെളിവുകൾ ശേഖരിച്ച് കുറ്റം കോടതിയിൽ തെളിയിക്കേണ്ട നീണ്ട നിയമനടപടിയും ഒരുപോലെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന സംഭവമായി ഇത് തുടരുന്നു.

Sources

• Meerut District and Sessions Court — sentencing judgment and trial proceedings
• Uttar Pradesh Police — chargesheet and investigation records
• Forensic Science Laboratory — forensic evidence records