16 ആഗസ്ത് 2026

ആഗസ്ത് 16ന് അത്തം പിറക്കുന്നതോടെ കേരളം വീണ്ടും ഓണക്കാലത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. വീടുകളുടെ മുറ്റങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ അത്തപ്പൂക്കളമൊരുങ്ങും. തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തി ക്ഷേത്രത്തിൽ അത്തം നാളിലെ കൊടിയേറ്റത്തോടെ തിരുവോണ മഹോത്സവത്തിന് തുടക്കമാകും. തൃപ്പൂണിത്തുറയാകട്ടെ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വർണാഭമായ അത്തച്ചമയ ഘോഷയാത്രയ്ക്ക് ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. 2026ലെ അത്തച്ചമയം ആഗസ്ത് 16ന് രാവിലെ ഒമ്പതിന് ആരംഭിക്കും; പത്തിന് ഘോഷയാത്ര പുറപ്പെടുമെന്നാണ് സംഘാടകരെ ഉദ്ധരിച്ചുള്ള പുതിയ റിപ്പോർട്ടുകൾ. നാടൻ കലാരൂപങ്ങൾ, വാദ്യമേളങ്ങൾ, നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങൾ, അലങ്കരിച്ച ആനകൾ തുടങ്ങി കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യം അണിനിരക്കുന്ന അത്തച്ചമയം പഴയ കൊച്ചി രാജവംശത്തിന്റെ രാജകീയ ഘോഷയാത്രയുടെ ഓർമയും പേറുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുമ്പ് കൊച്ചി മഹാരാജാവ് അത്തം നാളിൽ പരിവാരങ്ങളോടൊപ്പം പ്രജകളെ കാണാനിറങ്ങിയിരുന്ന പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നാണ് ഇന്നത്തെ ജനകീയ അത്തച്ചമയം വളർന്നത്. 1949ൽ നിലച്ച ഘോഷയാത്ര 1961ൽ ഓണം സംസ്ഥാനതല ജനകീയോത്സവമായി ഉയർന്നപ്പോൾ പുനരാരംഭിച്ചു.

തൃപ്പൂണിത്തുറയിലെ രാജകീയ അത്തച്ചമയം മാത്രമല്ല അത്തത്തിന്റെ മുഖം. കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വീടുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങളിലും അത്തപ്പൂക്കളം ഒരുക്കിയാണ് ഓണക്കാലത്തെ വരവേൽക്കുന്നത്. കേരള ടൂറിസത്തിന്റെ രേഖകൾ പ്രകാരം അത്തം ദിവസം ലളിതമായ പൂക്കളത്തിൽ തുമ്പപ്പൂവിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു; തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പൂക്കളത്തിന്റെ വലിപ്പവും നിറങ്ങളും മാറിവരും. വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ഓണപ്പൊട്ടൻ തെയ്യം പോലുള്ള വ്യത്യസ്ത ജനകീയ പാരമ്പര്യങ്ങളും ഓണക്കാലത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. തൃക്കാക്കരയിൽ അത്തം മുതൽ തിരുവോണം വരെ ക്ഷേത്രോത്സവം നടക്കുമ്പോൾ, തൃപ്പൂണിത്തുറയിലെ അത്തച്ചമയം ഓണത്തിന്റെ പൊതുഘോഷയാത്രയായി മാറുന്നു. അങ്ങനെ ഒരേ അത്തം കേരളത്തിന്റെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ പൂക്കളമായും ക്ഷേത്രാചാരമായും രാജകീയസ്മൃതിയായും നാടൻകലകളായും വ്യത്യസ്ത മുഖങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നു.

ഇന്ന് നമ്മൾ അത്തത്തെ പത്തുദിവസത്തെ ഓണത്തിന്റെ ആദ്യദിവസമായി കാണുന്നു. എന്നാൽ ചരിത്രത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നാൽ കൗതുകകരമായൊരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു: ഓണം എല്ലാക്കാലത്തും അത്തം മുതൽ തിരുവോണം വരെയുള്ള പത്തുദിവസത്തെ ആഘോഷമായിരുന്നോ? രണ്ടായിരത്തോളം വർഷത്തെ സാഹിത്യവും ശാസനങ്ങളും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന മറുപടി അത്ര ലളിതമല്ല.

ഓണത്തിന്റെ പഴയ ചിത്രം കേരളത്തിലല്ല, മധുരയിൽ

ഓണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും പഴയ സാഹിത്യസാക്ഷ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത് സംഘസാഹിത്യത്തിലെ മധുരൈക്കാഞ്ചിയാണ്. മാങ്കുടി മരുതനാർ രചിച്ച ഈ കൃതി പാണ്ഡ്യരുടെ തലസ്ഥാനമായ മധുരയുടെ നഗരജീവിതവും ആഘോഷങ്ങളും വിശദമായി വർണിക്കുന്നു. അതിലെ 590–596 വരികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഓണാഘോഷത്തെ ഗവേഷകർ തിരിച്ചറിയുന്നത്.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം, ഈ ഓണത്തിന്റെ ഭൂമിക ഇന്നത്തെ കേരളമല്ല, മധുരയാണ് എന്നതാണ്. ആഘോഷത്തിന് മായോൻ അഥവാ തിരുമാൽ — വിഷ്ണുവുമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ദൈവം — എന്ന ബന്ധവും കാണുന്നു. മല്ലന്മാരുടെ പോരാട്ടം പോലുള്ള ശാരീരികവിനോദങ്ങളും ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ ഇന്നത്തെ കേരളീയ ഓണത്തിന്റെ കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ മഹാബലി തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മടങ്ങിയെത്തുന്നു എന്ന സങ്കൽപ്പം ഈ ആദ്യകാല ഓണവിവരണത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ കാണുന്നില്ല. അതുപോലെ അത്തം മുതൽ തിരുവോണം വരെ പത്തുദിവസം ആഘോഷിച്ചതായും മധുരൈക്കാഞ്ചി പറയുന്നില്ല.

അതുകൊണ്ട് ഓണം സംഘകാലത്തോളം പഴക്കമുള്ള ആഘോഷമാണെന്ന് സാഹിത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയാം. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ രൂപത്തിലുള്ള പത്തുദിവസത്തെ കേരളീയ ഓണം രണ്ടായിരം വർഷം മുമ്പും അതേപടി നിലനിന്നിരുന്നുവെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.

ആഴ്വാർ സാഹിത്യത്തിൽ അത്തവും തിരുവോണവും

സംഘകാലത്തിനു ശേഷം ഭക്തികാലത്തെ ആഴ്വാർ സാഹിത്യത്തിൽ ഓണം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. തിരുമഴിശൈ ആഴ്വാരുടെ കൃതിയിൽ തിരുവേങ്കടത്തിലെ “ഓണ വിഴവ്” പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. അതോടെ ഓണം വിഷ്ണുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ക്ഷേത്രാഘോഷമായിരുന്നുവെന്ന ചിത്രം കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നു.

പെരിയാഴ്വാരുടെ കൃതിയിലാണ് നമ്മുടെ അന്വേഷണത്തിന് അതീവ കൗതുകകരമായ വരി ലഭിക്കുന്നത്:

“അത്തത്തിൻ പത്താം നാൾ തോൻട്രിയ അച്ചുതൻ”

അത്തം നക്ഷത്രത്തിൽനിന്ന് പത്താമത്തെ നാളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട അച്യുതൻ എന്നാണ് അതിന്റെ ആശയം.

അത്തം മുതൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ എണ്ണിയാൽ:

അത്തം — ചിത്തിര — ചോതി — വിശാഖം — അനിഴം — തൃക്കേട്ട — മൂലം — പൂരാടം — ഉത്രാടം — തിരുവോണം.

അങ്ങനെ അത്തത്തിൽനിന്നുള്ള പത്താമത്തെ നക്ഷത്രദിവസമാണ് തിരുവോണം.

പെരിയാഴ്വാർ മറ്റൊരു പാസുരത്തിൽ:

“നീ പിറന്ത തിരുവോണം
ഇൻട്രു നീ നീരാട വേണ്ടും”

എന്നും പറയുന്നു. അതായത് കൃഷ്ണന്റെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേകദിനത്തിന്റെ ഓർമ സാഹിത്യത്തിൽ വ്യക്തമാണ്.

പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു നിർണായക വ്യത്യാസമുണ്ട്. “അത്തത്തിന്റെ പത്താം ദിവസം തിരുവോണം” എന്നു പറയുന്നത് അത്തം മുതൽ പത്തുദിവസം ഓണം ആഘോഷിച്ചു എന്നതിന് തെളിവല്ല. അത് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കാലഗണനയാണ്. പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവത്തിന്റെ രേഖയല്ല.

കേരളത്തിലെ ശാസനങ്ങളിലേക്ക് ഓണം

കേരളത്തിന്റെ മധ്യകാല ചരിത്രത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ തൃക്കാക്കര നിർണായകമാകുന്നു. തൃക്കാക്കരയിലെ പുരാതന വിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ പത്താം–പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടുകളിലേക്കെത്തുന്ന വട്ടെഴുത്ത് ശാസനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഭാസ്കര രവിവർമ്മൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചേരപ്പെരുമാൾ ഭരണാധികാരികളുടെ കാലത്തെ ശാസനങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സാമ്പത്തികവും ആരാധനാപരവുമായ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഭൂമിദാനം, ക്ഷേത്രവിളക്ക്, നെയ്യ്, ആരാധന, ബ്രാഹ്മണഭോജനം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഈ രേഖകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അതായത് ആയിരത്തിലധികം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുതന്നെ തൃക്കാക്കര ശക്തമായ വിഷ്ണു ആരാധനാകേന്ദ്രമായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇതുവരെ പരിശോധിച്ച പ്രാഥമിക ശാസനപാഠങ്ങളിൽ “അത്തം ദിവസം തുടങ്ങി തിരുവോണം വരെ പത്തുദിവസം ഓണം ആഘോഷിച്ചു” എന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്ന രേഖ കണ്ടെത്താനായിട്ടില്ല.

ഇന്നത്തെ തൃക്കാക്കരയിലെ സ്ഥിതി പക്ഷേ വ്യക്തമാണ്. കേരള ടൂറിസത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ഉത്സവരേഖ പ്രകാരം അത്തം ദിവസം കൊടിയേറുന്ന ഉത്സവം തിരുവോണം ദിവസം ആറാട്ടോടെ അവസാനിക്കുന്നു.

തിരുവല്ല ചെപ്പേടുകളിൽ ഓണം വലിയ ആഘോഷം

മധ്യകാല കേരളത്തിലെ ഓണത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിശദാംശങ്ങൾ നൽകുന്നത് തിരുവല്ല ചെപ്പേടുകളാണ്. ശ്രീ വല്ലഭ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ വലിയ രേഖാസമുച്ചയത്തിൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവും ആരാധനാപരവുമായ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ വിശദാംശങ്ങളുണ്ട്.

ഇവിടെ ഓണം ഒരു ചെറിയ കുടുംബാഘോഷമായല്ല പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വലിയ വാർഷിക ആഘോഷമാണ്. അരി, നെയ്യ്, എണ്ണ, കർപ്പൂരം, ചന്ദനം, തേങ്ങ, വാഴപ്പഴം, ചെറുപയർ തുടങ്ങിയവയ്ക്കുള്ള വകയിരുത്തലുകളും വിവിധ ക്ഷേത്രജീവനക്കാരുടെയും പൂജാരിമാരുടെയും വിഹിതങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

ഇത് ഓണം മധ്യകാല കേരളത്തിൽ സംഘടിതമായ ക്ഷേത്രോത്സവമായി വളർന്നിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

എന്നാൽ തിരുവല്ല ചെപ്പേടുകളിലും അത്തം മുതൽ തിരുവോണം വരെ പത്തുദിവസത്തെ ഓണം എന്ന വ്യക്തമായ കാലക്രമം ഇതുവരെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

മഹാബലി എപ്പോഴാണ് ഓണത്തിന്റെ മുഖമാകുന്നത്?

ഇന്നത്തെ ഓണത്തെ പുരാതന ഓണത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകമാണ് മഹാബലി അഥവാ മാവേലി.

വാമനനും ബലിയും ഉൾപ്പെടുന്ന പുരാണകഥയ്ക്ക് വളരെ പഴക്കമുണ്ട്. മഹാബലിയിൽനിന്ന് വാമനൻ മൂന്നടി ഭൂമി ചോദിക്കുകയും വിശ്വരൂപമെടുത്ത് ലോകങ്ങളെ അളക്കുകയും ഒടുവിൽ മഹാബലി തന്റെ ശിരസ്സ് സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കഥ ഇന്ത്യൻ പുരാണപാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

എന്നാൽ കേരളീയ ഓണം അതിൽ മറ്റൊരു വികാരം ചേർത്തു. തന്റെ പ്രജകളെ അതിയായി സ്നേഹിച്ച മഹാബലിക്ക് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ അവരെ കാണാൻ മടങ്ങിവരാൻ അനുവാദം ലഭിച്ചു; ആ വരവാണ് ഓണം എന്ന ജനകീയസങ്കൽപ്പം കേരളത്തിൽ ശക്തമായി.

കേരളീയ ഭാവനയിലെ മാവേലി പിന്നീട് വെറും പുരാണകഥാപാത്രമായിരുന്നില്ല. മനുഷ്യരെല്ലാം ഒരുപോലെ ജീവിച്ചിരുന്ന സമത്വത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും നല്ല ഭരണത്തിന്റെയും രാജാവായി അദ്ദേഹം മാറി.

അതോടെ വിഷ്ണു–തിരുവോണം പാരമ്പര്യം, വാമന–ബലി പുരാണം, കാർഷികസമൃദ്ധിയുടെ ആഘോഷം, ജനകീയ മാവേലിസങ്കൽപ്പം എന്നിവ പല കാലങ്ങളിൽ പരസ്പരം ചേർന്ന് ഇന്നത്തെ ഓണത്തിന്റെ രൂപം സൃഷ്ടിച്ചുവെന്ന് കാണാം.

രാജകീയ അത്തത്തിൽ നിന്ന് ജനകീയ അത്തച്ചമയത്തിലേക്ക്

പിൽക്കാല ചരിത്രത്തിൽ അത്തത്തിന് വലിയ പൊതുപ്രാധാന്യം നൽകിയത് കൊച്ചി രാജവംശത്തിന്റെ അത്തച്ചമയം ആണ്.

തൃപ്പൂണിത്തുറ കൊച്ചി മഹാരാജാക്കന്മാരുടെ ആസ്ഥാനമായിരുന്ന കാലത്ത് അത്തം ദിവസം രാജാവും പരിവാരങ്ങളും പ്രജകൾക്കിടയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന രാജകീയ ഘോഷയാത്ര നടന്നിരുന്നു. ആനകൾ, വാദ്യമേളങ്ങൾ, സൈനികരും കലാകാരന്മാരും വിവിധ സാമൂഹികവിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളും അതിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. കേരള ടൂറിസം ഈ രാജകീയ പാരമ്പര്യത്തെയാണ് ഇന്നത്തെ അത്തച്ചമയത്തിന്റെ ചരിത്രപശ്ചാത്തലമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.

1949ൽ തിരുവിതാംകൂറും കൊച്ചിയും ലയിച്ച് തിരു-കൊച്ചി രൂപപ്പെട്ടതോടെ അത്തച്ചമയം താൽക്കാലികമായി നിലച്ചു. 1961ൽ ഓണം കേരളത്തിലെ ജനകീയ മഹോത്സവമായി പുതിയ രൂപത്തിൽ ഉയർന്നപ്പോൾ അത്തച്ചമയവും പുനരാരംഭിച്ചു. രാജാവില്ലാത്ത ഘോഷയാത്രയായി അത് കേരളത്തിന്റെ നാടൻകലകളുടെയും മതസൗഹാർദത്തിന്റെയും സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യത്തിന്റെയും പ്രകടനമായി മാറി.

2026 ആഗസ്ത് 16ന് വീണ്ടും തൃപ്പൂണിത്തുറയുടെ തെരുവുകളിൽ അത്തച്ചമയം ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആ ചരിത്രത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ് കേരളം കാണുന്നത്. ഈ വർഷത്തെ ആഘോഷത്തിന് വിപുലമായ ഒരുക്കങ്ങളാണ് നടത്തിയിരിക്കുന്നത്; നഗരത്തിൽ പ്രത്യേക ഗതാഗതനിയന്ത്രണങ്ങളും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പത്തുദിവസത്തെ ഓണം — ചരിത്രം പറയുന്നതെന്ത്?

ഇന്ന് കേരള ടൂറിസവും കേന്ദ്ര ടൂറിസം മന്ത്രാലയത്തിന്റെ ഉത്സവ പോർട്ടലും അത്തച്ചമയത്തെ പത്തുദിവസത്തെ ഓണാഘോഷത്തിന്റെ തുടക്കം എന്നാണ് ഔദ്യോഗികമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

2026ൽ അത്തം ആഗസ്ത് 16നാണ്; തിരുവോണം ആഗസ്ത് 26ന്.

എന്നാൽ ചരിത്രം നമ്മോട് ഒരു ജാഗ്രത ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

സംഘകാലത്തെ മധുരൈക്കാഞ്ചി ഓണം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു — പത്തുദിവസം എന്നു പറയുന്നില്ല.

ആഴ്വാർ സാഹിത്യം അത്തത്തിൽനിന്ന് പത്താമത്തെ നക്ഷത്രമായ തിരുവോണത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു — പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമെന്ന് പറയുന്നില്ല.

മധ്യകാല തൃക്കാക്കര ശാസനങ്ങൾ വിഷ്ണുക്ഷേത്രപാരമ്പര്യം ഉറപ്പിക്കുന്നു — ഇന്നത്തെ പത്തുദിവസക്രമം വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല.

തിരുവല്ല ചെപ്പേടുകൾ വലിയ ഓണാഘോഷത്തിന്റെ സാമ്പത്തികവും ആരാധനാപരവുമായ ചിത്രം നൽകുന്നു — അവിടെയും അത്തം മുതൽ തിരുവോണം വരെയുള്ള പത്തുദിവസക്രമം വ്യക്തമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

അതുകൊണ്ട് “ഓണം രണ്ടായിരം വർഷമായി അത്തം മുതൽ തിരുവോണം വരെ പത്തുദിവസം തന്നെയായിരുന്നു” എന്ന് ചരിത്രരേഖകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയാനാവില്ല.

മാറിയ രൂപങ്ങൾ, മായാത്ത ഓണം

അപ്പോൾ ഓണം എത്ര പഴക്കമുള്ളതാണ്?

ഓണം എന്ന ആഘോഷത്തിന്റെ സാഹിത്യചരിത്രം സംഘകാലത്തോളം പിന്നോട്ടുപോകുന്നു. പക്ഷേ ഇന്നത്തെ ഓണം ആ പുരാതന ആഘോഷത്തിന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത പകർപ്പല്ല.

മധുരയിലെ പുരാതന ഓണത്തിൽനിന്ന് തിരുമാലിന്റെ തിരുവോണത്തിലേക്കും, ആഴ്വാർ ഭക്തിപാരമ്പര്യത്തിൽനിന്ന് തൃക്കാക്കരയുടെയും തിരുവല്ലയുടെയും ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങളിലേക്കും, അവിടെനിന്ന് മഹാബലിയുടെ മടങ്ങിവരവിന്റെ ജനകീയകഥയിലേക്കും, കൊച്ചി രാജാക്കന്മാരുടെ അത്തച്ചമയത്തിലേക്കും, ഒടുവിൽ അത്തപ്പൂക്കളവും ഓണക്കോടിയും സദ്യയും കലാമേളകളും ചേർന്ന ഇന്നത്തെ കേരളീയ മഹോത്സവത്തിലേക്കുമുള്ള ദീർഘമായ പരിണാമമാണ് ഓണത്തിന്റെ ചരിത്രം.

അതുകൊണ്ടാണ് നാളെ മുറ്റത്ത് ആദ്യത്തെ അത്തപ്പൂക്കളം വിരിയുമ്പോൾ അത് വെറുമൊരു പത്തുദിവസ ആഘോഷത്തിന്റെ തുടക്കമാകാത്തത്. രണ്ടായിരത്തോളം വർഷങ്ങളിലൂടെ രൂപവും കഥയും ആചാരങ്ങളും മാറിമാറി സഞ്ചരിച്ച ഒരു ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ഉത്സവപാരമ്പര്യത്തിന്റെ പുതിയൊരു അധ്യായമാണ് ഓരോ അത്തവും തുറക്കുന്നത്.

അത്തം വീണ്ടും വരുന്നു. പൂക്കളം വീണ്ടും വിരിയുന്നു. തൃപ്പൂണിത്തുറയിൽ അത്തച്ചമയം വീണ്ടും തെരുവിലിറങ്ങുന്നു. തൃക്കാക്കരയിൽ ഉത്സവക്കൊടി ഉയരുന്നു. കാലം ഓണത്തിന്റെ രൂപം മാറ്റിയിട്ടുണ്ടാകാം; പക്ഷേ സമൃദ്ധിയും ഒരുമയും നല്ലൊരു നാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നവും ആഘോഷിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആഗ്രഹം ഇന്നും അതിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തുടരുന്നു.