അവയവ വ്യാപാരത്തിന്റെ മോശപ്പെട്ട കഥകൾ കൊണ്ട് കേരളം വികൃതമായി നിൽക്കുകയാണ്.മനുഷ്യൻറെ അവയവവും കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് തട്ടിപ്പിലൂടെ വഞ്ചിച്ചു കരസ്ഥമാക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ലോക തലസ്ഥാനം.കള്ളപ്പണത്തിന്റെയും അത് വെളുപ്പിക്കലിൻ്റെയും പ്രവർത്തന കേന്ദ്രം.അങ്ങനെ പലവിധമാണ് കേരളത്തിൻറെ സ്ഥാനം.വൻകിട ആശുപത്രികളെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് കേരളത്തിൽ നടന്നിട്ടുള്ള അവയവ വ്യാപാരം എത്ര കോടിയാണെന്ന് ഇപ്പോഴും തിട്ടമില്ല.ലോക്കൽ പോലീസിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ വന്ന ഒരു സംഭവത്തെ തുടർന്ന് മുന്നേറിയ അന്വേഷണം ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളാണ് ലോകത്തിനു മുമ്പിൽ കേരളത്തെപ്പറ്റി കാണിച്ചുകൊടുത്തത്.അതേപ്പറ്റിയുള്ള അന്വേഷണാത്മക റിപ്പോർട്ടുകളാണ് ഇനി കൊടുക്കുന്നത്.
ഒരു വൃക്കയുടെ വില എത്ര? കേരളത്തെ നടുക്കുന്ന അവയവക്കടത്തിന്റെ അദൃശ്യ വിപണി
“ഒരു മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്ന ഒരു വൃക്കയ്ക്ക് വില പറയാൻ കഴിയുമോ?”
ഡോക്ടർമാരോട് ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചാൽ അവർ പറയും, “അത് ഒരു ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന അവയവമാണ്.”
നിയമത്തോട് ചോദിച്ചാൽ മറുപടി വേറെയായിരിക്കും. “മനുഷ്യാവയവം വിൽക്കാനോ വാങ്ങാനോ കഴിയില്ല.”
പക്ഷേ അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥരോട് ചോദിച്ചാൽ മറ്റൊരു ചിത്രം തെളിയും.
“ഒരു ദരിദ്രന് അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ. ഒരു രോഗിയിൽ നിന്ന് ഇരുപത് മുതൽ മുപ്പത്തിയഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ വരെ. അതിനിടയിലെ പണം ആരുടെ കൈകളിലേക്കാണ് പോയത്?”
ഇതുതന്നെയാണ് ഇന്ന് കേരളത്തെ നടുക്കുന്ന അവയവക്കടത്ത് അന്വേഷണത്തിന്റെ കേന്ദ്രചോദ്യം.
ഇത് ഒരു ആശുപത്രിയുടെ കഥയല്ല. ഒരു ഡോക്ടറുടെ കഥയുമല്ല. ഒരു ഇടനിലക്കാരന്റെ മാത്രം കഥയുമല്ല.
ഇത് മനുഷ്യശരീരം, ദാരിദ്ര്യം, നിയമം, ചികിത്സ, പണം, വിശ്വാസം എന്നിവ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന അന്വേഷണത്തിന്റെ കഥയാണ്.
18 ജൂൺ 2026
എറണാകുളം: അന്വേഷണത്തിന്റെ വാതിൽ ആശുപത്രികളിലേക്ക് തുറന്നു
2026 ജൂൺ 18-ന് എൻഫോഴ്സ്മെന്റ് ഡയറക്ടറേറ്റിന്റെ (ED) കൊച്ചി സോണൽ ഓഫീസ് കേരളത്തിലെ വിവിധ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒരേസമയം പരിശോധന നടത്തി. പരിശോധന നടന്നത് പ്രതികളുടെ വീടുകളിൽ മാത്രമല്ല, സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിലും ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥാപനങ്ങളിലുമായിരുന്നു. അന്വേഷണം Prevention of Money Laundering Act (PMLA) പ്രകാരമായിരുന്നു.
ഇത് ഒരു സാധാരണ റെയ്ഡായിരുന്നില്ല.
കേരള പൊലീസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത നിരവധി FIRകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, വ്യാജരേഖകൾ, തട്ടിപ്പ്, ക്രിമിനൽ ഗൂഢാലോചന, അനധികൃത അവയവക്കച്ചവടം എന്നിവയിലൂടെ സമ്പാദിച്ചുവെന്ന് സംശയിക്കുന്ന പണത്തിന്റെ പാത കണ്ടെത്താനായിരുന്നു EDയുടെ അന്വേഷണം.
അതോടെ അന്വേഷണം പുതിയ ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നു.
ചോദ്യം ഇനി “അനധികൃത അവയവമാറ്റം നടന്നോ?” എന്നതിലൊതുങ്ങിയില്ല.
“അത് നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിലൂടെ പണം സമ്പാദിച്ചത് ആരാണ്?”
നിയമം എന്ത് പറയുന്നു?
ഇവിടെയാണ് ആദ്യമായി നമ്മൾ Transplantation of Human Organs and Tissues Act, 1994 (THOTA) എന്ന നിയമത്തെ പരിചയപ്പെടേണ്ടത്.
ഈ നിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വം വളരെ ലളിതമാണ്.
മനുഷ്യാവയവം ദാനം ചെയ്യാം.
പക്ഷേ വിൽക്കാനോ വാങ്ങാനോ കഴിയില്ല.
അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ തമ്മിലുള്ള അവയവദാനത്തിന് ലളിതമായ നടപടിക്രമങ്ങളാണുള്ളത്. എന്നാൽ ബന്ധമില്ലാത്ത രണ്ട് വ്യക്തികൾക്കിടയിൽ അവയവദാനം നടക്കണമെങ്കിൽ ജില്ലാ അംഗീകാര സമിതിയുടെ പരിശോധന, രേഖകളുടെ സൂക്ഷ്മ പരിശോധന, ദാനം സ്വമേധയാണോ എന്ന വിലയിരുത്തൽ എന്നിവ നിർബന്ധമാണ്.
ഈ നിയമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ചികിത്സ തടയുക അല്ല.
ദാരിദ്ര്യത്തെ കച്ചവടമാക്കുന്നത് തടയുക എന്നതാണ്.
2021 മുതൽ 2026 വരെ
അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ പറയുന്ന ശൃംഖല
EDയുടെ ഔദ്യോഗിക പ്രസ് റിലീസ് പ്രകാരം, അന്വേഷണത്തിന്റെ പ്രാഥമിക കണ്ടെത്തലുകൾ 2021 മുതൽ 2026 വരെ പ്രവർത്തിച്ചുവെന്ന് സംശയിക്കുന്ന ഒരു സംഘടിത ശൃംഖലയിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.
അന്വേഷണ ഏജൻസിയുടെ ആരോപണമനുസരിച്ച്, സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവരെ ഏജന്റുമാർ സമീപിച്ചു. അവർക്കു അഞ്ച് മുതൽ പതിനഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ വരെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ, അവയവം സ്വീകരിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് ഇരുപത് മുതൽ മുപ്പത്തിയഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയോ അതിലധികമോ ഈടാക്കിയെന്നാണ് അന്വേഷണ രേഖകളിൽ പറയുന്നത്. ഇതോടൊപ്പം വ്യാജ ആധാർ, വ്യാജ പോലീസ് സർട്ടിഫിക്കറ്റ്, വ്യാജ ശുപാർശക്കത്തുകൾ തുടങ്ങിയ രേഖകളും ഉപയോഗിച്ചുവെന്നാണ് ED ആരോപിക്കുന്നത്. ഇവ അന്വേഷണത്തിലുള്ള ആരോപണങ്ങളാണ്; അന്തിമ കുറ്റനിർണയം കോടതിയുടേതാണ്.
ബന്ധുവെന്ന പേരിൽ അന്യൻ; രേഖകളെ തോൽപ്പിച്ച വ്യാജ തിരിച്ചറിയലുകളുടെ കളി
“നിങ്ങൾ രോഗിയുടെ ആരാണ്?”
അവയവമാറ്റ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് മുമ്പ് ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ചോദിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങളിലൊന്നാണിത്.
“സഹോദരൻ.”
“ഭാര്യ.”
“അമ്മാവൻ.”
“കസിൻ.”
ഈ മറുപടികളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് കേട്ടാൽ മാത്രം മതിയാകില്ല. അത് തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളും വേണം. കാരണം ഒരു ഒപ്പിന്റെ പിന്നിൽ ഒരു മനുഷ്യജീവിതമുണ്ട്. അതുപോലെ, ഒരു വ്യാജരേഖയുടെ പിന്നിൽ കോടികളുടെ അനധികൃത ഇടപാടും ഒളിഞ്ഞിരിക്കാം.
കേരളത്തിലെ അവയവക്കടത്ത് കേസിൽ അന്വേഷണം ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് ഇതേ ചോദ്യത്തിലാണ്.
രേഖകൾ എങ്ങനെ തയ്യാറായി?
അവ ആരാണ് പരിശോധിച്ചത്?
സംശയം തോന്നേണ്ട ഘട്ടങ്ങളിൽ എന്തുകൊണ്ട് നടപടികൾ നിലച്ചില്ല?
2026 മേയ്
എറണാകുളം: അന്വേഷണത്തിന്റെ ആദ്യ വലിയ സംശയം
കേരള പൊലീസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത കേസുകളിൽ അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ആദ്യം പരിശോധിച്ചത് ദാതാക്കളുടെയും സ്വീകർത്താക്കളുടെയും ബന്ധം തെളിയിക്കാൻ സമർപ്പിച്ച രേഖകളായിരുന്നു.
FIRകളുടെയും അന്വേഷണ രേഖകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യാജ തിരിച്ചറിയൽ രേഖകൾ, വ്യാജ ബന്ധുത്വ രേഖകൾ, സത്യവാങ്മൂലങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന സംശയമാണ് ഉയർന്നത്. ഇതാണ് പിന്നീട് എൻഫോഴ്സ്മെന്റ് ഡയറക്ടറേറ്റിന്റെ സാമ്പത്തിക അന്വേഷണത്തിനും അടിസ്ഥാനമായത്. അന്വേഷണം തുടരുകയാണ്; ഈ രേഖകളുടെ നിയമസാധുതയെക്കുറിച്ചുള്ള അന്തിമ തീരുമാനം കോടതിയുടേതായിരിക്കും.
നിയമം എന്താണ് പറയുന്നത്?
ഇവിടെയാണ് Transplantation of Human Organs and Tissues Act (THOTA)-ലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വകുപ്പുകളിലൊന്ന് എത്തുന്നത്.
Section 9
അടുത്ത ബന്ധുവല്ലാത്ത ഒരാൾ അവയവം ദാനം ചെയ്യണമെങ്കിൽ, അത് യഥാർഥത്തിൽ സ്വമേധയാണെന്നും സാമ്പത്തിക ഇടപാടില്ലെന്നും ബന്ധപ്പെട്ട Authorization Committee ബോധ്യപ്പെടണം.
അതായത്,
രേഖകൾ മാത്രം നോക്കിയാൽ പോര.
ദാതാവിനെയും സ്വീകർത്താവിനെയും പ്രത്യേകം അഭിമുഖം നടത്തണം.
ബന്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവം പരിശോധിക്കണം.
സാമ്പത്തിക പ്രലോഭനം ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കണം.
ഈ പരിശോധനകളാണ് നിയമത്തിന്റെ ഹൃദയം.
ഒരു രേഖ മാത്രം മതിയാകാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
നിയമം ഒരു യാഥാർഥ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ദാരിദ്ര്യവും ഗുരുതര രോഗവും ഒന്നിച്ചുചേരുമ്പോൾ രേഖകൾ സൃഷ്ടിക്കുക പ്രയാസമല്ല.
അതിനാലാണ് രേഖകൾക്ക് പുറമേ പെരുമാറ്റവും സാഹചര്യവും സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലവും പരിശോധിക്കാൻ നിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.
ഒരു ആധാർ കാർഡ് ശരിയാണെന്ന് തോന്നിയാലും അതുകൊണ്ട് മാത്രം ദാനം നിയമാനുസൃതമാകില്ല.
ഒരു സത്യവാങ്മൂലം ഉണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ബന്ധം തെളിയിക്കപ്പെടുകയുമില്ല.
അതുകൊണ്ടാണ് വിവിധ തലങ്ങളിലുള്ള പരിശോധനാ സംവിധാനങ്ങൾ നിയമം നിർബന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നത്.
Authorization Committee യുടെ ഉത്തരവാദിത്വം
അവയവമാറ്റം അനുവദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നിയമസംവിധാനമാണിത്.
ഈ സമിതി പരിശോധിക്കേണ്ടത്:
ദാനം സ്വമേധയാണോ?
സാമ്പത്തിക ഇടപാട് നടന്നിട്ടുണ്ടോ?
രേഖകൾ വിശ്വസനീയമാണോ?
ഇരുവരുടെയും മൊഴിയിൽ വൈരുധ്യമുണ്ടോ?
ഇതിലേതെങ്കിലും സംശയം ഉയർന്നാൽ അനുമതി നിഷേധിക്കാം.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ ഇപ്പോൾ നടപടിക്രമങ്ങൾ എങ്ങനെ പാലിക്കപ്പെട്ടു എന്നതും പരിശോധിച്ചുവരുന്നു.
THOTAയിലെ മറ്റൊരു നിർണായക വ്യവസ്ഥ
നിയമത്തിലെ Section 19 മനുഷ്യാവയവത്തിന്റെ വാങ്ങൽ, വിൽപ്പന, ഇടനിലക്കച്ചവടം എന്നിവ നിരോധിക്കുന്നു.
അതിന്റെ തുടർച്ചയായ Section 20 ഈ നിയമലംഘനങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷയും നിശ്ചയിക്കുന്നു.
ഈ വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം അന്വേഷണം മുന്നോട്ടുപോകാൻ, സാമ്പത്തിക ലാഭത്തിനായി അവയവദാനം ക്രമീകരിച്ചുവെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
അതുകൊണ്ടാണ് പൊലീസ് അന്വേഷണത്തോടൊപ്പം സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളും ED പരിശോധിക്കുന്നത്.
വ്യാജരേഖകൾ മാത്രം മതിയോ?
ഇല്ല.
ഒരു വ്യാജരേഖ കണ്ടെത്തിയാൽ മാത്രം അവയവക്കടത്ത് തെളിയിക്കാനാകില്ല.
അതുപോലെ, അവയവമാറ്റം നടന്നുവെന്നത് മാത്രം നിയമലംഘനമെന്നും പറയാനാകില്ല.
അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥർ തെളിയിക്കേണ്ടത് മൂന്ന് കാര്യങ്ങളാണ്.
രേഖകൾ വ്യാജമായിരുന്നോ?
സാമ്പത്തിക ഇടപാട് നടന്നോ?
ബന്ധപ്പെട്ടവർക്ക് അതിനെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ടായിരുന്നോ?
ഈ മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങളുടെയും ഉത്തരമാണ് കേസിന്റെ ദിശ നിർണയിക്കുന്നത്.
അന്വേഷണം ആശുപത്രികളിലേക്ക് എന്തുകൊണ്ട് വ്യാപിച്ചു?
2026 ജൂലൈ ആദ്യവാരം മുതൽ എൻഫോഴ്സ്മെന്റ് ഡയറക്ടറേറ്റ് ചില ആശുപത്രി അധികൃതരെയും അവയവമാറ്റ നടപടികളിൽ പങ്കെടുത്ത ആന്തരിക സമിതികളിലെ അംഗങ്ങളെയും ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അന്വേഷണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം കുറ്റം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുക അല്ല, നടപടിക്രമങ്ങൾ എങ്ങനെ നടപ്പാക്കിയെന്നത് മനസ്സിലാക്കുകയാണെന്ന് ഔദ്യോഗിക രേഖകളും വാർത്തകളും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഇവിടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇതാണ്.
രേഖകൾ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
അഭിമുഖങ്ങളും നടന്നു.
അനുമതിയും ലഭിച്ചു.
പിന്നെ അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആ ഫയലുകൾ വീണ്ടും തുറക്കുന്നത്?
ആ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരമാണ് ഇനി പണത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.
അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ദാതാവും, ഇരുപത്തിയഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ ചെലവഴിച്ച സ്വീകർത്താവും തമ്മിലുള്ള സാമ്പത്തിക ഇടപാടിന്റെ മറവിൽ ആരൊക്കെയായിരുന്നു?
ആ അന്വേഷണത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നത് അടുത്ത ഭാഗത്തിലാണ്.
കേരളത്തെ നടുക്കുന്ന അവയവക്കടത്തിന്റെ അദൃശ്യ വിപണി – ഭാഗം രണ്ട്