ഏകീകൃത സിവിൽ കോഡ് (യു.സി.സി.) ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചാവിഷയമാണ്. വളച്ചുകെട്ടാതെ പറഞ്ഞാൽ, മുസ്ലിം വ്യക്തിനിയമത്തിൽ ഇടപെടുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ ശ്രമമായാണ് ഏകീകൃത സിവിൽ കോഡിനെ ഒരു വിഭാഗം രാഷ്ട്രീയമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്.

ക്രിസ്ത്യൻ വ്യക്തിനിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ സുപ്രീംകോടതി വിധി പുറപ്പെടുവിക്കുകയും നിയമപരമായ തുല്യതയുടെ തത്ത്വം കോടതി അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ, ക്രിസ്ത്യൻ വ്യക്തിനിയമത്തിന്റെ പ്രത്യേക നിയമപദവി ഇന്ത്യയിൽ പ്രായോഗികമായി അവസാനിച്ചു. ഭരണഘടനയുടെയും പൊതുനിയമവ്യവസ്ഥയുടെയും പരിധിക്കു പുറത്തായി ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നത് മുസ്ലിം വ്യക്തിനിയമമാണെന്നാണ് ഈ വാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.

മുസ്ലിം വ്യക്തിനിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ കോടതികൾ പല സുപ്രധാന വിധികളും പുറപ്പെടുവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളെ മറികടക്കുന്ന നിയമനിർമാണങ്ങളിലൂടെ വ്യക്തിനിയമം അതേപടി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. ആ സമീപനത്തിലാണ് ഇപ്പോൾ മാറ്റം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഇതിനകം മൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഏകീകൃത സിവിൽ കോഡുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമം പാസാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മറ്റ് മൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങൾ നിയമത്തിന്റെ കരട് തയ്യാറാക്കുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ്. വേറെയും മൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഏകീകൃത സിവിൽ കോഡ് നടപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള പ്രാഥമിക നടപടികളുമായി മുന്നോട്ടുപോകുകയാണ്.

ഗോവ ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യം ഏകീകൃത സിവിൽ കോഡ് കൊണ്ടുവന്നു എന്നത് ശരിയല്ല

ഗോവയെ കുറിച്ച് “ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ UCC സംസ്ഥാനം” എന്ന് പലരും പറയാറുണ്ട്. പക്ഷേ അത് പൂർണമായും ശരിയായ പ്രയോഗമല്ല. ഗോവയിൽ ഇന്ന് നിലവിലുള്ളത് സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യ പാസാക്കിയ ഏകീകൃത സിവിൽ കോഡല്ല. പോർച്ചുഗീസ് ഭരണകാലത്ത് 1867 ൽ രൂപം കൊണ്ട Portuguese Civil Code, 1869 ൽ ഗോവയിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കുകയും 1870 മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വരികയും ചെയ്ത നിയമമാണ് അത്. 1961 ൽ ഗോവ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായപ്പോഴും കുടുംബനിയമങ്ങൾ മാറ്റാതെ തുടരാൻ ഇന്ത്യ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ, രാജ്യത്തെ ബാക്കി സംസ്ഥാനങ്ങൾ മതാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ പിന്തുടർന്നപ്പോൾ, ഗോവയിൽ വിവാഹം, വിവാഹമോചനം, സ്വത്തവകാശം, അനന്തരാവകാശം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ മതഭേദമില്ലാതെ പൊതുവായ ഒരു സിവിൽ നിയമം നിലനിന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ദേശീയതലത്തിൽ UCC ചർച്ച ഉയരുമ്പോഴെല്ലാം “ഗോവ മോഡൽ” വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയർന്നുവരുന്നത്. എന്നാൽ ഈ നിയമം പൂർണമായും ഏകീകൃതമാണെന്ന് പറയാനും കഴിയില്ല. ചില ഹിന്ദു ആചാരങ്ങൾക്കും കത്തോലിക്ക വിവാഹരീതികൾക്കും ഇന്നും പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഗോവയുടെ GCC ഒരു “പൂർണ UCC” എന്നതിലുപരി, ചരിത്രവും ആധുനികതയും കൂടിച്ചേരുന്ന ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വ്യത്യസ്തമായ കുടുംബനിയമ പരീക്ഷണമെന്ന വിശേഷണമാണ് കൂടുതൽ യോജിക്കുന്നത്

പോർച്ചീസുകാർ കൊണ്ടുവന്ന ഏകീകൃത സിവിൽ നിയമം ക്രിസ്ത്യൻ നിയമവും അല്ല

. ഗോവയിലെ GCC (Goa Civil Code) ക്രിസ്ത്യൻ മതനിയമത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള രൂപമല്ല. അത് പോർച്ചുഗൽ 1867 ൽ നടപ്പാക്കിയ Portuguese Civil Code അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു മതേതര സിവിൽ നിയമം (secular civil code) ആണ്. ഫ്രഞ്ച് Napoleonic Code ഉൾപ്പെടെയുള്ള യൂറോപ്യൻ സിവിൽ നിയമപരമ്പരകളുടെ സ്വാധീനത്തിലാണ് ഈ കോഡ് രൂപപ്പെട്ടത്. പോർച്ചുഗൽ കത്തോലിക്ക രാജ്യമായിരുന്നതിനാൽ ചില കത്തോലിക്ക വിവാഹങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥകൾ പിന്നീട് നിയമത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മുഴുവൻ കോഡും ക്രിസ്ത്യൻ കാനൻ നിയമത്തിന്റെ (Canon Law) പകർപ്പല്ല. വിവാഹം, വിവാഹമോചനം, സ്വത്തവകാശം, അനന്തരാവകാശം തുടങ്ങിയ കുടുംബകാര്യങ്ങളെ മതപരമായ ആചാരങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് ഒരൊറ്റ സിവിൽ നിയമത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നു അതിന്റെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യം. അതേസമയം, കാലക്രമേണ ഗോവയുടെ സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത് ചില ഹിന്ദു ആചാരങ്ങൾക്കും കത്തോലിക്ക വിവാഹങ്ങൾക്കും പ്രത്യേക ഒഴിവുകൾ അനുവദിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, ഇന്നത്തെ GCC ഒരു സമ്പൂർണ മതേതര കോഡും അല്ല, ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ സിവിൽ കോഡും അല്ല. യൂറോപ്യൻ സിവിൽ നിയമപാരമ്പര്യവും ഗോവയുടെ പ്രാദേശിക സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളും ചേർന്ന് രൂപപ്പെട്ട ഒരു സവിശേഷ നിയമസംവിധാനമായാണ് നിയമവിദഗ്ധർ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

രണ്ട് നിയമങ്ങളും പറയുന്നത് ഇതേ കാര്യങ്ങൾ

ഗോവയും ഉത്തരാഖണ്ഡും ചില അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളിൽ ഒരേ നിലപാടാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്.

• വിവാഹവും വിവാഹമോചനവും മതാടിസ്ഥാനത്തിൽ വേർതിരിക്കാതെ ഏകീകൃത നിയമചട്ടത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.
• സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും സ്വത്തവകാശത്തിൽ കൂടുതൽ സമത്വം ഉറപ്പാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
• വിവാഹ രജിസ്ട്രേഷൻ നിർബന്ധമാക്കുന്നു.
• അവകാശപിന്തുടർച്ചയും കുടുംബനിയമങ്ങളും ഒരേ ചട്ടക്കൂടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
• വ്യക്തിനിയമങ്ങളേക്കാൾ സിവിൽ നിയമത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.

അപ്പോൾ ഏറ്റവും വലിയ വ്യത്യാസം എവിടെയാണ്?

ഇവിടെയാണ് രണ്ട് നിയമങ്ങളും വേർപിരിയുന്നത്.

ഗോവയിലെ നിയമം കാലങ്ങളായി വികസിച്ച ഒരു സിവിൽ കോഡാണ്. കുടുംബസ്വത്ത്, ദാമ്പത്യ സ്വത്തിന്റെ സംയുക്ത ഉടമസ്ഥാവകാശം (community property), അവകാശപിന്തുടർച്ച തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ.

ഉത്തരാഖണ്ഡിന്റെ UCC എന്നാൽ പുതിയ സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നിയമമാണ്. അതിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ചയായത് ലിവ് ഇൻ ബന്ധങ്ങളുടെ നിർബന്ധിത രജിസ്ട്രേഷൻ ആണ്. രാജ്യത്തെ മറ്റേതെങ്കിലും സംസ്ഥാന സിവിൽ കോഡിൽ ഇത്ര വ്യക്തമായ രജിസ്ട്രേഷൻ വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ലിവ് ഇൻ ബന്ധം: ഗോവ മൗനം പാലിച്ചപ്പോൾ ഉത്തരാഖണ്ഡ് നിയമമെഴുതി

ഗോവ GCC നിലവിൽ വന്ന കാലത്ത് ലിവ് ഇൻ ബന്ധം എന്ന സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യം നിയമചർച്ചയായിരുന്നില്ല.

എന്നാൽ ഉത്തരാഖണ്ഡ് UCC ലിവ് ഇൻ ബന്ധങ്ങൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യണമെന്നും, രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിയമപരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതാണ് രാജ്യവ്യാപകമായി ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിവാദമായ വ്യവസ്ഥ.

ഗോവയുടെ കോഡിൽ ഇന്നും ചില ഒഴിവുകളുണ്ട്

ഗോവയിലെ നിയമത്തെ പലരും “പൂർണ UCC” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ യാഥാർഥ്യം കുറച്ചുകൂടി സങ്കീർണമാണ്.

ചില ഹിന്ദു ആചാരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥകളും, ചില കത്തോലിക്ക വിവാഹങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക നിയമക്രമങ്ങളും ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. അതിനാൽ ഗോവയിലെ കോഡ് പൂർണമായും എല്ലാ മതങ്ങളെയും ഒരേ രീതിയിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന നിയമമല്ലെന്ന് നിയമപഠനങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

ഉത്തരാഖണ്ഡിന്റെ UCC എല്ലാവർക്കും ബാധകമാണോ?

ഇവിടെയും ഒരു പ്രധാന ഒഴിവുണ്ട്.

ഉത്തരാഖണ്ഡ് നിയമം പട്ടികവർഗ വിഭാഗങ്ങളെ (Scheduled Tribes) ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ പ്രത്യേക ആചാരങ്ങളും ഭരണഘടനാപരമായ സംരക്ഷണവും പരിഗണിച്ചാണ് ഈ ഒഴിവ്. അതിനാൽ “എല്ലാവർക്കും ഒരേ നിയമം” എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിനും പ്രായോഗികമായി ചില ഭരണഘടനാപരമായ പരിധികളുണ്ടെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു.

ഗോവയുടെ കുടുംബസ്വത്ത് മാതൃക, ഉത്തരാഖണ്ഡിൽ ഇല്ല

ഗോവ GCCയുടെ ഏറ്റവും വ്യത്യസ്തമായ സവിശേഷതയാണ് വിവാഹശേഷം സമ്പാദിക്കുന്ന സ്വത്തിൽ ഭർത്താവിനും ഭാര്യയ്ക്കും സംയുക്ത അവകാശം നൽകുന്ന community property ആശയം. വിവാഹബന്ധം അവസാനിച്ചാൽ ഈ സ്വത്ത് പൊതുവേ തുല്യമായി വിഭജിക്കപ്പെടും.

ഉത്തരാഖണ്ഡ് UCC ഇത്തരമൊരു പൊതുസ്വത്ത് സംവിധാനം സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല. അത് വിവാഹം, വിവാഹമോചനം, അവകാശപിന്തുടർച്ച, ലിവ് ഇൻ ബന്ധം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ ഏകീകൃത നിയമമാണ് കൊണ്ടുവന്നത്.

ഭാവിയിലെ ദേശീയ UCCയ്ക്ക് ഏത് മാതൃക?

നിയമവിദഗ്ധരുടെ വിലയിരുത്തലിൽ ഗോവ GCC ഒരു ചരിത്രപരമായ മാതൃകയാണ്. അത് നൂറ്റാണ്ടുകളായി സമൂഹത്തിൽ പ്രായോഗികമായി പ്രവർത്തിച്ച അനുഭവം നൽകുന്നു.

ഉത്തരാഖണ്ഡിന്റെ UCC എന്നാൽ ആധുനിക നിയമപരീക്ഷണം ആണ്. ഡിജിറ്റൽ രജിസ്ട്രേഷൻ, ലിവ് ഇൻ ബന്ധങ്ങൾ, സമകാലിക കുടുംബഘടനകൾ തുടങ്ങിയ പുതിയ സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങളെ നിയമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ദേശീയ UCCയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാവി ചർച്ചകളിൽ ഈ രണ്ട് മാതൃകകളും ഒരുപോലെ പഠനവിഷയമാകുമെന്നതാണ് നിയമവിദഗ്ധരുടെ വിലയിരുത്തൽ.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരു വസ്തുതയുണ്ട്. ഇന്ത്യയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ ഗോവയിൽ ഏകീകൃത സിവിൽ കോഡ് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. ഗോവ ഇന്ത്യയുമായി ലയിച്ച ശേഷവും, രാജ്യത്തെ മറ്റു വ്യക്തിനിയമങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ നിരവധി സവിശേഷതകളോടെ ഏകീകൃത വ്യക്തിനിയമത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയായി ഗോവ തുടർന്നു.

ഗോവയിലെ വ്യക്തിനിയമത്തിന്റെ ഏതെല്ലാം സവിശേഷതകളോടാണ് ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി ഏകീകൃത സിവിൽ കോഡ് നടപ്പാക്കിയ ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ നിയമം സാമ്യം പുലർത്തുന്നത് എന്നതാണ് ഈ ലേഖനം പരിശോധിക്കുന്നത്.