സ്റ്റുഡിയോയുടെ മതിൽക്കെട്ടുകൾ പൊളിച്ച സംവിധായകൻ

തമിഴ് സിനിമയുടെ ചരിത്രം രണ്ടായി വിഭജിക്കേണ്ടി വന്നാൽ, ഭാരതിരാജയ്ക്ക് മുമ്പും ഭാരതിരാജയ്ക്ക് ശേഷവും എന്നാകും പലരും പറയുക. കാരണം, നഗരങ്ങളും സ്റ്റുഡിയോ സെറ്റുകളും ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്ന തമിഴ് സിനിമയെ യഥാർത്ഥ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കും സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിലേക്കും കൊണ്ടുപോയ സംവിധായകനായിരുന്നു ഭാരതിരാജ.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകൾ വെറും വിനോദമല്ലായിരുന്നു. ഗ്രാമങ്ങളുടെ ഗന്ധവും മണ്ണിന്റെ നിറവും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ ചൂടും അതിലുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് നാല് പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടിട്ടും ഭാരതിരാജയുടെ സിനിമകൾ ഇന്നും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.

അല്ലിനഗരത്തിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലേക്ക്

1942 ജൂലൈ 17-ന് തേനി ജില്ലയിലെ അല്ലിനഗരത്താണ് ചിന്നസാമി ഭാരതിരാജ ജനിച്ചത്. സാധാരണ ഗ്രാമീണ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വളർന്ന അദ്ദേഹം സിനിമയോടുള്ള താൽപര്യം പിന്തുടർന്നാണ് ചലച്ചിത്രരംഗത്തേക്ക് എത്തുന്നത്.

സംവിധായകനാകുന്നതിന് മുമ്പ് നിരവധി ജോലികൾ ചെയ്തിരുന്നു. സിനിമയിൽ അവസരം ലഭിക്കാനായി വർഷങ്ങളോളം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. ആ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഫലമായിരുന്നു 1977-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ “16 വയതിനിലേ”.

“16 വയതിനിലേ”: ഒരു സിനിമയല്ല, ഒരു വഴിത്തിരിവ്

1977-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ “16 വയതിനിലേ” തമിഴ് സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിലെ നിർണായക നാഴികക്കല്ലായി മാറി.

കമൽഹാസൻ, രജിനികാന്ത്, ശ്രീദേവി എന്നിവർ അഭിനയിച്ച ചിത്രം ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തെ യാഥാർഥ്യത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ചു. അതുവരെ സിനിമകളിൽ കാണാത്ത ഭാഷയും കഥാപാത്രങ്ങളും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും പ്രേക്ഷകർക്ക് മുന്നിലെത്തി.

ഈ ചിത്രത്തിന്റെ വിജയത്തോടെ തമിഴ് സിനിമയിലെ കഥപറച്ചിലിന്റെ രീതിയും മാറി. സ്റ്റുഡിയോയിൽ കൃത്രിമമായി സൃഷ്ടിച്ച ഗ്രാമങ്ങൾക്കു പകരം യഥാർത്ഥ ഗ്രാമങ്ങൾ സിനിമയുടെ പ്രധാന ലൊക്കേഷനുകളായി.

ഗ്രാമങ്ങളുടെ കഥാകാരൻ

“കിഴക്കേ പോകും റെയിൽ”, “അലൈകൾ ഓയ്‌വതില്ലൈ”, “മൺവാസനൈ”, “മുതൽ മരിയാതൈ”, “കറുത്തമ്മ” തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ മുഖങ്ങൾ ഭാരതിരാജ അവതരിപ്പിച്ചു.

ഗ്രാമങ്ങളിലെ പ്രണയം, കുടുംബബന്ധങ്ങൾ, ജാതിവ്യവസ്ഥ, സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതം, സാമൂഹിക സംഘർഷങ്ങൾ എന്നിവയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകളിലെ പ്രധാന വിഷയങ്ങൾ.

പ്രത്യേകിച്ച് “കറുത്തമ്മ” പെൺശിശുഹത്യ പോലുള്ള ഗുരുതര സാമൂഹിക പ്രശ്നം ശക്തമായി ചർച്ച ചെയ്ത സിനിമയായി മാറി.

തമിഴ് സിനിമയ്ക്ക് സമ്മാനിച്ച പുതുമുഖങ്ങൾ

ഭാരതിരാജയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവനകളിലൊന്ന് പുതിയ പ്രതിഭകളെ കണ്ടെത്തിയതാണ്.

രാധിക, രേവതി, റഹ്മാൻ, നെപ്പോളിയൻ, ഭാഗ്യരാജ് തുടങ്ങി നിരവധി താരങ്ങളുടെ വളർച്ചയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് നിർണായക പങ്കുണ്ട്.

സംഗീതസംവിധായകൻ ഇളയരാജയുമായി ചേർന്നുണ്ടാക്കിയ കൂട്ടുകെട്ട് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സിനിമയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച സംവിധായകൻ-സംഗീതസംവിധായകൻ കൂട്ടുകെട്ടുകളിൽ ഒന്നായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.

ഗ്രാമീണ പശ്ചാത്തലവും ഇളയരാജയുടെ സംഗീതവും ചേർന്നപ്പോൾ തമിഴ് സിനിമയ്ക്ക് പുതിയൊരു ശബ്ദഭാഷ തന്നെ രൂപപ്പെട്ടു.

പുതിയ തരംഗത്തിന്റെ മുഖം

1980-കളിൽ തമിഴ് സിനിമയിൽ രൂപംകൊണ്ട “പുതിയ തരംഗ” പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന മുഖങ്ങളിലൊരാളായിരുന്നു ഭാരതിരാജ.

ബാലു മഹേന്ദ്ര, മഹേന്ദ്രൻ എന്നിവർക്കൊപ്പം ചേർന്ന് തമിഴ് സിനിമയെ കൂടുതൽ യാഥാർഥ്യബോധമുള്ളതും കലാപരവുമായ ദിശയിലേക്ക് നയിച്ചു.

പ്രകൃതിദത്ത വെളിച്ചം, വിശാല ദൃശ്യങ്ങൾ, നാടൻ സംഗീതം, പ്രാദേശിക ഭാഷാശൈലികൾ എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകളുടെ പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു.

ദേശീയ അംഗീകാരങ്ങളും ബഹുമതികളും

ഭാരതിരാജയുടെ സിനിമകൾ കലാപരമായും വാണിജ്യപരമായും വലിയ വിജയം നേടി.

ആറ് തവണ ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരങ്ങൾ ലഭിച്ചു. “സീതക്കൊക ചുക്ക”, “കറുത്തമ്മ”, “അന്തിമന്താരൈ” തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ ദേശീയതലത്തിൽ അംഗീകാരം നേടി.

2004-ൽ ഇന്ത്യ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് പത്മശ്രീ നൽകി ആദരിച്ചു.

എട്ട് തവണ മികച്ച സംവിധായകനുള്ള ഫിലിംഫെയർ സൗത്ത് പുരസ്കാരവും ആറ് തവണ തമിഴ്നാട് സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരവും സ്വന്തമാക്കി.

ക്യാമറയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് മുന്നിലേക്ക്

രണ്ടായിരത്തിന് ശേഷം ഭാരതിരാജ അഭിനയരംഗത്തും കൂടുതൽ സജീവമായി.

“പാണ്ടിയ നാട്”, “കുരങ്ങു ബൊമ്മൈ”, “തിരുച്ചിറമ്പലം” തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലെ പ്രകടനങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. സംവിധായകൻ മാത്രമല്ല മികച്ച നടൻ കൂടിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.

ഇന്നും പ്രസക്തനാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

ഇന്ന് ഇന്ത്യൻ സിനിമയിൽ യാഥാർഥ്യ സിനിമകൾക്കും ഗ്രാമീണ കഥകൾക്കും വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ അടിത്തറ പാകിയവരിൽ മുൻനിരയിൽ ഭാരതിരാജയുണ്ട്.

ഗ്രാമജീവിതത്തെ റൊമാന്റിസൈസ് ചെയ്യാതെ അതിന്റെ സൗന്ദര്യവും സംഘർഷങ്ങളും ഒരുപോലെ അവതരിപ്പിച്ച സമീപനമാണ് അദ്ദേഹത്തെ വേറിട്ടതാക്കുന്നത്.

ജാതി, ലിംഗസമത്വം, സാമൂഹിക നീതി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ ഇന്നും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ ഭാരതിരാജയുടെ സിനിമകൾ പുതിയ വായനകൾക്ക് വിധേയമാകുന്നു.

മായാത്ത പാരമ്പര്യം

തമിഴ് സിനിമയ്ക്ക് ഭാരതിരാജ നൽകിയ ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവന ക്യാമറ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചതാണ്. നഗരങ്ങളുടെ കഥകൾ മാത്രം പറഞ്ഞിരുന്ന സിനിമയെ മണ്ണിന്റെ മണമുള്ള മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന അദ്ദേഹം ഒരു സംവിധായകൻ മാത്രമല്ല, ഒരു സാംസ്കാരിക മാറ്റത്തിന്റെ ശിൽപി കൂടിയാണ്.

തമിഴ് സിനിമയുടെ ചരിത്രം എഴുതുമ്പോൾ, ഗ്രാമീണ യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ദൃശ്യഭാഷ സൃഷ്ടിച്ച സംവിധായകനെന്ന നിലയിൽ ഭാരതിരാജയുടെ പേര് എന്നും മുൻനിരയിൽ തന്നെ തുടരും.