ന്യൂഡൽഹി, 2026 ഒക്ടോബർ 28 –
വ്യത്യസ്ത കുറ്റങ്ങൾക്ക് ഒരാൾക്ക് ഒന്നിലധികം ജീവപര്യന്തം തടവുശിക്ഷ വിധിച്ചാൽ അവ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി അനുഭവിക്കണമെന്ന് ഉത്തരവിടാനാവില്ലെന്ന് സുപ്രീംകോടതി. എന്നാൽ ഒരു കുറ്റത്തിനുള്ള ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷയിൽ ഇളവ് ലഭിച്ചതുകൊണ്ടുമാത്രം മറ്റൊരു കുറ്റത്തിനുള്ള ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷ അവസാനിക്കില്ലെന്നും കോടതി വ്യക്തമാക്കി. ജസ്റ്റിസുമാരായ കെ.വി. വിശ്വനാഥൻ, അരുൺ പള്ളി എന്നിവരടങ്ങിയ ബെഞ്ചാണ് രാജു ശാന്താറാം കോലിയും മഹാരാഷ്ട്ര സർക്കാരും തമ്മിലുള്ള കേസിൽ നിർണായക വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചത്. പ്രതിക്കുവേണ്ടി അഭിഭാഷകൻ എം.വൈ. ദേശ്മുഖും സംസ്ഥാന സർക്കാരിനുവേണ്ടി അഭിഭാഷകൻ ഭരത് ബാഗ്ലയും ഹാജരായി. 2026 ഒക്ടോബർ 28ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട വിധിയിൽ പ്രതിയുടെ അപ്പീൽ ഭാഗികമായി അനുവദിച്ചു.
ബലാത്സംഗത്തിനും കൊലപാതകത്തിനും രണ്ട് ജീവപര്യന്തം
ബലാത്സംഗം, കൊലപാതകം തുടങ്ങിയ കുറ്റങ്ങളിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട രാജു ശാന്താറാം കോലിക്ക് വിചാരണക്കോടതി രണ്ട് ജീവപര്യന്തം തടവുശിക്ഷകളാണ് വിധിച്ചിരുന്നത്.
ഒരു ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷ പൂർത്തിയായതിനുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷ ആരംഭിക്കണമെന്നായിരുന്നു വിചാരണക്കോടതിയുടെ ഉത്തരവ്. ഈ ശിക്ഷാവിധി ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയും ശരിവച്ചു.
തുടർന്നാണ് പ്രതി സുപ്രീംകോടതിയെ സമീപിച്ചത്. കുറ്റക്കാരനാണെന്ന കണ്ടെത്തലിനൊപ്പം രണ്ട് ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷകൾ തുടർച്ചയായി നടപ്പാക്കണമെന്ന നിർദേശത്തിന്റെ നിയമസാധുതയും അപ്പീലിൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ഒരാൾക്ക് ഒരു ജീവിതം മാത്രം; തുടർച്ചയായ ജീവപര്യന്തം അസാധ്യമെന്ന് കോടതി
ഒരാൾക്ക് ഒരു ജീവിതം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അതിനാൽ ഒരു ജീവപര്യന്തം തടവുശിക്ഷ പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം മറ്റൊരു ജീവപര്യന്തം ആരംഭിക്കണമെന്ന നിർദേശം നിയമപരമായി ശരിയല്ലെന്നും സുപ്രീംകോടതി വ്യക്തമാക്കി.
2016ലെ മുത്തുരാമലിംഗവും മറ്റുള്ളവരും തമിഴ്നാട് സർക്കാരും തമ്മിലുള്ള കേസിൽ ഭരണഘടനാ ബെഞ്ച് പ്രഖ്യാപിച്ച നിയമതത്വമാണ് കോടതി അടിസ്ഥാനമാക്കിയത്.
ഒന്നിലധികം ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷകൾ വിധിക്കുന്നതിന് നിയമപരമായ തടസ്സമില്ല. എന്നാൽ അവ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി നടപ്പാക്കാനാവില്ല. പകരം ഒരേസമയം ബാധകമാകുന്ന രീതിയിലാണ് ശിക്ഷകൾ ക്രമീകരിക്കേണ്ടതെന്ന് കോടതി വിശദീകരിച്ചു.
ഒരു ശിക്ഷയിൽ ഇളവ് കിട്ടിയാലും മറ്റൊന്ന് ഒഴിവാകില്ല
രണ്ട് ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷകൾ ഒരേസമയം നടപ്പാക്കുന്നതുകൊണ്ട് പ്രതിക്ക് രണ്ട് കുറ്റങ്ങളിലെയും ശിക്ഷകളിൽനിന്ന് ഒരുമിച്ച് മോചനം ലഭിക്കില്ലെന്ന് സുപ്രീംകോടതി വ്യക്തമാക്കി.
കൊലപാതകക്കുറ്റത്തിന് ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാനിയമത്തിലെ 302-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം ലഭിച്ച ജീവപര്യന്തവും ബലാത്സംഗം, അന്യായ തടങ്കൽ എന്നിവയ്ക്ക് 376, 342 വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം ലഭിച്ച ജീവപര്യന്തവും പ്രത്യേകം നിലനിൽക്കും.
ഇതിൽ ഒരു കുറ്റത്തിനുള്ള ശിക്ഷയിൽ അധികാരപ്പെട്ട സർക്കാർ ഇളവ് അനുവദിക്കുകയോ ശിക്ഷയിൽ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്താലും മറ്റൊരു കുറ്റത്തിനുള്ള ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷ സ്വമേധയാ അവസാനിക്കില്ല.
രണ്ട് ശിക്ഷകളും ഒരേസമയം നിലനിൽക്കുന്ന രീതിയിലാണ് നടപ്പാക്കേണ്ടതെന്നും ജസ്റ്റിസ് കെ.വി. വിശ്വനാഥൻ തയ്യാറാക്കിയ വിധിയിൽ വ്യക്തമാക്കി.
2013ലെ ശിക്ഷാവിധിയിലെ നിർദേശം റദ്ദാക്കി
2010 ഏപ്രിൽ 29ന് പന്ത്രണ്ടുവയസ്സുകാരിയെ ബലാത്സംഗം ചെയ്ത് കൊലപ്പെടുത്തിയെന്ന കേസിലാണ് രാജു ശാന്താറാം കോലിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തത്. 2010 ഏപ്രിൽ 30 മുതൽ പ്രതി ജയിലിലാണ്.
2013 സെപ്റ്റംബർ 27ന് താനെയിലെ അഡീഷണൽ സെഷൻസ് കോടതി പ്രതിയെ കുറ്റക്കാരനെന്ന് കണ്ടെത്തി രണ്ട് ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷകൾ വിധിച്ചു. ഓരോ കുറ്റത്തിനും 5,000 രൂപ വീതം പിഴയും വിധിച്ചിരുന്നു. 2016 ജൂൺ 10ന് ബോംബെ ഹൈക്കോടതി ശിക്ഷ ശരിവച്ചു. 2025 ജനുവരി 13ന് ശിക്ഷകൾ ഒരുമിച്ച് നടപ്പാക്കണമെന്ന ആവശ്യത്തിൽ ഹൈക്കോടതി അനുകൂല ഉത്തരവ് നൽകിയില്ല.
ഇതിനെതിരായ അപ്പീലിൽ 2026 ഒക്ടോബർ 27നാണ് സുപ്രീംകോടതി വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചത്. രണ്ട് ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷകൾ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി അനുഭവിക്കണമെന്ന വിചാരണക്കോടതിയുടെ നിർദേശവും അത് ശരിവച്ച ഹൈക്കോടതിയുടെ തീരുമാനവും സുപ്രീംകോടതി റദ്ദാക്കി.
എന്നാൽ ബലാത്സംഗം, കൊലപാതകം എന്നീ കുറ്റങ്ങളിലെ ശിക്ഷയും പിഴയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റ് വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിർത്തി. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു അപ്പീൽ ഇനി പ്രത്യേകമായി തീരുമാനിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കി തീർപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒന്നിലധികം ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷകളിൽ നിയമവ്യക്തത
ഒന്നിലധികം ഗുരുതര കുറ്റങ്ങൾക്ക് ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷ ലഭിക്കുന്നവരുടെ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്ന രീതിയിലാണ് സുപ്രീംകോടതിയുടെ വിധി വ്യക്തത വരുത്തുന്നത്. ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷകൾ ഒരുമിച്ച് നടപ്പാക്കണമെന്നത് പ്രതിയെ എല്ലാ കുറ്റങ്ങളുടെയും ശിക്ഷയിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കണമെന്ന അർഥത്തിലല്ല.
നിയമപരമായി, 2016ലെ ഭരണഘടനാ ബെഞ്ച് വിധിയിൽ വ്യക്തമാക്കിയ തത്വമാണ് സുപ്രീംകോടതി വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ചത്. സാമൂഹിക തലത്തിൽ, ഓരോ കുറ്റത്തിനും പ്രത്യേകം വിധിച്ച ശിക്ഷയുടെ പ്രാബല്യം നിലനിർത്തുന്നതാണ് ഈ വ്യാഖ്യാനം. ജുഡീഷ്യറിയുടെ തലത്തിൽ, സമാനമായ കേസുകളിൽ വിചാരണക്കോടതികളും ഹൈക്കോടതികളും ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്ന രീതി തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ ഈ നിയമതത്വം പാലിക്കേണ്ടിവരും. പുതിയ നിയമം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുപകരം നിലവിലുള്ള സുപ്രീംകോടതി നിയമമാനദണ്ഡം വീണ്ടും സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന വിധിയാണിത്.