മുംബൈ, 2026 ഒക്ടോബർ 24 –

ലൈംഗിക ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ കുട്ടിയുടെ അടിവസ്ത്രം നീക്കം ചെയ്യുകയും അതിനുശേഷം മറ്റ് ലൈംഗികാതിക്രമ പ്രവൃത്തികളൊന്നും നടത്താതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ അത് പോക്സോ നിയമപ്രകാരം ലൈംഗികാതിക്രമത്തിനുള്ള ശ്രമമായി കണക്കാക്കണമെന്ന് ബോംബെ ഹൈക്കോടതി. മൂന്നര വയസ്സുള്ള പെൺകുട്ടിയെ ലൈംഗികമായി ആക്രമിച്ചെന്ന കേസിൽ പ്രതിക്ക് വിചാരണക്കോടതി വിധിച്ച അഞ്ച് വർഷത്തെ കഠിനതടവ് മൂന്നര വർഷമായി കുറച്ചുകൊണ്ടാണ് ഉത്തരവ്. ജസ്റ്റിസ് അഭയ് എസ്. വാഗ്‌വാസെയാണ് വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്. ഗണേഷ് ഹോട്‌ലാപ്പ എന്ന പ്രഭാകർ പദംപല്ലെ സമർപ്പിച്ച ക്രിമിനൽ അപ്പീൽ ഭാഗികമായി അനുവദിച്ചാണ് നടപടി. മഹാരാഷ്ട്ര സർക്കാരും മറ്റൊരാളുമാണ് എതിർകക്ഷികൾ. പ്രതിക്കെതിരെ ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാനിയമത്തിലെ 354-ാം വകുപ്പും പോക്സോ നിയമത്തിലെ 9(എം), 10 വകുപ്പുകളും പ്രകാരം കുറ്റം ചുമത്തിയിരുന്നു. കുട്ടിയുടെ പ്രായവും തെളിയിക്കപ്പെട്ട പ്രവൃത്തിയുടെ സ്വഭാവവും പരിഗണിച്ച് പോക്സോ നിയമത്തിലെ 18-ാം വകുപ്പ് ബാധകമാണെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി.

മൂന്നര വയസ്സുകാരിയെ കാലിത്തൊഴുത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ലൈംഗികമായി ആക്രമിച്ചെന്നായിരുന്നു കേസ്

മൂന്നര വയസ്സുള്ള പെൺകുട്ടിയെ പ്രതി കാലിത്തൊഴുത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി കുട്ടിയുടെയും സ്വന്തം ശരീരത്തിലെയും അടിവസ്ത്രങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തുവെന്നാണ് പ്രോസിക്യൂഷന്റെ ആരോപണം. പ്രതി കുട്ടിയെ ലൈംഗികമായി ആക്രമിച്ചതായും പ്രോസിക്യൂഷൻ ആരോപിച്ചിരുന്നു. കേസിൽ തെളിവുകൾ പരിശോധിച്ച അഡീഷണൽ സെഷൻസ് കോടതി പ്രതിയെ ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാനിയമത്തിലെ 354-ാം വകുപ്പും പോക്സോ നിയമത്തിലെ 9(എം), 10 വകുപ്പുകളും പ്രകാരം കുറ്റക്കാരനായി കണ്ടെത്തി അഞ്ച് വർഷത്തെ കഠിനതടവിന് ശിക്ഷിച്ചു.

എന്നാൽ ലൈംഗികാതിക്രമം യഥാർഥത്തിൽ നടന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കാൻ പ്രോസിക്യൂഷന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നായിരുന്നു പ്രതിയുടെ വാദം. പ്രോസിക്യൂഷന്റെ ആരോപണങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചാലും പരമാവധി ലൈംഗികാതിക്രമത്തിനുള്ള ശ്രമം മാത്രമാണ് നടന്നതെന്ന് കണക്കാക്കാനാകൂ എന്നും പ്രതി വാദിച്ചു. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിചാരണക്കോടതിയുടെ ശിക്ഷാവിധി ചോദ്യം ചെയ്ത് പ്രതി ഹൈക്കോടതിയെ സമീപിച്ചത്.

അമ്മയുടെയും മുത്തച്ഛന്റെയും മൊഴികളിൽ വൈരുധ്യം; ആരോപണങ്ങളെ വൈദ്യപരിശോധനാ റിപ്പോർട്ടും പിന്തുണച്ചില്ല

കുട്ടി സംഭവം വിവരിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് അമ്മയും മുത്തച്ഛനും നൽകിയ മൊഴികളിൽ വൈരുധ്യങ്ങളുണ്ടെന്ന് ഹൈക്കോടതി കണ്ടെത്തി. കുട്ടിയുടെ സ്വകാര്യഭാഗങ്ങളിൽ ചുവപ്പുനിറം കണ്ടതായി അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ഈ വാദത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന കണ്ടെത്തലുകൾ വൈദ്യപരിശോധനയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ലൈംഗികാതിക്രമം നടന്നുവെന്ന പ്രോസിക്യൂഷന്റെ ആരോപണം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഈ വൈരുധ്യങ്ങൾ നിർണായകമാണെന്ന് കോടതി വിലയിരുത്തി. ലഭ്യമായ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രതി ലൈംഗിക ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ കുട്ടിയുടെ അടിവസ്ത്രം നീക്കം ചെയ്തുവെന്ന പ്രവൃത്തിയാണ് തെളിയിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് ഹൈക്കോടതി കണ്ടെത്തി. അതിനപ്പുറം ലൈംഗികാതിക്രമം നടത്തിയതായി തെളിയിക്കാനായിട്ടില്ലെന്നും കോടതി വ്യക്തമാക്കി.

അടിവസ്ത്രം നീക്കിയത് ലൈംഗിക ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയെന്ന് തെളിഞ്ഞു; കുറ്റം ശ്രമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിലാണെന്ന് കോടതി

പോക്സോ നിയമത്തിലെ ഏഴാം വകുപ്പ് പരിശോധിച്ചാണ് ലൈംഗികാതിക്രമവും അതിനുള്ള ശ്രമവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം കോടതി വിലയിരുത്തിയത്. ലൈംഗിക ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ കുട്ടിയുടെ അടിവസ്ത്രം നീക്കിയെന്നത് തെളിഞ്ഞ പ്രവൃത്തിയാണെന്നും അതിന് ശേഷമുള്ള മറ്റൊരു ലൈംഗികാതിക്രമ പ്രവൃത്തി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

അതിനാൽ പ്രതിയുടെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായ ലൈംഗികാതിക്രമമായി കണക്കാക്കുന്നതിന് പകരം ലൈംഗികാതിക്രമത്തിനുള്ള ശ്രമമായി കാണണമെന്നാണ് കോടതിയുടെ തീരുമാനം. കുറ്റം ചെയ്യാനുള്ള ലൈംഗിക ഉദ്ദേശ്യവും അതിനായി പ്രതി നടത്തിയ പ്രവൃത്തിയും പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ശ്രമത്തിനുള്ള കുറ്റം നിലനിൽക്കുമെന്നും കോടതി വ്യക്തമാക്കി.

പന്ത്രണ്ട് വയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടിക്കെതിരായ കുറ്റം; പോക്സോ നിയമത്തിലെ 18-ാം വകുപ്പ് ബാധകമെന്ന് ഹൈക്കോടതി

പോക്സോ നിയമത്തിലെ 9(എം) വകുപ്പ് പന്ത്രണ്ട് വയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടിക്കെതിരായ ഗുരുതര ലൈംഗികാതിക്രമത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ഈ കേസിൽ കുട്ടിക്ക് മൂന്നര വയസ്സുമാത്രമായിരുന്നതിനാൽ പ്രസ്തുത വകുപ്പിന്റെ പ്രായപരിധി ബാധകമാണെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി.

എന്നാൽ ലൈംഗികാതിക്രമം പൂർത്തിയായിട്ടില്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയ സാഹചര്യത്തിൽ കുറ്റം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമത്തിന് ശിക്ഷ നിശ്ചയിക്കുന്ന പോക്സോ നിയമത്തിലെ 18-ാം വകുപ്പ് പ്രയോഗിക്കണമെന്ന് കോടതി തീരുമാനിച്ചു.

കുറ്റം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമത്തിന് ബന്ധപ്പെട്ട കുറ്റത്തിനുള്ള പരമാവധി തടവുശിക്ഷയുടെ പകുതിവരെയാണ് 18-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം ശിക്ഷ നൽകാനാവുക. ഈ കേസിൽ ബാധകമായ കുറ്റത്തിനുള്ള പരമാവധി തടവ് ഏഴ് വർഷമായതിനാൽ അതിന്റെ പകുതിയായ മൂന്നര വർഷമാണ് ശിക്ഷയായി നിശ്ചയിച്ചതെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി.

കോടതിയിലെ നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷിമൊഴിക്കാണ് മുൻഗണന; അന്വേഷണഘട്ടത്തിലെ മൊഴി അനുബന്ധ തെളിവ് മാത്രം

കുട്ടിയുടെയും അമ്മയുടെയും മൊഴികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഗുരുതര ലൈംഗികാതിക്രമക്കുറ്റം തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നായിരുന്നു പ്രോസിക്യൂഷന്റെ നിലപാട്. എന്നാൽ ക്രിമിനൽ നടപടിച്ചട്ടത്തിലെ 164-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം അന്വേഷണഘട്ടത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ കുട്ടിയുടെ മൊഴിയും വിചാരണക്കോടതിയിലെ നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷിമൊഴിയും തമ്മിലുള്ള തെളിവുമൂല്യം ഹൈക്കോടതി പ്രത്യേകം പരിശോധിച്ചു.

വിചാരണക്കോടതിയിൽ കുട്ടിയും അമ്മയും നൽകിയ നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷിമൊഴികളാണ് പ്രധാന തെളിവുകളായി പരിഗണിക്കേണ്ടതെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി. അന്വേഷണഘട്ടത്തിൽ 164-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തിയ മൊഴി പ്രധാന തെളിവിനെ പിന്തുണയ്ക്കാനുള്ള അനുബന്ധ തെളിവാണ്. അതിനെ സ്വതന്ത്രമായ പ്രധാന തെളിവായി കണക്കാക്കാനാവില്ലെന്നും ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു.

പ്രതിയുടെ അപ്പീൽ ഭാഗികമായി അനുവദിച്ചു; അഞ്ച് വർഷത്തെ കഠിനതടവ് മൂന്നര വർഷമായി കുറച്ചു

പ്രോസിക്യൂഷൻ തെളിയിച്ച പ്രവൃത്തി ലൈംഗികാതിക്രമത്തിനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ പരിധിയിലാണ് വരുന്നതെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് പ്രതിയുടെ അപ്പീൽ ഹൈക്കോടതി ഭാഗികമായി അനുവദിച്ചു. പോക്സോ നിയമത്തിലെ 18-ാം വകുപ്പ് ബാധകമാക്കി വിചാരണക്കോടതിയുടെ ശിക്ഷാവിധിയിൽ മാറ്റം വരുത്തി.

ഇതോടെ ഗണേഷ് ഹോട്‌ലാപ്പയ്ക്ക് വിധിച്ച അഞ്ച് വർഷത്തെ കഠിനതടവ് മൂന്നര വർഷമായി കുറഞ്ഞു. കുറ്റം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമം തെളിയിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ പ്രതിയെ പൂർണമായി കുറ്റവിമുക്തനാക്കുകയല്ല കോടതി ചെയ്തത്. തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കുറ്റത്തിന്റെ നിയമപരമായ സ്വഭാവം പുനർനിർണയിച്ച് അതിന് അനുയോജ്യമായ തടവുശിക്ഷ നിശ്ചയിക്കുകയാണ് ഹൈക്കോടതി ചെയ്തത്.

ലൈംഗികാതിക്രമവും അതിനുള്ള ശ്രമവും വേർതിരിക്കാൻ തെളിയിക്കപ്പെട്ട പ്രവൃത്തിയുടെ സ്വഭാവം നിർണായകം

കുട്ടികൾക്കെതിരായ ലൈംഗിക കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ കുറ്റം ചെയ്യാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യം മാത്രം പരിശോധിക്കാതെ പ്രതി യഥാർഥത്തിൽ നടത്തിയ പ്രവൃത്തിയും അതിന്റെ ഘട്ടവും വിലയിരുത്തേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യമാണ് വിധി വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ലൈംഗിക ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ അടിവസ്ത്രം നീക്കിയെന്ന പ്രവൃത്തി തെളിഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രവൃത്തികൾ നടന്നിട്ടില്ലെന്ന കാരണത്താൽ കുറ്റകൃത്യത്തിനുള്ള ശ്രമം ഇല്ലാതാകില്ലെന്നാണ് കോടതി വ്യക്തമാക്കിയത്.

നിയമപരമായി പൂർത്തിയായ ലൈംഗികാതിക്രമത്തിനും അതിനുള്ള ശ്രമത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ ശിക്ഷാവ്യവസ്ഥകളാണുള്ളത്. ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയുടെ അധികാരപരിധിയിൽ സമാന സാഹചര്യങ്ങളുള്ള പോക്സോ കേസുകളിലെ തെളിവുവിലയിരുത്തലിനും ശിക്ഷാനിർണയത്തിനും ഈ വ്യാഖ്യാനം പ്രസക്തമാകും. കുട്ടികളുടെ സംരക്ഷണത്തിനുള്ള നിയമവ്യവസ്ഥകൾ നിലനിർത്തുന്നതിനൊപ്പം തെളിയിക്കപ്പെട്ട പ്രവൃത്തിക്ക് അനുയോജ്യമായ കുറ്റവും ശിക്ഷയും നിശ്ചയിക്കണമെന്ന നീതിന്യായതത്വവും വിധി വ്യക്തമാക്കുന്നു.