2026 ഒക്ടോബർ 9

രോഗിയെ രക്ഷിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ തന്നെ പരിസ്ഥിതിക്ക് ഭാരമാകുമ്പോൾ

ആശുപത്രികളിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന മാലിന്യം എന്നുപറഞ്ഞാൽ ഉപയോഗിച്ച സൂചികളും മരുന്നുകുപ്പികളും മാത്രമല്ല. രോഗനിർണയത്തിനും ചികിത്സയ്ക്കും നിരീക്ഷണത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണിക് ഉപകരണങ്ങളും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഈ മാലിന്യം എങ്ങനെ വേർതിരിക്കുന്നു, എവിടേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു, എങ്ങനെ സംസ്കരിക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചാണ് ആരോഗ്യപ്രവർത്തകരുടെയും മാലിന്യശേഖരണത്തൊഴിലാളികളുടെയും പൊതുജനങ്ങളുടെയും സുരക്ഷ. പഴയ ഉപകരണങ്ങൾ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാനും അഴിച്ചെടുത്ത് ഭാഗങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കാനും കഴിയുന്ന രീതിയിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യണമെന്ന ആവശ്യമാണ് പുതിയ ഗവേഷണങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.

മാലിന്യത്തിന് പല മുഖങ്ങൾ

ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ കണക്കനുസരിച്ച് ആരോഗ്യപരിചരണ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മാലിന്യത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും സാധാരണ മാലിന്യത്തിന് സമാനമാണെങ്കിലും ഏകദേശം 15 മുതൽ 25 ശതമാനം വരെ അപകടസാധ്യതയുള്ള വിഭാഗത്തിലാണ്. രോഗബാധയുള്ള വസ്തുക്കൾ, സൂചികളും ശസ്ത്രക്രിയാ കത്തികളും പോലുള്ള മൂർച്ചയുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ, മനുഷ്യകലകളും അവയവങ്ങളും, മരുന്നുകളും രാസവസ്തുക്കളും, റേഡിയോആക്ടീവ് വസ്തുക്കളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

വേർതിരിക്കാതെ കളഞ്ഞാൽ അപകടം പലമടങ്ങ്

2026 ഫെബ്രുവരിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു വ്യവസ്ഥാപിത പഠനവും കണക്കുകൂട്ടൽ അവലോകനവും പരിമിത വിഭവങ്ങളുള്ള രാജ്യങ്ങളിലെ 94 പഠനങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു. അവയിൽ മാലിന്യം ശരിയായി വേർതിരിക്കാത്തതിന്റെ സംയോജിത നിരക്ക് 68.4 ശതമാനമായിരുന്നു. തുറസ്സായ സ്ഥലത്ത് തള്ളുകയോ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ കത്തിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതും വ്യാപകമായി രേഖപ്പെടുത്തി. മോശം മാലിന്യസംസ്കരണ സംവിധാനമുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിലെ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർക്ക് സൂചിക്കുത്ത് പരിക്കുകൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത താരതമ്യസംഘത്തെക്കാൾ 4.31 മടങ്ങും ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി ബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാധ്യത 3.45 മടങ്ങും കൂടുതലാണെന്നും പഠനം കണ്ടെത്തി. ഇവ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ പഠനങ്ങൾ ചേർത്തുള്ള കണക്കുകളാണ്, ഇന്ത്യയുടെ മാത്രം കണക്കുകളല്ല.

രോഗബാധയുള്ള വസ്തുക്കൾ സാധാരണ മാലിന്യത്തിൽ കലരുമ്പോഴും, അവ സുരക്ഷിതമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാതെ തുറസ്സായിടത്ത് കത്തിക്കുമ്പോഴും ആരോഗ്യത്തിനും പരിസ്ഥിതിക്കും ഭീഷണി ഉയരുന്നു. മാലിന്യം ഉറവിടത്തിൽത്തന്നെ വേർതിരിക്കുക, സുരക്ഷിതമായി ശേഖരിക്കുക, അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ സംസ്കരിക്കുക എന്നിവ അതിനാൽ നിർണായകമാണ്.

പഴയ ഉപകരണങ്ങളുടെ പുതിയ ഭീഷണി

ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ, രോഗിയുടെ ശരീരത്തിൽ ഘടിപ്പിക്കുന്ന നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം കൂടുമ്പോൾ അവയുടെ ഉപയോഗകാലം അവസാനിച്ച ശേഷമുള്ള സംസ്കരണവും പ്രധാനമാകുന്നു. യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ ധനസഹായത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ച ഡിജിറ്റൽ ആരോഗ്യവും  ചാക്രിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയും സംബന്ധിച്ച ഡൈസ് പദ്ധതിയിൽ, ടിയു ഡെൽഫ്റ്റ് സർവകലാശാലയിലെ ഗവേഷകർ 1,400-ലധികം ഡിജിറ്റൽ ആരോഗ്യ ഉപകരണങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്തു. അവയിൽ 346 ഉപകരണങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് പുനരുപയോഗമോ പുനരുപയോഗത്തിനായുള്ള പുനർരൂപകൽപ്പനയോ ഉൾപ്പെടെ കുറഞ്ഞത് ഒരു ചാക്രിക സമീപനമെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയത്. ആ വിഭാഗത്തിലെ 95 ശതമാനം ഉപകരണങ്ങളും ഒന്നിലധികം ഉപയോഗചക്രങ്ങളിലേക്ക് വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാവുന്നവയായിരുന്നു; അഴിച്ചുപണിത് ഭാഗങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കൽ, പുനർനിർമാണം, പുനഃചംക്രമണം തുടങ്ങിയ സമീപനങ്ങൾ അപൂർവമായിരുന്നു.

ഉപയോഗിച്ച ഉപകരണങ്ങളിൽ രോഗബാധയോ രാസമലിനീകരണമോ ഉണ്ടാകാമെന്ന ആശങ്ക കാരണം അവ കത്തിച്ചുനശിപ്പിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുമുണ്ട്. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിലെ വിലപ്പെട്ട വസ്തുക്കളും നശിച്ചുപോകാം. ഉപകരണങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ അഴിച്ചുമാറ്റാനും ശുചീകരിക്കാനും ഘടകങ്ങൾ വേർതിരിക്കാനും കഴിയുന്ന രീതിയിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുക, ഉപയോഗകാലം നീട്ടുക, സുരക്ഷിതമായ പുനരുപയോഗവും വസ്തുവീണ്ടെടുക്കലും സാധ്യമാക്കുക എന്നിവയാണ് ഡൈസ് പദ്ധതി മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന പ്രധാന വഴികൾ. എന്നാൽ അണുബാധനിയന്ത്രണവും രോഗിസുരക്ഷയും ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷമേ പുനരുപയോഗം പരിഗണിക്കാവു.

ഇന്ത്യയിലെ സംസ്കരണം

ഇന്ത്യയിലെ ജൈവവൈദ്യ മാലിന്യസംസ്കരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവലോകനത്തിൽ, 2020-ലെ കണക്കുകളെ ഉദ്ധരിച്ച് രാജ്യത്ത് പ്രതിദിനം 774 ടൺ മാലിന്യം ഉണ്ടാകുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് പഴയ കണക്കാണ്; നിലവിലെ ഉൽപ്പാദനവും സംസ്കരണശേഷിയും വിലയിരുത്താൻ ഏറ്റവും പുതിയ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ ആവശ്യമാണ്.

മാലിന്യം ശരിയായി വേർതിരിക്കാതിരിക്കുക, ശേഖരണത്തിലും സംസ്കരണത്തിലും വീഴ്ച വരുക, ഉപയോഗശേഷം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണിക് ഉപകരണങ്ങൾക്കായി പ്രത്യേക സംവിധാനം ഇല്ലാതിരിക്കുക എന്നിവ ഒരേ പ്രശ്നത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങളാണ്. ചികിത്സാരംഗത്തെ മാലിന്യത്തിന് സുരക്ഷിതമായ സംസ്കരണ സംവിധാനം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനൊപ്പം, ഉപകരണങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഘട്ടംമുതൽ അവയുടെ ഉപയോഗകാലാവസാനവും കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.