കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം തടയാൻ അന്തരീക്ഷത്തിൽ മനുഷ്യൻ ഇടപെടണോ? അതോ അത് പ്രകൃതിയുമായി നടത്തുന്ന ഏറ്റവും അപകടകരമായ പരീക്ഷണമാകുമോ?

ഇപ്പോൾ ഭൂമിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം എന്താണ്?

• കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡ്.
• ആഗോളതാപനം.
• കടുത്ത ചൂട്.
• വരൾച്ച.
• പ്രളയം.
• കാട്ടുതീ.

ലോകം വർഷങ്ങളായി ഇതിനുള്ള പരിഹാരം അന്വേഷിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഒരു കൂട്ടം ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു.

കാർബൺ കുറയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, സൂര്യപ്രകാശം തന്നെ കുറച്ചാൽ പോരേ?

ആദ്യ കേൾവിയിൽ വിചിത്രമായി തോന്നും.

പക്ഷേ ഇത് ഒരു സിനിമാക്കഥയല്ല.

ഇത് ജിയോ എൻജിനിയറിങ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ശാസ്ത്രമേഖലയാണ്. ഇപ്പോൾ ഇത് പരീക്ഷണശാലകളിലെ ചർച്ചയിൽ നിന്ന് ആഗോള നയചർച്ചകളിലേക്ക് കടന്നിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ അതോടൊപ്പം തന്നെ അതിനെതിരായ മുന്നറിയിപ്പുകളും ശക്തമാകുകയാണ്.

എന്താണ് ജിയോ എൻജിനിയറിങ്?

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ,

ഭൂമിയുടെ കാലാവസ്ഥയെ മനഃപൂർവം മാറ്റാൻ മനുഷ്യൻ നടത്തുന്ന വലിയ ശാസ്ത്രീയ ഇടപെടലുകളെയാണ് ജിയോ എൻജിനിയറിങ് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഇതിന് രണ്ട് പ്രധാന വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.

1. കാർബൺ നീക്കം ചെയ്യൽ

അന്തരീക്ഷത്തിലുള്ള കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡ് നീക്കം ചെയ്യുക.

ഉദാഹരണത്തിന്

വൻതോതിൽ മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കൽ
കാർബൺ പിടിച്ചുവച്ച് ഭൂമിക്കടിയിൽ സംഭരിക്കൽ
സമുദ്രങ്ങളിലൂടെ കാർബൺ ആഗിരണം വർധിപ്പിക്കൽ

ഇവയാണ് താരതമ്യേന കൂടുതൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട മാർഗങ്ങൾ.

2. സൗരവികിരണ നിയന്ത്രണം

ഇതാണ് ഏറ്റവും വിവാദമായ ആശയം.

ഇംഗ്ലീഷിൽ

Solar Radiation Modification (SRM)

അല്ലെങ്കിൽ

Solar Geoengineering

എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം

ഭൂമിയിലെത്തുന്ന സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം തിരിച്ചുവിടുക.

അങ്ങനെ ഭൂമി തണുക്കുമെന്നാണ് ആശയം.

അന്തരീക്ഷത്തിൽ എന്താണ് തളിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?

ഇതാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ചയാകുന്ന പദ്ധതി.

സ്ട്രാറ്റോസ്ഫെറിക് എയറോസോൾ ഇൻജക്ഷൻ

ഇംഗ്ലീഷിൽ

Stratospheric Aerosol Injection (SAI)

ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം

20 കിലോമീറ്റർ ഉയരത്തിലുള്ള സ്ട്രാറ്റോസ്ഫിയർ എന്ന അന്തരീക്ഷപാളിയിലേക്ക് സൂക്ഷ്മ കണങ്ങൾ എത്തിക്കുക.

ഈ കണങ്ങൾ സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ബഹിരാകാശത്തേക്ക് തിരിച്ചുവിടും.

ഫലമായി

ഭൂമിയിലെ താപനില കുറയും.

ഇത് പുതിയ ആശയമല്ല.

1991-ൽ ഫിലിപ്പീൻസിലെ പിനാറ്റുബോ അഗ്നിപർവതം പൊട്ടിത്തെറിച്ചപ്പോൾ അന്തരീക്ഷത്തിലെ സൾഫേറ്റ് കണങ്ങൾ മൂലം ലോകത്തിന്റെ ശരാശരി താപനില ഏകദേശം അര ഡിഗ്രിയോളം കുറഞ്ഞിരുന്നു.

അതേ പ്രകൃതിദത്ത പ്രതിഭാസം കൃത്രിമമായി സൃഷ്ടിക്കാനാണ് ശ്രമം.

എയറോസോൾ എന്നാൽ എന്താണ്?

“എയറോസോൾ” എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ പലർക്കും സ്പ്രേ കുപ്പിയാണ് ഓർമ വരിക.

ശാസ്ത്രത്തിൽ അതിന്റെ അർത്ഥം വ്യത്യസ്തമാണ്.

വായുവിൽ ഒഴുകിനിൽക്കുന്ന അതിസൂക്ഷ്മ ദ്രാവകത്തുള്ളികളോ ഖരകണങ്ങളോ ആണ് എയറോസോളുകൾ.

പൊടി.

പുക.

മൂടൽമഞ്ഞ്.

അഗ്നിപർവത സ്ഫോടനത്തിൽ പുറത്തുവരുന്ന സൾഫേറ്റ് കണങ്ങൾ.

ഇവയെല്ലാം എയറോസോളുകളാണ്.

ഇത് ശരിക്കും ഭൂമിയെ തണുപ്പിക്കുമോ?

കമ്പ്യൂട്ടർ മാതൃകകൾ പറയുന്നത്

അതെ.

ചില അളവിൽ സാധിക്കും.

അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആവശ്യമായ അളവിൽ പ്രതിഫലന കണങ്ങൾ എത്തിച്ചാൽ

ആഗോള താപനില മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കുറയാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്.

പക്ഷേ…

ഇവിടെ ഒരു വലിയ പ്രശ്നമുണ്ട്.

താപനില കുറയുക എന്നത് മാത്രം കാലാവസ്ഥയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നില്ല.

മഴയുടെ സ്വഭാവം മാറാം.

മൺസൂൺ ദുർബലമാകാം.

ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ വരൾച്ച കൂടാം.

മറ്റുചില സ്ഥലങ്ങളിൽ മഴ കൂടാം.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇന്നും അതീവ ജാഗ്രത പുലർത്തുകയാണ്.

‘ടെർമിനേഷൻ ഷോക്ക്’ എന്ന വലിയ ഭീഷണി

ഈ മേഖലയിലെ ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശാസ്ത്രീയ പദമാണ്

Termination Shock

ഒരിക്കൽ അന്തരീക്ഷത്തിൽ കണങ്ങൾ വിതറാൻ തുടങ്ങിയാൽ

അത് വർഷങ്ങളോളം തുടരണം.

കാരണം

കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡ് ഇപ്പോഴും അന്തരീക്ഷത്തിലുണ്ടാകും.

ഒരു ദിവസം പെട്ടെന്ന് പദ്ധതി നിർത്തിയാൽ?

അപ്പോൾ ഇതുവരെ മറഞ്ഞുകിടന്ന മുഴുവൻ ചൂടും വളരെ വേഗത്തിൽ തിരിച്ചുവരാം.

ഇതിനെയാണ്

ടെർമിനേഷൻ ഷോക്ക്

എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഇത് പ്രകൃതിക്കും മനുഷ്യസമൂഹത്തിനും വലിയ ആഘാതമാകാമെന്നാണ് മുന്നറിയിപ്പ്.

അപ്പോൾ ആരാണ് ഭൂമിയുടെ ‘തെർമോസ്റ്റാറ്റ്’ നിയന്ത്രിക്കുക?

ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തേക്കാൾ വലിയ രാഷ്ട്രീയ ചോദ്യം.

ഒരു രാജ്യം മാത്രം തീരുമാനിച്ച് അന്തരീക്ഷത്തിൽ കണങ്ങൾ വിതറാൻ തുടങ്ങിയാൽ?

അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം ലോകം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കും.

ഒരു രാജ്യത്ത് മഴ കുറയുകയും മറ്റൊരിടത്ത് വെള്ളപ്പൊക്കം കൂടുകയും ചെയ്താൽ ഉത്തരവാദി ആരാകും?

ഇതിന് ഉത്തരം നൽകുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളോ കരാറുകളോ ഇന്നും പൂർണമായി നിലവിലില്ല.

അതിനാൽ ജിയോ എൻജിനിയറിങ് ശാസ്ത്രീയ വിഷയമാത്രമല്ല.

അത് നയതന്ത്രവും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമവും നൈതികതയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിഷയമാണ്.

ശാസ്ത്രലോകം രണ്ടായി പിരിയുന്നു

ഒരു വിഭാഗം പറയുന്നു,

“കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം ഇത്ര ഗുരുതരമാകുമ്പോൾ എല്ലാ സാധ്യതകളും പഠിക്കണം.”

മറ്റൊരു വിഭാഗം പറയുന്നു,

“ഇത് രോഗത്തിന്റെ കാരണം ചികിത്സിക്കുന്നില്ല. ലക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം മറയ്ക്കുകയാണ്.”

അവരുടെ വാദം ലളിതമാണ്.

വീട്ടിൽ തീപിടിച്ചാൽ പുക പുറത്തുപോകാതിരിക്കാൻ ജനൽ അടയ്ക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഈ സമീപനം.

തീ അണയ്ക്കാതെ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനാവില്ല.

അതുപോലെ കാർബൺ പുറന്തള്ളൽ കുറയ്ക്കാതെ സൂര്യപ്രകാശം മാത്രം കുറച്ചാൽ അത് സ്ഥിരപരിഹാരമല്ല.

അപ്പോൾ ഈ ഗവേഷണങ്ങൾ വേണ്ടേ?

പല ഗവേഷകരുടെയും മറുപടി,

വേണം.

പക്ഷേ അതീവ സൂക്ഷ്മതയോടെ.

ചെറിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താം.

കമ്പ്യൂട്ടർ മാതൃകകൾ മെച്ചപ്പെടുത്താം.

സാധ്യമായ അപകടങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാം.

പക്ഷേ ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വൻതോതിൽ ഇടപെടുന്നതിന് മുമ്പ് അതിന്റെ ശാസ്ത്രീയവും സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കണമെന്നാണ് അവരുടെ നിലപാട്.

ആകാശം മനുഷ്യന്റെ അടുത്ത പരീക്ഷണശാലയാകുമോ?

ഒരു കാലത്ത് മനുഷ്യൻ നദികളെ തിരിച്ചുവിട്ടു.

മലകൾ തുരന്ന് റോഡുകൾ പണിതു.

കടലിനടിയിൽ തുരങ്കങ്ങൾ തീർത്തു.

ഇപ്പോൾ ഉയരുന്ന ചോദ്യം അതിലും വലുതാണ്.

ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷം തന്നെ മാറ്റാൻ മനുഷ്യന് അവകാശമുണ്ടോ?

ശാസ്ത്രം ഇന്ന് ആ ചോദ്യം ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യുകയാണ്.

പക്ഷേ ഉത്തരമൊന്നും ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.

കാരണം, ഒരു മരുന്ന് തെറ്റിയാൽ ഒരാൾക്ക് അപകടമുണ്ടാകും.

പക്ഷേ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നടത്തുന്ന ഒരു തെറ്റായ പരീക്ഷണം വിജയിച്ചാലും പരാജയപ്പെട്ടാലും അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടത് ഒരു രാജ്യമല്ല, മുഴുവൻ ഭൂമിയാണ്.