ന്യൂയോർക്ക്, 2026 നവംബർ 03 –

പ്രാദേശിക തലത്തിൽ പരമ്പരാഗത ആയുധങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം ശക്തമാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന കരട് പ്രമേയത്തെ എതിർത്ത് ഇന്ത്യയും ഇസ്രയേലും. പാകിസ്ഥാനും ബെലാറസും മുന്നോട്ടുവച്ച പ്രമേയത്തിനെതിരെയാണ് ഐക്യരാഷ്ട്ര പൊതുസഭയുടെ നിരായുധീകരണ, അന്താരാഷ്ട്ര സുരക്ഷാ വിഷയങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഒന്നാം കമ്മിറ്റിയിൽ ഇരു രാജ്യങ്ങളും വോട്ട് ചെയ്തത്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആയുധ നിയന്ത്രണ കരാറുകൾ, പ്രാദേശിക സുരക്ഷ, സൈനിക ശക്തിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് പ്രമേയം. പ്രമേയത്തിന്റെ സമീപനം എല്ലാ രാജ്യങ്ങളുടെയും സുരക്ഷാ ആശങ്കകൾ ഒരുപോലെ പരിഗണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യമാണ് വോട്ടെടുപ്പിലൂടെ വീണ്ടും ഉയർന്നിരിക്കുന്നത്.

പരമ്പരാഗത ആയുധങ്ങളുടെ ശേഖരണവും വിന്യാസവും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് പ്രാദേശിക തലത്തിൽ കരാറുകളും വിശ്വാസവർധക നടപടികളും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണമെന്നാണ് പ്രമേയത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. അയൽരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സൈനിക സംഘർഷസാധ്യത കുറയ്ക്കാനും ആയുധമത്സരം നിയന്ത്രിക്കാനും ഇത്തരം നടപടികൾ സഹായിക്കുമെന്നാണ് പ്രമേയത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ നിലപാട്. എന്നാൽ ഓരോ മേഖലയിലെയും സുരക്ഷാ സാഹചര്യം വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ ഒരേ രീതിയിലുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നത് പ്രായോഗികമാണോ എന്നതിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്.

180 രാജ്യങ്ങളുടെ പിന്തുണ; എതിർത്തത് രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ മാത്രം

നവംബർ രണ്ട് തിങ്കളാഴ്ച നടന്ന വോട്ടെടുപ്പിൽ 180 രാജ്യങ്ങളാണ് പ്രമേയത്തെ അനുകൂലിച്ചത്. ഇന്ത്യയും ഇസ്രയേലും മാത്രമാണ് എതിർത്ത് വോട്ട് ചെയ്തത്. ഒരു രാജ്യവും വോട്ടെടുപ്പിൽനിന്ന് വിട്ടുനിന്നില്ല. 193 അംഗങ്ങളുള്ള ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ ഒന്നാം കമ്മിറ്റിയിലാണ് പ്രമേയം അംഗീകരിച്ചത്. ഇത് പൊതുസഭയുടെ അന്തിമ അംഗീകാരമല്ല. പ്രമേയം ഇനി പൊതുസഭയുടെ പരിഗണനയ്ക്ക് വരും.

ആയുധ നിയന്ത്രണം ആഗോള വിഷയമെന്ന് ഇന്ത്യ

പ്രാദേശിക തലത്തിൽ മാത്രം ആയുധ നിയന്ത്രണം നടപ്പാക്കണമെന്ന സമീപനത്തോടാണ് ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാന എതിർപ്പ്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയിലെ ഇന്ത്യയുടെ സ്ഥിരം ദൗത്യസംഘത്തിലെ ഫസ്റ്റ് സെക്രട്ടറി അൻമോൾ ഷേർ ബേദിയാണ് രാജ്യത്തിന്റെ നിലപാട് വിശദീകരിച്ചത്. ആയുധ നിയന്ത്രണം ഒരു ആഗോള വിഷയമാണെന്നും അതിനെ പ്രധാനമായും പ്രാദേശിക കരാറുകളിലൂടെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന നിർദേശത്തോട് ഇന്ത്യക്ക് പൂർണ യോജിപ്പില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.

രാജ്യങ്ങളുടെ സുരക്ഷാ ആശങ്കകൾ അതിർത്തികളിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ലെന്നും ബേദി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധ ആവശ്യങ്ങൾ സമീപരാജ്യങ്ങളുമായി മാത്രം ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല. അതിനാൽ ഓരോ മേഖലയിലും സൈനികശക്തിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തണമെന്ന ആശയം യാഥാർഥ്യബോധമില്ലാത്തതാണെന്നാണ് ഇന്ത്യയുടെ നിലപാട്.

പുതിയ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ എന്തിനെന്ന് ഇന്ത്യയുടെ ചോദ്യം

പ്രാദേശിക ആയുധ നിയന്ത്രണ കരാറുകൾക്ക് അടിസ്ഥാനമാകുന്ന പുതിയ തത്വങ്ങൾ തയ്യാറാക്കാൻ ഐക്യരാഷ്ട്ര നിരായുധീകരണ കമ്മീഷനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന വ്യവസ്ഥയെയും ഇന്ത്യ ചോദ്യം ചെയ്തു. ഇതേ വിഷയത്തിൽ കമ്മീഷൻ നേരത്തേ തന്നെ മൂന്ന് തവണ പൊതുസമ്മതത്തോടെ തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന് ബേദി വ്യക്തമാക്കി.

1993ൽ പ്രാദേശിക നിരായുധീകരണത്തെക്കുറിച്ചും 1999ൽ പരമ്പരാഗത ആയുധ നിയന്ത്രണത്തെക്കുറിച്ചും 2017ൽ രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വിശ്വാസം വർധിപ്പിക്കുന്ന നടപടികളെക്കുറിച്ചും മാർഗനിർദേശങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അതേ വിഷയത്തിൽ വീണ്ടും ചർച്ച ആരംഭിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത എന്താണെന്നാണ് ഇന്ത്യയുടെ ചോദ്യം.

ദക്ഷിണേഷ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശത്തെയും എതിർത്തു

പ്രമേയത്തിലെ ദക്ഷിണേഷ്യയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഖണ്ഡികയ്ക്കെതിരെയും ഇന്ത്യ വോട്ട് ചെയ്തു. ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ പരമ്പരാഗത ആയുധ നിയന്ത്രണത്തിനായി മുന്നോട്ടുവച്ച നിർദേശങ്ങളെ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്ന ഭാഗമാണിത്. ലാറ്റിനമേരിക്കയിലെ ചില രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ചർച്ചകളും മറ്റ് പ്രാദേശിക ശ്രമങ്ങളും ഇതേ ഖണ്ഡികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പ്രാദേശിക സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ ആയുധ നിയന്ത്രണം സഹായിക്കുമെന്ന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ തയ്യാറാക്കിയത്. എന്നാൽ രാജ്യങ്ങളുടെ സുരക്ഷാ ആവശ്യങ്ങളെ ഒരു പ്രത്യേക ഭൂമിശാസ്ത്ര മേഖലയിലേക്ക് ചുരുക്കിക്കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന നിലപാടാണ് ഇന്ത്യ ആവർത്തിച്ചത്.

പ്രമേയം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്ത്?

ശീതയുദ്ധത്തിനുശേഷം സമാധാനത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും നേരിട്ട പ്രധാന ഭീഷണികളിൽ പലതും ഒരേ മേഖലയിലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലാണുണ്ടായതെന്നാണ് പ്രമേയത്തിലെ വിലയിരുത്തൽ. അതിനാൽ പ്രാദേശിക തലത്തിൽ ആയുധ നിയന്ത്രണ കരാറുകൾക്ക് മുൻഗണന നൽകണമെന്നാണ് നിർദേശം.

സൈനികശക്തിയും ആയുധശേഖരവും സാധ്യമായ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ നിലയിൽ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്ന കരാറുകളാണ് പ്രമേയം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത്. കൂടുതൽ സൈനികശേഷിയുള്ള രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഇത്തരം കരാറുകൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നതിൽ പ്രത്യേക ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടെന്നും പ്രമേയം വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ സമീപനം രാജ്യങ്ങളുടെ വിശാലമായ സുരക്ഷാ ആശങ്കകൾ പരിഗണിക്കുന്നില്ലെന്നാണ് ഇന്ത്യയുടെ വാദം.