ഗോൾ: 2026 ജൂൺ 13 | സ്കോട്ട്ലൻഡ് 1 – 0 ഹെയ്തി | 27-ാം മിനിറ്റ്
വേദി: ബോസ്റ്റൺ സ്റ്റേഡിയം, ഫോക്സ്ബറോ | സ്കോട്ട്ലൻഡിന്റെ ലോകകപ്പ് മടങ്ങിവരവ്

 ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സ്കോട്ടിഷ് ഹൃദയം

1996 ഡിസംബർ 8. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ലങ്കാസ്റ്റർ. ആശുപത്രി മുറിയിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് കരഞ്ഞു – സ്കോട്ട് ഫ്രാൻസിസ് മക്‌ടോമിനേ.

അച്ഛൻ ഫ്രാങ്ക് മക്‌ടോമിനേ സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ഹെലൻസ്ബർഗിൽ നിന്ന്. അമ്മ ജൂലി ഇംഗ്ലീഷുകാരി. വീട്ടിൽ രണ്ട് പതാക. ടിവിയിൽ ഫുട്ബോൾ വരുമ്പോൾ അച്ഛൻ നീല ജേഴ്സി ഇടും, അമ്മ വെള്ള ജേഴ്സി. 5 വയസ്സുകാരൻ സ്കോട്ട് ചോദിച്ചു: “പാപ്പാ, ഞാൻ ആരുടെ കൂടെയാണ്?” അച്ഛൻ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: “മോനേ, രക്തം പറയുന്നത് കേൾക്ക്.”

രക്തം പറഞ്ഞത് സ്കോട്ട്ലൻഡ്. അച്ഛൻറെ മുത്തച്ഛൻ ഹാംപ്ഡൻ പാർക്കിൽ സ്കോട്ട്ലൻഡ് കളി കാണാൻ സൈക്കിളിൽ 40 മൈൽ പോയ കഥ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ കേട്ട് ഉറങ്ങിയ രാത്രികളിൽ സ്കോട്ടിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ ബാഗ്പൈപ്പ് മുഴങ്ങി.

യുണൈറ്റഡിന്റെ കാറിംഗ്ടണിൽ നിന്ന്

5-ാം വയസ്സിൽ മാഞ്ചസ്റ്റർ യുണൈറ്റഡ് അക്കാദമി. പക്ഷേ അവൻ ചെറുതായിരുന്നു. വളരെ ചെറുത്. 16-ാം വയസ്സിൽ 5 അടി 6 ഇഞ്ച് മാത്രം. കോച്ചുമാർ പറഞ്ഞു: “നീ മിഡ്ഫീൽഡർ ആകാൻ പൊക്കമില്ല.” അവനെ ഒഴിവാക്കാൻ നോക്കി.

അച്ഛൻ ഫ്രാങ്ക് ക്ലബ്ബിൽ പോയി കരഞ്ഞു: “എന്റെ മോന് ഒരു വർഷം കൂടി തരൂ.” ക്ലബ് സമ്മതിച്ചു. അടുത്ത 18 മാസം കൊണ്ട് സ്കോട്ട് 10 ഇഞ്ച് വളർന്നു. 6 അടി 4 ഇഞ്ച്. ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞു: “ഇത് മിറക്കിൾ.” അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: “ഇത് സ്കോട്ടിഷ് വാശി.”

2017-ൽ മൗറീഞ്ഞോയുടെ കീഴിൽ സീനിയർ അരങ്ങേറ്റം. മൗറീഞ്ഞോ മാധ്യമങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: “ഈ പയ്യന് യുണൈറ്റഡ് ഡിഎൻഎ ഉണ്ട്.” പക്ഷേ സ്കോട്ടിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വേറൊരു ഡിഎൻഎ ഉണ്ടായിരുന്നു – സ്കോട്ട്ലൻഡ്.

2018. ഇംഗ്ലണ്ട് വിളിച്ചു. സൗത്ത്‌ഗേറ്റ് വിളിച്ചു. സ്കോട്ട് പറഞ്ഞു: “സോറി, എന്റെ മുത്തച്ഛൻ സൈക്കിളിൽ പോയത് വെംബ്ലിയിലേക്കല്ല, ഹാംപ്ഡനിലേക്കാണ്.” സ്കോട്ട്ലൻഡ് ജേഴ്സി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇംഗ്ലീഷ് മാധ്യമങ്ങൾ പരിഹസിച്ചു: “Careers dying for Scotland.” അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. ഗോളുകൾ കൊണ്ട് മറുപടി കൊടുത്തു.

 കാമും ഫ്രാങ്കിന്റെ സ്വപ്നവും

കാമുകി കാമറോൺ റീഡ്. സ്കൂൾ കാലത്തെ പ്രണയം. 2023-ലെ വിവാഹം. കാമിന്റെ അച്ഛനും സ്കോട്ട്ലൻഡ് ഫാൻ. കല്യാണ ദിവസം അച്ഛൻ ഫ്രാങ്ക് സ്കോട്ടിന് ഒരു സമ്മാനം കൊടുത്തു – മുത്തച്ഛന്റെ പഴയ സ്കോട്ട്ലൻഡ് സ്കാർഫ്. “മോനേ, ഇതിട്ട് നീ ലോകകപ്പിന് ഗോൾ അടിക്കണം.”

2024 യൂറോ യോഗ്യത. സ്പെയിനിനെതിരെ സ്കോട്ടിന്റെ 2 ഗോൾ. സ്കോട്ട്ലൻഡ് യൂറോക്ക്. ഹാംപ്ഡൻ പാർക്ക് ഇളകിമറിഞ്ഞു. അന്ന് രാത്രി അച്ഛൻ ഫ്രാങ്ക് കരഞ്ഞു: “എന്റെ അച്ഛൻ ഇത് കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ.”

പക്ഷേ 2026 ലോകകപ്പ് യോഗ്യത കടുപ്പമായിരുന്നു. അവസാന മത്സരം നോർവേക്കെതിരെ. 90-ാം മിനിറ്റിൽ സ്കോട്ടിന്റെ ഹെഡ്ഡർ. 1-0. സ്കോട്ട്ലൻഡ് ലോകകപ്പിന് – 1998-ന് ശേഷം ആദ്യം. അന്ന് സ്റ്റേഡിയം മുഴുവൻ പാടി: “We’re on the march with McTominay’s army!”

 ആ നിമിഷം: 27-ാം മിനിറ്റ്

28 വർഷത്തിന് ശേഷം സ്കോട്ട്ലൻഡ് ലോകകപ്പിൽ. എതിരാളി ഹെയ്തി. സ്കോട്ട്ലൻഡ് ആരാധകർ ബോസ്റ്റൺ നിറച്ചു. ബാഗ്പൈപ്പ്, കിൽറ്റ്, “Flower of Scotland”.

27-ാം മിനിറ്റ്. വലതുവിങ്ങിൽ നിന്ന് ആരോൺ ഹിക്കിയുടെ ക്രോസ്. ഹെയ്തി ഡിഫൻഡർ ക്ലിയർ ചെയ്തു. പന്ത് ബോക്സിന് പുറത്ത്. അവിടെ സ്കോട്ട് നിൽക്കുന്നു. 25 വാര അകലെ.

അവൻ പിന്നീട് പറഞ്ഞു: “ആ നിമിഷം ഞാൻ ലങ്കാസ്റ്ററിലെ ഞങ്ങളുടെ ബാക്ക്ഗാർഡനിൽ ആയിരുന്നു. 8 വയസ്സ്. അച്ഛൻ ഗോൾകീപ്പർ. ഞാൻ ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്നു. അച്ഛൻ എപ്പോഴും പറയും: ‘മോനേ, പന്ത് നിലത്ത് തൊടരുത്. വോളിയിൽ അടിക്ക്. സ്കോട്ട്ലൻഡുകാർ അങ്ങനെയാണ് ഗോൾ അടിക്കേണ്ടത്’.”

അവൻ ഓടിവന്നില്ല. കാൽ നീട്ടി. വലംകാൽ. ഫുൾ വോളി. പന്ത് റോക്കറ്റ് പോലെ പറന്നു. ഹെയ്തി ഗോൾകീപ്പർ ജോണി പ്ലാസിഡ് ഡൈവ് ചെയ്തു. എത്തിയില്ല. ടോപ് ലെഫ്റ്റ് കോർണർ. ഗോലാസോ.

1-0. ബോസ്റ്റൺ സ്റ്റേഡിയം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. 15,000 സ്കോട്ട്ലൻഡുകാർ. “Flower of Scotland” ആർത്തുവിളിച്ചു. സ്കോട്ട് കോർണർ ഫ്ലാഗിലേക്ക് ഓടി. ജേഴ്സിയിലെ സിംഹത്തിന് മുത്തം കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. മുത്തച്ഛനോട്. അച്ഛനോട്.

കളി കഴിഞ്ഞ് അവൻ പറഞ്ഞു: “1998-ൽ ഞാൻ 1 വയസ്സ്. എന്റെ അച്ഛൻ ടിവിക്ക് മുന്നിൽ കരയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. സ്കോട്ട്ലൻഡ് തോറ്റ് പുറത്തായപ്പോൾ അച്ഛൻ കരഞ്ഞു. ഇന്ന് 28 വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ഞാൻ ഗോൾ അടിച്ചു. ഇനി അച്ഛൻ കരയുന്നത് സന്തോഷം കൊണ്ടായിരിക്കും.”

ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ വെച്ച് അച്ഛൻ ഫ്രാങ്ക് വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തു. കയ്യിൽ മുത്തച്ഛന്റെ സ്കാർഫ്. കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “മോനേ, നീ ഇന്ന് 5 മില്യൺ സ്കോട്ട്ലൻഡുകാരുടെ 28 വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പ് തീർത്തു. നിന്റെ മുത്തച്ഛൻ ഇപ്പോൾ ഹാംപ്ഡനിൽ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി നടക്കുന്നുണ്ടാവും.”

രാത്രി കാം മെസ്സേജ് അയച്ചു: “ഹീറോ വീട്ടിലേക്ക് വാ. നിന്റെ സ്കാർഫ് ഞാൻ ഭദ്രമായി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അടുത്ത ഗോളിനുള്ളത്.”