ഹൈലൈറ്റുകൾ
- ഇവ ഗോളുകളുടെ പട്ടികയല്ല.
- ഇവ മനുഷ്യവികാരങ്ങളുടെ ചരിത്രമാണ്.
- ഒരു പന്തിൽ പ്രതീക്ഷകൾ കുരുങ്ങിയ നിമിഷങ്ങളുടെ ചരിത്രം.
- ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ കണ്ണീരും മറ്റൊരു രാജ്യത്തിന്റെ ആഘോഷവും
- ഒരേ സെക്കൻഡിൽ ജനിച്ച കഥകളുടെ ചരിത്രം.
- ലോകക്കപ്പുകൾ ട്രോഫികൾകൊണ്ട് ഓർമിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
- സമയം നിലച്ചുപോയ ആ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്.
ഫുട്ബോൾ ഒരു കളിയല്ലെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്നത് ഇത്തരം നിമിഷങ്ങളാണ്.
ഒരു രാജ്യം മുഴുവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.
ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ പ്രതീക്ഷകൾ ഒരൊറ്റ പന്തിൽ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.
കമന്റേറ്റർമാർ വാക്കുകൾ മറന്നുപോകുന്ന, സ്റ്റേഡിയങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമാകുന്ന, സമയം പോലും നിലച്ചുപോയതായി തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.
ലോകക്കപ്പ് ഫൈനലുകളുടെ നൂറുവർഷത്തെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഹൃദയം പൊട്ടിച്ചെടുത്ത ഏഴ് മുഹൂർത്തങ്ങൾ.
1. 1950, മാരക്കാന: ലോകം നിശ്ശബ്ദമായ 79-ാം മിനിറ്റ്
സ്കോർ 1-1.
ബ്രസീലിന് സമനില മതി. മാരക്കാനയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് ആരാധകർ ആഘോഷത്തിനായി കാത്തുനിൽക്കുകയാണ്. രാജ്യം മുഴുവൻ വിജയത്തിന്റെ മധുരം മുൻകൂട്ടി രുചിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അപ്പോഴാണ് വലതുവിങ്ങിലൂടെ അൽസിഡസ് ഗിഗ്ഗിയ പാഞ്ഞുകയറിയത്.
ഗോളി മോയസിർ ബാർബോസ നിയർ പോസ്റ്റ് അടച്ചു. ക്രോസ് വരുമെന്നാണ് എല്ലാവരും കരുതിയത്.
പക്ഷേ ഗിഗ്ഗിയ മറ്റൊന്നാണ് കണ്ടത്.
ഒരു ഷോട്ട്.
പന്ത് ബാർബോസയെ മറികടന്ന് വലയിലേക്ക്.
ഒരു നിമിഷം.
മാരക്കാന മരിച്ചുപോയതുപോലെ തോന്നി.
ആരവം അവസാനിച്ചു.
പാട്ടുകൾ അവസാനിച്ചു.
ശ്വാസങ്ങൾ പോലും നിലച്ചുപോയി.
ലോക ഫുട്ബോൾ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ മൗനം അന്ന് ജനിച്ചു.
അതിനൊരു പേരുണ്ട്.
മാരക്കാനാസോ.
2. 1966, വെംബ്ലി: പന്ത് വര കടന്നോ?
അധികസമയത്തിന്റെ 101-ാം മിനിറ്റ്.
ഇംഗ്ലണ്ടും പശ്ചിമ ജർമ്മനിയും 2-2ന് ഒപ്പത്തിനൊപ്പം.
ജെഫ് ഹർസ്റ്റ് തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അടിച്ച ഷോട്ട് ക്രോസ് ബാറിൽ തട്ടി താഴേക്ക് പതിച്ചു.
പന്ത് ഗോൾ ലൈനിൽ പതിച്ചു.
പിന്നെ പുറത്തേക്ക്.
ഗോൾ ആണോ?
അല്ലയോ?
സ്റ്റേഡിയം മുഴുവൻ റഫറിയെ നോക്കി.
റഫറി ഗോറ്റ്ഫ്രീഡ് ഡിയെൻസ്റ്റ് സഹറഫറി തൊഫിഖ് ബഖ്റമോവിനെ നോക്കി.
പതാക ഉയർന്നു.
ഗോൾ.
വെംബ്ലി ആഘോഷത്തിൽ മുങ്ങി.
ജർമ്മൻ താരങ്ങൾ പ്രതിഷേധത്തിൽ കൈകൾ ഉയർത്തി.
ആ ദിവസം മുതൽ ഇന്നുവരെ ലോക ഫുട്ബോൾ ഒരേ ചോദ്യം ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ആ പന്ത് ശരിക്കും വര കടന്നിരുന്നോ?
ഉത്തരം ഇന്നും വിവാദമാണ്.
പക്ഷേ ലോകക്കപ്പ് ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ഷെൽഫിലാണ്.
3. 1986, അസ്ടെക: മറഡോണയുടെ സ്വർഗീയ പാസ്
84-ാം മിനിറ്റ്.
അർജന്റീനയുടെ ലീഡ് അലിഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
പശ്ചിമ ജർമ്മനി തിരിച്ചുവന്നിരിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ ഡീഗോ മറഡോണയ്ക്ക് പന്ത് കിട്ടി.
മൂന്ന് ജർമ്മൻ താരങ്ങൾ ചുറ്റും.
ഒരു നോട്ടം.
ഒരു നിമിഷത്തെ കണക്കുകൂട്ടൽ.
പിന്നെ മനുഷ്യകണ്ണുകൾ കാണാത്ത ഇടം കണ്ടെത്തിയതുപോലൊരു പാസ്.
പന്ത് വായുവിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.
ഹോർഹെ ബുറുചാഗ ഓടി.
ഗോളിയെ മറികടന്നു.
പന്ത് വലയിലെത്തി.
അസ്ടെക സ്റ്റേഡിയം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
ആ ഗോൾ ബുറുചാഗയുടേതായിരുന്നു.
പക്ഷേ ആ നിമിഷം മറഡോണയുടേതായിരുന്നു.
ഫുട്ബോളിൽ ചില പാസുകൾ ഗോളുകളേക്കാൾ മനോഹരമാകാറുണ്ട്.
4. 2006, ബെർലിൻ: സിദാന്റെ തല
110-ാം മിനിറ്റ്.
സ്കോർ 1-1.
ലോകം ഒരു മനോഹരമായ അവസാനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്.
സിനദീൻ സിദാന്റെ അവസാന മത്സരം.
അവസാന രാത്രി.
അവസാന അധ്യായം.
അപ്പോൾ മാർക്കോ മാറ്റരാസിയുമായി വാക്കുകൾ കൈമാറപ്പെട്ടു.
സിദാൻ തിരിഞ്ഞുനടന്നു.
എല്ലാം അവസാനിച്ചുവെന്ന് തോന്നി.
പക്ഷേ ഏതാനും ചുവടുകൾക്കുശേഷം അദ്ദേഹം വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു.
ഒരു നിമിഷം.
ഒരു തലയിടി.
മാറ്റരാസി നിലത്തുവീണു.
ചുവപ്പ് കാർഡ് ഉയർന്നു.
ലോകം നിശ്ശബ്ദമായി.
കപ്പിനരികിലൂടെ തലതാഴ്ത്തി നടന്നുപോകുന്ന സിദാന്റെ ചിത്രം ചരിത്രമായി.
ചിലപ്പോൾ ഏറ്റവും വലിയ ഇതിഹാസങ്ങൾ പോലും മനുഷ്യരാണെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
അത് അത്തരമൊരു നിമിഷമായിരുന്നു.
5. 2010, സോക്കർ സിറ്റി: ഇനിയേസ്റ്റയുടെ നിലവിളി
116-ാം മിനിറ്റ്.
ഗോൾരഹിത സമനില.
പെനാൽറ്റി ഷൂട്ടൗട്ട് അടുത്തെത്തുന്നു.
അപ്പോഴാണ് സെസ്ക് ഫാബ്രിഗാസിന്റെ പാസ് ആന്ദ്രസ് ഇനിയേസ്റ്റയുടെ കാലിലെത്തിയത്.
ഒരു നിയന്ത്രണം.
ഒരു ഷോട്ട്.
ഒരു നിമിഷം.
പന്ത് വലയിൽ.
സ്പെയിൻ ലോകചാമ്പ്യന്മാരായി.
ഇനിയേസ്റ്റ ജേഴ്സി അഴിച്ചുമാറ്റി.
ഉള്ളങ്കിയിൽ എഴുതിയിരുന്നത്:
“ഡാനി ഹാർകെ, എന്നും ഞങ്ങളോടൊപ്പം.”
ഒരു വർഷം മുമ്പ് മരണപ്പെട്ട സുഹൃത്തിന് സമർപ്പിച്ച ആദരാഞ്ജലി.
അത് ഒരു ഗോൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല.
സൗഹൃദത്തിന്റെ അമരത്വമായിരുന്നു.
6. 2014, മാരക്കാന: 113-ാം മിനിറ്റിലെ കഠാര
കളി അവസാനത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു.
ഗോൾരഹിത സമനില.
അർജന്റീനയും ജർമ്മനിയും ഇപ്പോഴും പിരിയാൻ തയ്യാറല്ല.
അപ്പോൾ ആന്ദ്രെ ഷുർലെ ഇടതുവിങ്ങിലൂടെ മുന്നേറി.
ഒരു ക്രോസ്.
മാരിയോ ഗോട്സെയുടെ നെഞ്ചിലെ നിയന്ത്രണം.
വീഴുന്നതിന് മുമ്പ് ഇടംകാലുകൊണ്ടൊരു വോളി.
പന്ത് വലയിലേക്ക്.
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ചരിത്രം മാറി.
ജർമ്മൻ ബെഞ്ച് മൈതാനത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
മാരക്കാന ആഘോഷത്തിൽ മുങ്ങി.
മധ്യവരയിൽ ലയണൽ മെസ്സി നിശ്ചലനായി നിന്നു.
ലോകക്കപ്പും അദ്ദേഹവും തമ്മിലുള്ള അകലം അന്ന് ഏതാനും മീറ്ററുകൾ മാത്രമായിരുന്നു.
പക്ഷേ ചില സ്വപ്നങ്ങൾ ഏറ്റവും അടുത്തെത്തുമ്പോഴാണ് കൈവിട്ടുപോകുന്നത്.
7. 2022, ലുസൈൽ: 97 സെക്കൻഡിൽ മറിഞ്ഞ ലോകം
80-ാം മിനിറ്റ്.
അർജന്റീന 2-0ന് മുന്നിൽ.
കപ്പ് അവരുടെ കൈകളിലാണെന്ന് എല്ലാവരും കരുതി.
പിന്നെ പെനാൽറ്റി.
കിലിയൻ എംബാപ്പെ.
ഗോൾ.
2-1.
കളി വീണ്ടും തുടങ്ങി.
ലുസൈൽ ഇപ്പോഴും ആ ഗോൾ ആഘോഷിച്ചുതീർന്നിട്ടില്ല.
അപ്പോഴേക്കും വീണ്ടും ഫ്രാൻസ് മുന്നേറി.
മാർക്കസ് ത്യൂറാമിന്റെ സ്പർശം.
എംബാപ്പെയുടെ വോളി.
വല കുലുങ്ങി.
2-2.
വെറും 97 സെക്കൻഡിനുള്ളിൽ ലോകക്കപ്പിന്റെ കഥ മാറിമറിഞ്ഞു.
പിന്നെ അധികസമയം.
മെസ്സിയുടെ ഗോൾ.
വീണ്ടും എംബാപ്പെ.
പിന്നെ പെനാൽറ്റി ഷൂട്ടൗട്ട്.
അവസാനം അർജന്റീനയുടെ വിജയം.
ലുസൈൽ കണ്ടത് ഒരു ഫൈനൽ മാത്രമായിരുന്നില്ല.
ഫുട്ബോൾ എന്ന കളിക്ക് സാധ്യമായ ഏറ്റവും വലിയ നാടകമായിരുന്നു അത്.
സമയം നിലയ്ക്കുമ്പോൾ
ഇവ ഗോളുകളുടെ പട്ടികയല്ല.
ഇവ മനുഷ്യവികാരങ്ങളുടെ ചരിത്രമാണ്.
ഒരു പന്തിൽ പ്രതീക്ഷകൾ കുരുങ്ങിയ നിമിഷങ്ങളുടെ ചരിത്രം.
ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ കണ്ണീരും മറ്റൊരു രാജ്യത്തിന്റെ ആഘോഷവും ഒരേ സെക്കൻഡിൽ ജനിച്ച കഥകളുടെ ചരിത്രം.
ലോകക്കപ്പുകൾ ട്രോഫികൾകൊണ്ട് ഓർമിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
സമയം നിലച്ചുപോയ ആ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്.
2026-ൽ വീണ്ടും ഒരു ഫൈനൽ വരും.
പുതിയ നായകന്മാർ ജനിക്കും.
പുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾ തകരും.
പുതിയ കണ്ണീർ വീഴും.
പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്.
വീണ്ടും ഒരിക്കൽ, എവിടെയോ, ഒരു സ്റ്റേഡിയത്തിൽ, ഒരു പന്ത് ചരിത്രത്തെ സ്പർശിക്കും.
അപ്പോൾ സമയം വീണ്ടും നിലച്ചുപോകും.
