29 ആഗസ്ത് 2026

മുംബൈയിൽ നിന്നുള്ള ഈ കഥയുടെ കേന്ദ്രത്തിൽ Essel Group സ്ഥാപകൻ സുഭാഷ് ചന്ദ്രയാണ്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കമ്പനികൾ എടുത്ത വിവിധ വായ്പകൾക്ക് നൽകിയ വ്യക്തിഗത ഗ്യാരന്റികളാണ് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിഗത insolvency നടപടിയിൽ ₹22,006.57 കോടിയുടെ അംഗീകരിച്ച claims ആയി മാറിയത്. 2026 ഓഗസ്റ്റ് 25ന് NCLT അംഗീകരിച്ച repayment plan പ്രകാരം creditors-ന് ചന്ദ്ര വ്യക്തിപരമായി നൽകേണ്ടത് ₹6.25 കോടി മാത്രം. അതായത് claims-ന്റെ ഏകദേശം 0.028 ശതമാനം. ബാക്കി ഏകദേശം ₹22,000 കോടി ഈ വ്യക്തിഗത insolvency നടപടിയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത നിലയിലാകും.

കമ്പനികൾ കടമെടുത്തു, ഗ്യാരന്റി വ്യക്തി നൽകി

ഇവിടെ യഥാർഥ ചിത്രം മനസ്സിലാക്കണം. ചന്ദ്ര നേരിട്ട് ₹22,000 കോടി ബാങ്കിൽ നിന്ന് എടുത്തതല്ല. Essel Group-ുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ കമ്പനികൾക്ക് ലഭിച്ച ധനസഹായങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം personal guarantor ആയിരുന്നു. വായ്പകൾ തിരിച്ചടയ്ക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വന്നപ്പോൾ ഗ്യാരന്ററെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെയും insolvency നടപടി ആരംഭിച്ചു. 2022ൽ Indiabulls Housing Finance, പിന്നീട് Sammaan Capital, ₹170 കോടി വായ്പയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് IBC Section 95 പ്രകാരം നടപടി തുടങ്ങി.

ആരൊക്കെ പണം നൽകി?

NCLT രേഖകളിൽ വിവിധ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളും നിക്ഷേപ സ്ഥാപനങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്ന വലിയ creditor പട്ടികയാണ് കാണുന്നത്. LIC Housing Finance-ന് മാത്രം ₹1,322.39 കോടിയുടെ admitted claim ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അംഗീകരിച്ച repayment plan പ്രകാരം ലഭിക്കുക വെറും ₹38.09 ലക്ഷം. HDFC Bank ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റു വലിയ lenders പദ്ധതിയെ എതിർത്തു.

അതായത് ഒരു പ്രധാന വ്യത്യാസം വീണ്ടും ഓർക്കണം: ഈ ₹22,006.57 കോടി മുഴുവൻ ബാങ്കുകളുടെ പുതിയ നഷ്ടമല്ല. ചില claims ഗ്യാരന്റി ബാധ്യതകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്. ബന്ധപ്പെട്ട കമ്പനികളുടെ assets, secured assets, മറ്റ് recovery നടപടികൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് creditors-ന് വേറെയും അവകാശങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. LIC Housing തന്നെ secured assets സംബന്ധിച്ച അവകാശങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നതായി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

പിന്നെ ₹6.25 കോടി എങ്ങനെ?

ചന്ദ്ര സമർപ്പിച്ച repayment plan-ൽ creditors-ക്കായി ₹6.25 കോടിയും insolvency process-ന്റെ ചെലവിനായി ₹25 ലക്ഷവും ഉൾപ്പെടുത്തി. NCLTയുടെ മുന്നിൽ പ്രധാന ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു: ഇതിലും കൂടുതൽ പണം ചന്ദ്രയിൽ നിന്ന് യാഥാർഥ്യത്തിൽ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ കഴിയുമോ?

ട്രൈബ്യൂണൽ പരിഗണിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലവിലെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി, ലഭ്യമായ ആസ്തികൾ, recoveryയുടെ പ്രായോഗിക സാധ്യത, liquidation പോലുള്ള മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ creditors-ന് കിട്ടാവുന്ന തുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളാണ്. അതേസമയം ആവശ്യമായ creditor approval പദ്ധതിക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു. വോട്ട് ചെയ്ത claims-ന്റെ 80.814 ശതമാനം പദ്ധതിയെ പിന്തുണച്ചു.

80 ശതമാനം സമ്മതിച്ചപ്പോൾ എതിർപ്പ് എന്തിന്?

ഇതാണ് കേസിലെ മറ്റൊരു അസാധാരണ ഭാഗം. World Crest Advisors, Lemonade Capital Advisors, Catalyst Trusteeship, Corpcall Capital Advisors, Veena Investments തുടങ്ങിയ creditors പദ്ധതിക്ക് അനുകൂലമായി വോട്ട് ചെയ്തു. ഇവയിൽ ചിലരുടെ ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ച് എതിർപ്പുള്ള lenders ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു. എന്നാൽ NCLTയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ചിലെ ഭൂരിപക്ഷ നിലപാട്, അവരെ നിയമത്തിലെ “associate” എന്ന നിർവചനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ ആവശ്യമായ തെളിവുകൾ മതിയായ രീതിയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നായിരുന്നു.

ബാങ്കുകൾക്ക് ഇതിന്റെ അർഥമെന്ത്?

₹22,006.57 കോടിയുടെ claims-നെതിരെ ₹6.25 കോടി എന്ന കണക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഏകദേശം 99.97 ശതമാനം haircut ആണ്. എന്നാൽ അതിനെ “₹22,000 കോടി ബാങ്കുകൾക്ക് നഷ്ടമായി” എന്ന് നേരിട്ട് പറയുന്നത് ശരിയല്ല. ഇത് ചന്ദ്രയുടെ personal guarantee proceedings-ലെ recovery ആണ്. യഥാർഥ borrower കമ്പനികളുടെ assets, securities, മറ്റ് നിയമനടപടികൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന തുക ഇതിന് പുറമേ വരാം.

എങ്കിലും ചോദ്യം വളരെ വലുതാണ്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ personal guarantee വഴി ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപയുടെ corporate financing സാധ്യമാകുമ്പോൾ, ഒടുവിൽ ആ വ്യക്തിയുടെ യഥാർഥ recoverable wealth അതിനോട് താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ വളരെ ചെറുതാണെങ്കിൽ, ഗ്യാരന്റി എടുക്കുന്ന സമയത്തെ risk assessment എത്രത്തോളം ശക്തമായിരുന്നു? എന്ന ചോദ്യം ഒഴിവാക്കാനാവില്ല.

ഇത് കോർപ്പറേറ്റ് ഇന്ത്യയുടെ സാധാരണ കഥയാണോ?

ഇല്ല. പക്ഷേ വലിയ corporate insolvencyകളിൽ creditors-ന് വലിയ haircut സംഭവിക്കുന്നത് പുതിയ കാര്യമല്ല. IBBIയുടെ കണക്കുപ്രകാരം 2025 ഡിസംബർ വരെ ₹1,000 കോടിക്ക് മുകളിലുള്ള admitted claims ഉള്ള 197 CIRP കേസുകളിൽ creditors-ന് ലഭിച്ച realisation ₹3.65 ലക്ഷം കോടി മാത്രമായിരുന്നു, admitted claims ₹11.14 ലക്ഷം കോടിയായിരുന്നു. അതായത് ശരാശരി recovery ഏകദേശം 32.78 ശതമാനം.

എന്നാൽ IBCയുടെ ലക്ഷ്യം ബാങ്കുകളുടെ പണം മുഴുവൻ തിരികെ വാങ്ങുക എന്നത് മാത്രമല്ല. തകർന്ന കമ്പനിയെ രക്ഷിക്കുക, assets-ന്റെ മൂല്യം നിലനിർത്തുക, liquidation ഒഴിവാക്കുക, creditors-ന് സാധ്യമായ ഏറ്റവും മികച്ച recovery നൽകുക എന്നിവയാണ് ലക്ഷ്യം. IBBIയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം IBC നിലവിൽ വന്നതിന് ശേഷം resolution വഴി creditors-ന്റെ recovery പഴയ സംവിധാനങ്ങളേക്കാൾ മെച്ചപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തിന്റെ വലിയ പാഠം

2016ൽ IBC വന്നതിന് ശേഷം ആയിരക്കണക്കിന് കമ്പനികൾ insolvency നടപടികളിലൂടെ കടന്നുപോയി. 2025 മാർച്ച് വരെ 2,758 CIRP കേസുകൾ liquidation ഉത്തരവിൽ അവസാനിച്ചിരുന്നു. അവയിലെ admitted claims ഏകദേശം ₹12.03 ലക്ഷം കോടിയായിരുന്നു, liquidation value വെറും ₹72,488 കോടിയും.

അതിനാൽ സുഭാഷ് ചന്ദ്ര കേസ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ കഥയായി മാത്രം കാണുന്നത് തെറ്റാണ്. കമ്പനികൾക്ക് വളരാൻ വായ്പ നൽകുന്ന സംവിധാനത്തിൽ risk ആരാണ് ഏറ്റെടുക്കുന്നത്, പരാജയപ്പെട്ടാൽ നഷ്ടം ആരാണ് വഹിക്കുന്നത്, promoters-ന്റെ personal guarantees യഥാർഥത്തിൽ എത്രമാത്രം വിലയുള്ളതാണ് എന്നതാണ് വലിയ ചോദ്യം. IBC പണം തിരികെ പിടിക്കാനുള്ള ഒരു സംവിധാനം മാത്രമല്ല. കോർപ്പറേറ്റ് ഇന്ത്യയിൽ ലാഭത്തിന്റെ സ്വകാര്യവൽക്കരണത്തിനും നഷ്ടത്തിന്റെ സാമൂഹികവൽക്കരണത്തിനും ഇടയിൽ വര വരയ്ക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന പരീക്ഷണം കൂടിയാണ്.

Sources

National Company Law Tribunal (NCLT), Indiabulls Housing Finance Ltd vs Dr Subhash Chandra, 25 August 2026.
Insolvency and Bankruptcy Board of India (IBBI), NCLT Orders and Insolvency Proceedings.
Insolvency and Bankruptcy Board of India (IBBI), Quarterly Newsletter, December 2025.
Insolvency and Bankruptcy Board of India (IBBI), Annual Report 2024-25.
LIC Housing Finance Ltd, official disclosure regarding exposure and secured assets in the Subhash Chandra proceedings.