ഇന്ത്യയിൽ പ്രണയം, കാമം, ലൈംഗികത, കുടുംബബന്ധങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ വ്യാപകമാകുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ സാമൂഹിക ദുരന്തങ്ങളിലൊന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നത് കുട്ടികൾക്കെതിരായ ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങളാണ്. ഒരുകാലത്ത് ഇത്തരം കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ അപൂർവമായി കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് ഏതാണ്ട് എല്ലാ ദിവസവും രാജ്യത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു കുട്ടിക്കെതിരായ ലൈംഗിക പീഡന വാർത്ത പുറത്തുവരുന്ന അവസ്ഥയാണ്. ജനിച്ച് മാസങ്ങൾ മാത്രം പ്രായമുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങൾ മുതൽ പ്രൈമറി സ്കൂൾ വിദ്യാർഥികളും ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാർഥിനികളും വരെ ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങളുടെ ഇരകളാകുന്നു.

ഇത് വെറും കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ വർധനവായി മാത്രം കാണാൻ കഴിയില്ല. മനഃശാസ്ത്രജ്ഞരും സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞരും ഇതിനെ മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലെ ഗുരുതരമായ മൂല്യത്തകർച്ചയുടെ സൂചനയായാണ് വിലയിരുത്തുന്നത്. കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കിടെ ദേശീയ-സംസ്ഥാന മാധ്യമങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട നിരവധി സംഭവങ്ങൾ ഈ പ്രതിസന്ധിയുടെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയിലെ വാർത്തകൾ പറയുന്നത്

കേരളത്തിൽ കൊച്ചിയിൽ 15 വയസ്സുകാരിയെ ബന്ധു ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിച്ച കേസിൽ അറസ്റ്റ് നടന്നു. മറ്റൊരു കേസിൽ ആറു വയസ്സുകാരിയുടെ മരണാനന്തര പരിശോധനയിൽ ലൈംഗിക പീഡനത്തിന്റെ സൂചനകൾ കണ്ടെത്തിയതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ പുറത്തുവന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഒമ്പത് വയസ്സുകാരി, പത്ത് വയസ്സുകാരി, പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുകാരി തുടങ്ങിയ കുട്ടികൾ ലൈംഗിക ആക്രമണത്തിന് ഇരയായ കേസുകൾ വാർത്തകളിൽ ഇടംപിടിച്ചു.

ഇത്തരം വാർത്തകൾ വായിക്കുമ്പോൾ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉയരുന്ന ചോദ്യം ഒന്നാണ്: “കൊച്ചു കുട്ടികളോട് പോലും ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുന്നു?”

ഇതിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞർ വർഷങ്ങളായി പഠനങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ട്.

ഇത് വെറും ലൈംഗിക ആഗ്രഹമല്ല

ഇന്ത്യൻ മനഃശാസ്ത്ര വിദഗ്ധരുടെയും അന്താരാഷ്ട്ര ഗവേഷകരുടെയും അഭിപ്രായത്തിൽ കുട്ടികൾക്കെതിരായ ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങൾ പലപ്പോഴും വെറും ലൈംഗിക ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഫലമല്ല.

സാധാരണ പ്രായപൂർത്തിയായ വ്യക്തിക്ക് ലൈംഗിക ആകർഷണം പ്രായപൂർത്തിയായ മറ്റൊരാളോടാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത്. എന്നാൽ കുട്ടികളെ ലക്ഷ്യമിടുന്നവരിൽ ചിലർക്ക് കുട്ടികളോടുള്ള അസാധാരണമായ ലൈംഗിക ആകർഷണമുണ്ട്. മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ ഇതിനെ “പെഡോഫിലിക് ഡിസോർഡർ” (Pedophilic Disorder) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ എല്ലാ കുട്ടിപീഡകരും ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നില്ല. പല കേസുകളിലും ലൈംഗികതയെക്കാൾ അധികാരബോധം, നിയന്ത്രണവാഞ്ഛ, ഇരയെ കീഴ്പ്പെടുത്താനുള്ള ആഗ്രഹം, ക്രൂരത, സാമൂഹിക വിരുദ്ധ വ്യക്തിത്വം തുടങ്ങിയവയാണ് പ്രധാന കാരണങ്ങൾ.

കുട്ടികൾ ദുർബലരും എതിർക്കാൻ കഴിയാത്തവരുമാണെന്ന ധാരണ ചില കുറ്റവാളികളെ അവരിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അതായത് കുട്ടികൾ എളുപ്പത്തിൽ ഇരയാകുമെന്ന കണക്കുകൂട്ടലാണ് പലപ്പോഴും ഇത്തരം കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ.

ഇന്ത്യൻ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തിയത്

1. ഡോ. സുജാത സതപതി (AIIMS), ഡോ. വിനീത് ചൗധരി, ഡോ. രാജേഷ് സാഗർ എന്നിവരുടെ പഠനം

AIIMS ഡൽഹിയിലെ മനഃശാസ്ത്രവിഭാഗത്തിലെ ഗവേഷകരായ ഡോ. സുജാത സതപതി, ഡോ. വിനീത് ചൗധരി, ഡോ. രാജേഷ് സാഗർ എന്നിവർ കുട്ടികൾക്കെതിരായ ലൈംഗിക അതിക്രമത്തിന്റെ മാനസിക പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് നടത്തിയ പഠനത്തിൽ ഒരു പ്രധാന കണ്ടെത്തൽ അവതരിപ്പിച്ചു. കുട്ടികളെ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും കുട്ടികൾക്ക് പരിചിതരായ ആളുകളാണെന്നും കുടുംബത്തിനകത്തോ സാമൂഹിക വലയത്തിനകത്തോ നിന്നാണ് പല അതിക്രമങ്ങളും നടക്കുന്നതെന്നും അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഇരകളായ കുട്ടികളിൽ ഭയം, കുറ്റബോധം, ആത്മവിശ്വാസക്കുറവ്, വിഷാദം, ആത്മഹത്യാ ചിന്തകൾ തുടങ്ങിയ ഗുരുതരമായ മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നതായും പഠനം പറയുന്നു.

2. “Psychiatric Implications of Childhood Sexual Abuse: An Update on Indian Research”

AIIMS ഗവേഷകരുടെ മറ്റൊരു പഠനത്തിൽ ബാല്യകാല ലൈംഗിക പീഡനം അനുഭവിച്ച കുട്ടികൾക്ക് പിന്നീട് ജീവിതത്തിൽ വിഷാദരോഗം, ഉത്കണ്ഠ, PTSD (Post-Traumatic Stress Disorder), ലഹരി ഉപയോഗം, ആത്മഹത്യാ പ്രവണതകൾ തുടങ്ങിയ മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത സാധാരണക്കാരെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ കൂടുതലാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. ബാല്യത്തിലെ ലൈംഗിക അതിക്രമം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീളുന്ന മാനസിക മുറിവുകൾ സൃഷ്ടിക്കാമെന്നാണ് പഠനത്തിന്റെ നിഗമനം.

3. “Adverse Childhood Experiences and Other Psychosocial Correlates of Males Accused of Sexual Offences”

സുജാത സതപതിയും സഹപ്രവർത്തകരും നടത്തിയ മറ്റൊരു പഠനത്തിൽ ലൈംഗിക കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ പ്രതികളായ ചില പുരുഷന്മാരുടെ ബാല്യകാല അനുഭവങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു. ഇവരിൽ ഗണ്യമായ ഒരു വിഭാഗം സ്വന്തം ബാല്യത്തിൽ തന്നെ പീഡനമോ അവഗണനയോ കുടുംബഹിംസയോ അനുഭവിച്ചവരാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. എല്ലാ ഇരകളും പിന്നീട് കുറ്റവാളികളാകില്ലെങ്കിലും ബാല്യകാല ആഘാതങ്ങൾ ചിലരിൽ വികലമായ ലൈംഗിക പെരുമാറ്റത്തിനും സാമൂഹിക വിരുദ്ധ പ്രവണതകൾക്കും കാരണമാകാമെന്ന് പഠനം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

4. നിംഹാൻസ് (NIMHANS) പഠനം

National Institute of Mental Health and Neurosciences-ലെ ഡോ. എസ്. ശേശാദ്രി, ഡോ. ശ്രീനാഥ്, ഡോ. ഗിരിമാജി തുടങ്ങിയവർ നടത്തിയ പഠനത്തിൽ കുട്ടികളെ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം കുട്ടികൾ വിശ്വസിക്കുന്ന ആളുകളാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. പീഡനത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം കൂടുന്തോറും കുട്ടികളിലെ മാനസിക ആഘാതവും ഗുരുതരമാകുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് വിശ്വസ്തരായ ആളുകളിൽ നിന്നുള്ള പീഡനം കുട്ടികളുടെ മാനസികാരോഗ്യത്തെ കൂടുതൽ തകർക്കുന്നതായി പഠനം പറയുന്നു.

5. കേരളത്തിൽ നടത്തിയ പഠനം

കേരളത്തിലെ കോളേജ് വിദ്യാർഥികളിൽ നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തിൽ (Jaisoorya, Nair തുടങ്ങിയ ഗവേഷകർ) 18 വയസ്സിൽ എത്തിയ യുവാക്കളിലും യുവതികളിലും ബാല്യകാല ലൈംഗിക പീഡന അനുഭവങ്ങൾ ആശങ്കാജനകമായ തോതിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ പിന്നീട് വിഷാദം, ഉത്കണ്ഠ, ആത്മവിശ്വാസക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി പഠനം കണ്ടെത്തി.

ഏറ്റവും ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം

മാധ്യമ റിപ്പോർട്ടുകളിലും NCRB കണക്കുകളിലും ആവർത്തിച്ച് കാണുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്. കുട്ടികളെ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും അപരിചിതരല്ല.

അച്ഛൻ, അമ്മാവൻ, ബന്ധു, അയൽവാസി, കുടുംബസുഹൃത്ത്, അധ്യാപകൻ, പരിശീലകൻ, മതപഠന കേന്ദ്രങ്ങളിലെ ജീവനക്കാർ തുടങ്ങിയ കുട്ടിക്ക് പരിചിതരായ ആളുകളാണ് പല കേസുകളിലും പ്രതികൾ.

“അപരിചിതരെ സൂക്ഷിക്കുക” എന്ന ഉപദേശം മാത്രം കുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കാൻ മതിയാകാത്തതിന്റെ കാരണം ഇതാണ്.

കുട്ടികൾ എന്തുകൊണ്ട് പരാതി പറയുന്നില്ല?

ഇത് മനഃശാസ്ത്രജ്ഞർ പഠിച്ച മറ്റൊരു പ്രധാന വിഷയമാണ്.

• കുട്ടികൾക്ക് പലപ്പോഴും എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
• ചിലർക്ക് അത് തെറ്റാണെന്ന് പോലും അറിയില്ല.
• ചിലർ ഭയപ്പെടുന്നു.
• ചിലരെ പ്രതികൾ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു.
• ചിലർക്ക് സ്വന്തം മാതാപിതാക്കൾ വിശ്വസിക്കില്ലെന്ന ആശങ്കയുണ്ട്.

പലപ്പോഴും കുട്ടിയുടെ പെരുമാറ്റത്തിലെ മാറ്റങ്ങളാണ് ആദ്യ സൂചനയായി മാറുന്നത്.

പെട്ടെന്ന് മിണ്ടാതാകുക, സ്കൂളിൽ പോകാൻ മടിക്കുക, രാത്രിയിൽ പേടിച്ച് എഴുന്നേൽക്കുക, പഠനത്തിൽ പിന്നോട്ട് പോകുക, വിഷാദം കാണിക്കുക, ചില ആളുകളെ കാണാൻ വിസമ്മതിക്കുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

കുറ്റവാളികളുടെ മനഃശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ത്യൻ വിദഗ്ധർ പറയുന്നത്

ഇന്ത്യൻ മനോരോഗവിദഗ്ധരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ കുട്ടികളെ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നവരെ “അമിത കാമമുള്ളവർ” എന്ന് മാത്രം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് തെറ്റാണ്.

അവരിൽ പലരിലും കാണപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങൾ:

• മറ്റുള്ളവരെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം
• സഹാനുഭൂതിയുടെ അഭാവം
• അധികാരബോധം
• സാമൂഹിക വിരുദ്ധ വ്യക്തിത്വ സ്വഭാവങ്ങൾ
• വികലമായ ലൈംഗിക ഭാവനകൾ
• കുട്ടികളെ എതിർക്കാൻ കഴിയാത്ത ഇരകളായി കാണുന്ന മനോഭാവം

അതായത് പ്രശ്നം വെറും “കാമം” അല്ല; അധികാരവും നിയന്ത്രണവും മാനസിക വൈകല്യങ്ങളും ചേർന്ന ഒരു സങ്കീർണ സാമൂഹിക-മനഃശാസ്ത്ര പ്രതിഭാസമാണെന്നാണ് ഇന്ത്യൻ ഗവേഷകരുടെ പൊതുവായ വിലയിരുത്തൽ.

ഡിജിറ്റൽ യുഗം പ്രശ്നം കൂടുതൽ ഗുരുതരമാക്കിയോ?

• പല വിദഗ്ധരും അതെ എന്നാണ് പറയുന്നത്.
• സ്മാർട്ട്ഫോണുകളുടെയും ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും വ്യാപനം കുട്ടികൾക്കെതിരായ ലൈംഗിക കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് പുതിയ വഴികൾ തുറന്നിട്ടുണ്ട്.
• ഓൺലൈൻ ഗെയിമുകൾ, സോഷ്യൽ മീഡിയ, ചാറ്റ് പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് കുട്ടികളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്ന “ഗ്രൂമിംഗ്” (Grooming) എന്ന രീതിയെക്കുറിച്ച് സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.
• ആദ്യം സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുക, പിന്നീട് വിശ്വാസം നേടുക, തുടർന്ന് സ്വകാര്യ ചിത്രങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുക, പിന്നീട് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് പല കേസുകളിലെയും രീതി.
• കേരളം ഉൾപ്പെടെ നിരവധി സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ സൈബർ പോലീസ് വിഭാഗങ്ങൾ ഇത്തരം കേസുകളുടെ വർധന രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

കുടുംബങ്ങളിലും സമൂഹത്തിലും എന്താണ് മാറിയത്?

• മനഃശാസ്ത്രജ്ഞർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന മറ്റൊരു കാര്യം സാമൂഹിക നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ ദുർബലതയാണ്.
• ഒരു കാലത്ത് സംയുക്ത കുടുംബങ്ങളും അയൽപക്ക ബന്ധങ്ങളും സാമൂഹിക നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളും കൂടുതൽ ശക്തമായിരുന്നു.
• ഇന്ന് കുടുംബങ്ങൾ ചെറുതായി.
• മാതാപിതാക്കൾ ജോലിത്തിരക്കിലാണ്.
• കുട്ടികൾ കൂടുതൽ സമയം ഡിജിറ്റൽ ലോകത്താണ് ചെലവഴിക്കുന്നത്.
• അതേസമയം ലൈംഗികതയെക്കുറിച്ചുള്ള തുറന്ന സംവാദങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്.
• ഈ സാഹചര്യത്തിൽ കുട്ടികൾക്ക് അപകടങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനും സഹായം തേടാനും ബുദ്ധിമുട്ട് നേരിടുന്നു.

ഇരകളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആഘാതം

• കുട്ടിക്കാലത്തെ ലൈംഗിക പീഡനം ഏതാനും നിമിഷങ്ങളുടെ ദുരനുഭവം മാത്രമല്ല.
• അത് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന മാനസിക മുറിവുകൾ സൃഷ്ടിക്കാം.
• വിഷാദരോഗം, ഉത്കണ്ഠ, ആത്മവിശ്വാസക്കുറവ്, പഠനപ്രശ്നങ്ങൾ, സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, ആത്മഹത്യാ പ്രവണതകൾ എന്നിവ പിന്നീട് ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
• ചില ഇരകൾക്ക് പ്രായപൂർത്തിയായ ശേഷവും മനുഷ്യരെ വിശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്നു.
• ചിലർക്ക് വിവാഹജീവിതത്തിലും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
• അതായത് കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ആഘാതം ഒരു ദിവസം കൊണ്ടോ ഒരു വർഷം കൊണ്ടോ അവസാനിക്കുന്നില്ല.

കുട്ടികൾക്കെതിരായ ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങൾ ഇന്ന് ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ സാമൂഹിക പ്രതിസന്ധികളിലൊന്നാണ്. ഇത് വെറും കാമത്തിന്റെ പ്രശ്നമല്ല; അധികാരത്തിന്റെ ദുരുപയോഗം, മാനസിക വൈകല്യങ്ങൾ, സാമൂഹിക മൂല്യങ്ങളുടെ തകർച്ച, കുട്ടികളുടെ അവകാശങ്ങളോടുള്ള അനാദരവ് എന്നിവയുടെ സംയുക്ത പ്രകടനമാണ്. കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചകളിലെ മാധ്യമ റിപ്പോർട്ടുകൾ മാത്രം പരിശോധിച്ചാലും കൊച്ചു ബാലികാ-ബാലന്മാർ പോലും സുരക്ഷിതരല്ലെന്ന യാഥാർഥ്യം വ്യക്തമാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സംസ്കാരനിലവാരം അളക്കാനുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാന മാനദണ്ഡം അതിലെ കുട്ടികൾ എത്രത്തോളം സുരക്ഷിതരാണ് എന്നതാണ്. ആ മാനദണ്ഡത്തിൽ ഇന്ത്യയും കേരളവും ഇനിയും വലിയ വെല്ലുവിളി നേരിടുന്നുവെന്നത് നിഷേധിക്കാനാവാത്ത സത്യമാണ്.