ഗോൾ: 2026 ജൂൺ 11 | മെക്സിക്കോ 2 – 0 സൗത്ത് ആഫ്രിക്ക | 9-ാം മിനിറ്റ്
വേദി: എസ്റ്റാഡിയോ അസ്ടെക്ക, മെക്സിക്കോ സിറ്റി | 80,824 കാണികൾ

 കൊളംബിയയിലെ മഗുയിയിൽ നിന്ന്

1997 മാർച്ച് 24. കൊളംബിയയിലെ നരിനോ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ്, മഗുയി പയാൻ. യുദ്ധവും ദാരിദ്ര്യവും മാത്രം മിച്ചമുള്ള ഒരു ഗ്രാമം. അവിടെ ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചു – ഹൂലിയാൻ ആൻഡ്രെസ് ക്വിനോനസ് ക്വിനോനസ്.

അച്ഛൻ ഇല്ല. അമ്മ മരിയ എൽസി ഒറ്റയ്ക്ക്. വാഴത്തോട്ടത്തിൽ പണിയെടുത്ത് മകനെ വളർത്തി. പട്ടിണി സ്ഥിരം അതിഥി. പന്ത്? വാഴക്കൈ ചുരുട്ടിക്കെട്ടി ഉണ്ടാക്കും. ഷൂ? ഇല്ല. നഗ്നപാദം മണ്ണിൽ അമർന്നാൽ മതി.

6-ാം വയസ്സിൽ അമ്മാവൻ അവനെ കാലിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. “ഇവിടെ നിൽക്കുന്നെങ്കിൽ നീ മരിക്കും. ഫുട്ബോൾ മാത്രമാണ് രക്ഷ.” അവൻ തലയാട്ടി. ബാഗിൽ രണ്ട് ജോഡി തുണി. ഹൃദയത്തിൽ ഒരു സ്വപ്നം.

 കാലിയിൽ നിന്ന് സൗദിയിലേക്ക്, പിന്നെ അസ്ടെക്കയിലേക്ക്

15-ാം വയസ്സിൽ ഡിപോർട്ടസ് ടോളിമ യൂത്ത് ടീം. 18-ാം വയസ്സിൽ പ്രൊഫഷണൽ അരങ്ങേറ്റം. പക്ഷേ കൊളംബിയൻ ദേശീയ ടീം വിളിച്ചില്ല. “നീ ഷോർട്ട് ആണ്, സ്പീഡ് പോരാ” എന്ന് പറഞ്ഞു.

2022-ൽ മെക്സിക്കോയിലെ അറ്റ്ലസ്. അവിടെ അവൻ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. 2 വർഷം, 2 ലീഗ് കിരീടം. മെക്സിക്കൻ ആരാധകർ അവനെ നെഞ്ചേറ്റി. “ക്വിനോനസ്, ക്വിനോനസ്” എന്ന് അസ്ടെക്ക മുഴങ്ങി.

2023. മെക്സിക്കൻ പൗരത്വം. എൽ ട്രിക്ക് വേണ്ടി കളിക്കാൻ തീരുമാനം. കൊളംബിയക്കാർ തെറി വിളിച്ചു: “Traidor, vendepatria”. അവൻ ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിൽ എഴുതി: “മെക്സിക്കോ എനിക്ക് ജീവിതം തന്നു. ഞാൻ മെക്സിക്കോക്ക് എന്റെ ജീവൻ തരും.”

2024-ൽ സൗദിയിലെ അൽ ഖാദ്സിയ. ഒരു സീസൺ, 33 ഗോൾ. സൗദി പ്രോ ലീഗ് ടോപ് സ്കോറർ. പണം, പ്രശസ്തി. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിൽ അസ്ടെക്ക മാത്രം.

 പ്രണയവും വാഗ്ദാനവും: അന്നയും മകൻ മതിയാസും

ഭാര്യ അന്ന ലൂസിയ. മെക്സിക്കൻ. അറ്റ്ലസിൽ കളിക്കുമ്പോൾ പരിചയപ്പെട്ടു. മകൻ മതിയാസ് 2025-ൽ ജനിച്ചു. ഗ്വാഡലഹാരയിൽ.

ലോകകപ്പ് ടീമിൽ ഇടം കിട്ടിയ ദിവസം അവൻ മകനെ എടുത്ത് പറഞ്ഞു: “മോനേ, നിന്റെ അപ്പ കൊളംബിയയിൽ ജനിച്ചു. പക്ഷേ നിന്റെ രാജ്യം മെക്സിക്കോയാണ്. അപ്പ അസ്ടെക്കയിൽ നിനക്ക് വേണ്ടി ഗോൾ അടിക്കും.”

അന്ന അവന്റെ ജേഴ്സി നമ്പർ 16 മകന്റെ കുഞ്ഞുടുപ്പിൽ തുന്നിച്ചേർത്തു. “പോയി വാ, ചാമ്പ്യനായി വാ.”

 ആ നിമിഷം: 9-ാം മിനിറ്റ്

ചരിത്രം. 48 ടീമുകളുടെ ലോകകപ്പ്. 104 മത്സരം. ആദ്യ മത്സരം. ആദ്യ ഗോൾ. 80,824 പേർ. ടിവിയിൽ 100 കോടി.

സ്കോർ 0-0. അസ്ടെക്ക ടെൻഷനിൽ. 8 വർഷം മുമ്പ് ഇതേ മൈതാനത്ത്, ഇതേ എതിരാളിക്കെതിരെ 1-1. ഇന്ന് തോറ്റുകൂടാ.

9-ാം മിനിറ്റ്. സൗത്ത് ആഫ്രിക്കൻ ബോക്സ്. സ്ഫെഫെലോ സിത്തോളെ പന്തുമായി. പ്രഷർ. എറിക് ലീറ പ്രഷർ ചെയ്തു. സിത്തോളെ വീണു. പന്ത് തട്ടിത്തെറിച്ചു.

അവിടെ ക്വിനോനസ്. 16 മീറ്റർ അകലെ. ഗോൾകീപ്പർ റോൺവെൻ വില്യംസ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഷോട്ട് സ്റ്റോപ്പർമാരിൽ ഒരാൾ.

അവൻ പിന്നീട് പറഞ്ഞു: “ആ നിമിഷം ഞാൻ മഗുയിയിലെ വാഴത്തോട്ടത്തിൽ ആയിരുന്നു. നഗ്നപാദൻ. വിശക്കുന്നു. അമ്മ അകലെ നിന്ന് വിളിക്കുന്നു: ‘മോനേ, ഓട്! പന്ത് കിട്ടിയാൽ വിടരുത്!’ ഞാൻ ഓടി. മഗുയിയിൽ നിന്ന് അസ്ടെക്കയിലേക്ക് 29 വർഷം ഓടി.”

വലംകാൽ. ഗ്രൗണ്ടറ്. പന്ത് വില്യംസിന്റെ കാലിനിടയിലൂടെ. നെറ്റിന്റെ മൂലയിലേക്ക്. ഗോലാസോ.

1-0 മെക്സിക്കോ. അസ്ടെക്ക പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. 87,000 പേർ ഒരുമിച്ച് അലറി. ഭൂമി കുലുങ്ങി. സീസ്മോഗ്രാഫിൽ രേഖപ്പെടുത്തി: “അസ്ടെക്ക ഭൂകമ്പം, റിക്ടർ സ്കെയിൽ 2.1”

ക്വിനോനസ് ഓടി. മുട്ടുകുത്തി. ആകാശത്തേക്ക് കൈ ഉയർത്തി. “Gracias México” എന്ന് അലറി. ടീമംഗങ്ങൾ വന്നു മൂടി. ക്യാമറയിൽ അവൻ പറഞ്ഞു: “Esto es para Matías. Para México.” – ഇത് മതിയാസിന് വേണ്ടി. മെക്സിക്കോക്ക് വേണ്ടി.

അവന്റെ ഗോൾ 2006-ന് ശേഷം ലോകകപ്പ് ഓപ്പണറിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ ഗോൾ. ഫിലിപ്പ് ലാമിന്റെ 6-ാം മിനിറ്റ് ഗോളിന് ശേഷം.

കളി കഴിഞ്ഞ് അവൻ പറഞ്ഞു: “കൊളംബിയ എന്നെ കൈവിട്ടു. മെക്സിക്കോ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഇന്ന് ഞാൻ മെക്സിക്കോയുടെ ചരിത്രത്തിൽ എന്റെ പേര് എഴുതി. അസ്ടെക്കയിലെ ആദ്യ അലർച്ച എന്റേതാണ്. ഇനി അവസാന അലർച്ചയും എന്റേതാകണം – കപ്പ് ഉയർത്തുമ്പോൾ.”

രാത്രി അമ്മ മരിയ എൽസി കൊളംബിയയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു. കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “മോനേ, മഗുയി മുഴുവൻ ഇന്ന് മെക്സിക്കൻ പതാക വീശി. നീ ഇനി രണ്ട് രാജ്യത്തിന്റെ മകനാണ്.”

ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ ഹാവിയർ അഗ്യൂറെ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു: “നീ ഇന്ന് 130 മില്യൺ മെക്സിക്കൻസിന്റെ ഭാരം തോളിൽ നിന്ന് എടുത്തുമാറ്റി. നീ ലെജൻഡ് ആയി, കബ്രോൺ.”