ന്യൂഡൽഹി, 2026 ഒക്ടോബർ 30 –

ഹിമാലയൻ മേഖലയിൽ അതിവേഗം നടക്കുന്ന കെട്ടിടനിർമാണം മൂന്ന് ലക്ഷത്തിലധികം ആളുകളെ പ്രകൃതിദുരന്ത ഭീഷണിയിലാക്കുന്നതായി പുതിയ പഠനം. വെള്ളപ്പൊക്കം, മണ്ണിടിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ ദുരന്തങ്ങൾക്ക് സാധ്യതയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലാണ് നിർമാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വർധിക്കുന്നത്. വടക്കൻ നേപ്പാൾ, തെക്കുകിഴക്കൻ ടിബറ്റ്, ഉത്തരാഖണ്ഡിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് അപകടസാധ്യത കൂടുതലുള്ളത്. 2016 മുതൽ 2023 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ ഈ മേഖലകളിലെ അപകടസാധ്യതയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലെ നിർമാണവിസ്തൃതി ഏകദേശം 45 ശതമാനം വർധിച്ചതായി പഠനം കണ്ടെത്തി. ഒക്ടോബർ 29ന് പുറത്തുവന്ന റിപ്പോർട്ടിലാണ് ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഹിമാനിതടാക വെള്ളപ്പൊക്ക ഭീഷണി വർധിക്കുന്നു

ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണ പ്രസിദ്ധീകരണമായ സയന്റിഫിക് റിപ്പോർട്സിലാണ് പഠനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. ഹിമാനിതടാകങ്ങൾ കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്നതുമൂലമുള്ള വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന് സാധ്യതയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ നിർമാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഏകദേശം 78 ശതമാനം വർധിച്ചതായും കണ്ടെത്തി. അതിവേഗ നഗരവൽക്കരണം, കൃത്യമായ ആസൂത്രണമില്ലാത്ത വിനോദസഞ്ചാര അടിസ്ഥാനസൗകര്യ വികസനം, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം എന്നിവയാണ് അപകടസാധ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നത്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെ തുടർന്ന് ഹിമാനികൾ വേഗത്തിൽ ഉരുകുന്നതും വലിയ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിനുള്ള സാധ്യത കൂട്ടുന്നു. ബിബിസി റിപ്പോർട്ടിനെ ഉദ്ധരിച്ചാണ് ഗ്രേറ്റർ കശ്മീർ ഇക്കാര്യം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്.

അപകടസാധ്യതയുള്ളവരുടെ എണ്ണം ഇനിയും ഉയർന്നേക്കാം

നിലവിൽ മൂന്ന് ലക്ഷം ആളുകൾ അപകടസാധ്യതയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നുണ്ടാകാമെന്നാണ് പഠനത്തിലെ വിലയിരുത്തൽ. എന്നാൽ യഥാർഥത്തിൽ ഭീഷണി നേരിടുന്നവരുടെ എണ്ണം ഇതിലും കൂടുതലാകാമെന്ന് ഗവേഷകർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ലീഡ്സ് സർവകലാശാലയിലെ ഹിമാനി ശാസ്ത്രജ്ഞനും പഠനത്തിന്റെ മുഖ്യരചയിതാവുമായ സി. സ്കോട്ട് വാട്സൺ, ഇപ്പോൾ എടുക്കുന്ന വികസന തീരുമാനങ്ങൾ വരും പതിറ്റാണ്ടുകളിലെ ദുരന്തസാധ്യതയെ സ്വാധീനിക്കുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കി.

ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ നിർമാണ നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ ആശങ്ക

ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ അപകടസാധ്യതയുള്ള നദീതാഴ്‌വരകളിൽ നിർമാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപിക്കുന്നതും പഠനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. കെട്ടിടനിർമാണ ചട്ടങ്ങൾ കർശനമായി നടപ്പാക്കാത്തത് ആശങ്ക ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. പ്രകൃതിദുരന്ത സാധ്യതയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ നിർമാണം തുടരുന്നത് ഭാവിയിൽ കൂടുതൽ ആളുകളെ അപകടത്തിലാക്കുമെന്നാണ് ഗവേഷകരുടെ മുന്നറിയിപ്പ്. ഹിമാലയൻ മേഖലയിലെ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ദീർഘകാല ദുരന്തസാധ്യത കണക്കിലെടുത്ത് ആസൂത്രണം ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യമാണ് പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നത്.