ഷിംല, 2026 സെപ്റ്റംബർ 04-

കേൾക്കാനും സംസാരിക്കാനും കഴിയാത്ത വ്യക്തിയെ അതിന്റെ പേരിൽ മാത്രം മാനസികാസ്വാസ്ഥ്യമുള്ളയാളായി കണക്കാക്കാനാവില്ലെന്നും അത്തരമൊരു വ്യക്തിക്കായി കോടതി രക്ഷാകർത്താവിനെ നിർബന്ധമായി നിയമിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും ഹിമാചൽ പ്രദേശ് ഹൈക്കോടതി 2026 ഓഗസ്റ്റ് 4ന് വിധിച്ചു. ജസ്റ്റിസ് ജ്യോത്സ്ന റേവാൾ ദുവയാണ് വിധി പറഞ്ഞത്. നീൽ ചന്ദാണ് ഹർജിക്കാരൻ; ഡിവിഷണൽ കമ്മിഷണർ, മാണ്ഡി ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരാണ് എതിർകക്ഷികൾ. ഭൂവിഭജന നടപടിക്കെതിരായ നീൽ ചന്ദിന്റെ ഹർജി തള്ളിയ കോടതി, റവന്യൂ അധികാരികളുടെ തീരുമാനങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ കാരണമില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കി.

സോം ദേവിന് രക്ഷാകർത്താവിനെ നിയമിക്കാതെയുള്ള ഭൂവിഭജന നടപടി അസാധുവെന്നായിരുന്നു വാദം

ഹർജിക്കാരനും സ്വകാര്യ എതിർകക്ഷികളും സംയുക്ത ഭൂമിയിലെ സഹഉടമകളായിരുന്നു. നാലാം എതിർകക്ഷി ഹിമാചൽ പ്രദേശ് ഭൂവരുമാന നിയമത്തിലെ 123-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം ഭൂമി വിഭജിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് റവന്യൂ അധികൃതരെ സമീപിച്ചു. രണ്ടാം ഗ്രേഡ് അസിസ്റ്റന്റ് കളക്ടർ 2020 ഒക്ടോബർ 19ന് ഭൂവിഭജന രീതി നിശ്ചയിച്ചു. ഇതിനെതിരെ നീൽ ചന്ദ് നൽകിയ അപ്പീലിലെ പ്രധാന വാദങ്ങളിലൊന്ന് സഹഉടമയും സഹോദരനുമായ സോം ദേവിന് കേൾവി-സംസാര വൈകല്യമുള്ളതിനാൽ സിവിൽ നടപടിച്ചട്ടത്തിലെ ഓർഡർ 32 റൂൾ 3 പ്രകാരം കോടതി രക്ഷാകർത്താവിനെ നിയമിക്കാതെ നടപടിയെടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നതായിരുന്നു.

മാനസികമായി സ്വന്തം താൽപര്യം സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് തെളിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ രക്ഷാകർത്താവ് വേണ്ടൂ

സോം ദേവിന് കേൾക്കാനും സംസാരിക്കാനും കഴിയില്ലെന്നത് മാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് മാനസികാസ്വാസ്ഥ്യമുണ്ടെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഹൈക്കോടതി വ്യക്തമാക്കി. മാനസിക ദൗർബല്യം കാരണം ഭൂമിയിലുള്ള സ്വന്തം താൽപര്യം സംരക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയില്ലെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ മാത്രമാണ് ഓർഡർ 32 റൂൾ 3 പ്രകാരമുള്ള നടപടി ആവശ്യമായി വരുന്നതെന്ന് കോടതി വിശദീകരിച്ചു. അതിനാൽ ശാരീരികമായ കേൾവി-സംസാര വൈകല്യവും മാനസികമായ കഴിവില്ലായ്മയും ഒരേ കാര്യമായി കണക്കാക്കാനാവില്ലെന്ന വ്യക്തമായ നിയമനിലപാടാണ് ഹൈക്കോടതി സ്വീകരിച്ചത്.

സമൻസ് നേരിട്ട് കൈപ്പറ്റി ഹിന്ദിയിൽ ഒപ്പിട്ടു; കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നയാളെന്ന് കോടതി

സോം ദേവിന് സമൻസ് നൽകാൻ പലതവണ ശ്രമിച്ചിരുന്നതായി രേഖകളിൽ നിന്ന് കോടതി കണ്ടെത്തി. പിന്നീട് പല അവസരങ്ങളിലും സമൻസ് നേരിട്ട് കൈപ്പറ്റിയ സോം ദേവ് അതിൽ ഹിന്ദിയിൽ ഒപ്പിടുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം റവന്യൂ കോടതിയിൽ ഹാജരായില്ല. തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ഏകപക്ഷീയമായി നടപടികൾ തുടർന്നു. ഹിന്ദിയിൽ ഒപ്പിട്ടത് അദ്ദേഹത്തിന് വായിക്കാനും എഴുതാനും വിഷയം മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയുന്നുവെന്നതിന്റെ സൂചനയാണെന്ന് കോടതി വിലയിരുത്തി. അപ്പീൽ, റിവിഷൻ നടപടികളിലും സോം ദേവിന് നോട്ടീസ് ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹം സ്വയം എതിർപ്പൊന്നും ഉന്നയിച്ചില്ലെന്നും കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

1985ൽ മരിച്ച സഹഉടമയുടെ അവകാശികളെ ഉൾപ്പെടുത്തിയില്ലെന്ന വാദവും നിലനിന്നില്ല

മറ്റൊരു സഹഉടമയായ റാം ചന്ദ് 1985ൽ മരിച്ചിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിയമാവകാശികളെ ഭൂവിഭജന നടപടിയിൽ കക്ഷികളാക്കിയിട്ടില്ലെന്നും നീൽ ചന്ദ് ആരോപിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ റാം ചന്ദിന്റെ നിയമാവകാശികളെ ഇതിനകം നടപടിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നാണ് റവന്യൂ അധികാരികൾ ഒരേ നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയതെന്ന് ഹൈക്കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഈ വിഷയം പരിശോധിച്ച് നേരത്തേതന്നെ തള്ളിയിരുന്നെന്നും ഹൈക്കോടതിയിലെ റിട്ട് ഹർജിയിൽ ഹർജിക്കാരൻ ഈ എതിർപ്പ് ഉന്നയിച്ചിരുന്നില്ലെന്നും കോടതി രേഖപ്പെടുത്തി.

കളക്ടറും ഡിവിഷണൽ കമ്മിഷണറും തള്ളിയ എതിർപ്പിൽ ഹൈക്കോടതിയും ഇടപെട്ടില്ല

രണ്ടാം ഗ്രേഡ് അസിസ്റ്റന്റ് കളക്ടർ നിശ്ചയിച്ച ഭൂവിഭജന രീതിക്കെതിരെ നൽകിയ അപ്പീൽ കളക്ടർ 2021 ഓഗസ്റ്റ് 6ന് തള്ളിയിരുന്നു. ഫിനാൻഷ്യൽ കമ്മിഷണറുടെ അപ്പീൽ അധികാരം വിനിയോഗിച്ച ഡിവിഷണൽ കമ്മിഷണർ 2026 മേയ് 16ന് ആ തീരുമാനം ശരിവച്ചു. ഇതിന് പിന്നാലെയാണ് നീൽ ചന്ദ് ഹൈക്കോടതിയെ സമീപിച്ചത്. റവന്യൂ അധികാരികളുടെ ഒരേ നിലയിലുള്ള കണ്ടെത്തലുകളിൽ ഇടപെടാൻ മതിയായ കാരണമില്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയ ഹൈക്കോടതി റിട്ട് ഹർജിയും ശേഷിച്ച അനുബന്ധ അപേക്ഷകളും തള്ളി.

ഭൂവിഭജന നടപടി തുടരും; റവന്യൂ അധികാരികളുടെ തീരുമാനത്തിന് ഹൈക്കോടതിയുടെ അംഗീകാരം

ഹൈക്കോടതി ഹർജി തള്ളിയതോടെ നീൽ ചന്ദ് ചോദ്യം ചെയ്ത ഭൂവിഭജന രീതിയിൽ ഇടപെടലുണ്ടായില്ല. സോം ദേവിന് രക്ഷാകർത്താവിനെ നിയമിച്ചില്ലെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം നടപടികൾ അസാധുവാകില്ലെന്ന ഹർജിക്കാരന്റെ പ്രധാന വാദവും നിരസിക്കപ്പെട്ടു. ഇതോടെ കളക്ടറും ഡിവിഷണൽ കമ്മിഷണറും ശരിവച്ച റവന്യൂ നടപടികൾ നിലനിൽക്കും.

ശാരീരിക വൈകല്യം മാനസിക ശേഷിയില്ലായ്മയായി കണക്കാക്കരുതെന്ന് സംസ്ഥാനതല നിയമവ്യാഖ്യാനം

ഹിമാചൽ പ്രദേശിലെ സമാന സിവിൽ, റവന്യൂ നടപടികളിൽ പ്രസക്തമായ നിയമവ്യാഖ്യാനമാണ് വിധി നൽകുന്നത്. കേൾവി-സംസാര വൈകല്യമുണ്ടെന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ ഒരാളെ മാനസികാസ്വാസ്ഥ്യമുള്ളയാളായി കണക്കാക്കാനാവില്ല. കോടതി രക്ഷാകർത്താവിനെ നിയമിക്കണമെങ്കിൽ മാനസിക ദൗർബല്യം കാരണം സ്വന്തം താൽപര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നത് തെളിയണം എന്നാണ് വിധിയിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത്. അതേസമയം ഓരോ കേസിലും വ്യക്തിയുടെ യഥാർഥ മാനസികശേഷിയും സ്വന്തം താൽപര്യം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള കഴിവുമാണ് പരിശോധിക്കേണ്ടത്.