31 ജൂലായ് 2026
റോഡുകൾ വളരുന്നു… നടക്കാൻ ഇടം ചുരുങ്ങുന്നു
കാറുകൾക്കായി കോടികൾ, കാൽനടക്കാർക്ക് കരുണ മാത്രം? കേരളം പഠിക്കേണ്ട പൂനെയുടെ കണക്ക്
“റോഡ് വികസനം” എന്നാൽ കാറുകൾക്ക് മാത്രമാണോ?
ഒരു നഗരത്തിന്റെ വികസനം അളക്കേണ്ടത് എത്ര ഫ്ലൈഓവറുകൾ പണിതു എന്നതുകൊണ്ടല്ല. ഒരു കുട്ടിക്കും, വയോധികനും, ഭിന്നശേഷിക്കാരനും സുരക്ഷിതമായി നടന്നുപോകാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ എന്നതുകൊണ്ടാണ്. ഈ അടിസ്ഥാന ചോദ്യമാണ് ഇപ്പോൾ പൂനെയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പഠനം വീണ്ടും ഇന്ത്യയുടെ മുന്നിലെത്തിക്കുന്നത്.
പൂനെ മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷന്റെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം നഗരത്തിലെ റോഡുകളിൽ ഏകദേശം മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗത്തിനും നടപ്പാതയോ സൈക്കിൾ ട്രാക്കോ ഇല്ല. കാൽനട യാത്രയും സൈക്കിൾ യാത്രയും നഗര ഗതാഗതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കണമെന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ വൻ നിക്ഷേപം ആവശ്യമാണ് എന്നാണ് റിപ്പോർട്ട് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്.
കേരളത്തിന്റെ അവസ്ഥ ഇതിലും മെച്ചമാണോ?
ഈ ചോദ്യം കേരളത്തിലെ ഏതെങ്കിലും നഗരത്തിൽ ഇറങ്ങി അഞ്ചു മിനിറ്റ് നടന്നാൽ തന്നെ ഉത്തരം കിട്ടും.
കൊച്ചി, തിരുവനന്തപുരം, കോഴിക്കോട്, തൃശൂർ, കോട്ടയം, കണ്ണൂർ… ഏത് നഗരമെടുത്താലും കാഴ്ച ഏകദേശം ഒരുപോലെയാണ്.
- നടപ്പാതയുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ പാർക്ക് ചെയ്ത ബൈക്കുകൾ.
- വൈദ്യുതി പോസ്റ്റുകളും കേബിളുകളും ബോർഡുകളും നിറഞ്ഞ ഫുട്പാത്തുകൾ.
- കടകളുടെ കൈയേറ്റം.
- പകുതിവരെ പൊളിഞ്ഞ ഇന്റർലോക്ക് ടൈലുകൾ.
- മഴപെയ്താൽ വെള്ളക്കെട്ട്.
- ഒടുവിൽ കാൽനടക്കാരൻ റോഡിലിറങ്ങി വാഹനങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കേണ്ട അവസ്ഥ.
സൈക്കിൾ യാത്രികരുടെ അവസ്ഥ അതിലും ദയനീയം. കേരളത്തിലെ നഗരങ്ങളിൽ സമർപ്പിത സൈക്കിൾ ട്രാക്കുകൾ അപൂർവമാണ്. സൈക്കിൾ ഒരു ഗതാഗത മാർഗം എന്നതിലുപരി “വ്യായാമ ഉപകരണം” എന്ന നിലയിലാണ് ഇപ്പോഴും പല നഗര പദ്ധതികളും അതിനെ കാണുന്നത്.
ബജറ്റിൽ കാണാതാകുന്ന രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ
റോഡ് നിർമ്മാണ പദ്ധതികളിൽ സാധാരണ ചർച്ചയാകുന്നത് എത്ര മീറ്റർ വീതി, എത്ര ലെയിൻ, എത്ര വാഹനങ്ങൾ കടക്കും എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.
പക്ഷേ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ സ്ഥിരമായി മറക്കപ്പെടുന്നു.
- കാൽനട യാത്രക്കാർ.
- സൈക്കിൾ യാത്രക്കാർ.
വാഹനമില്ലാത്തവരും നികുതി കൊടുക്കുന്ന പൗരന്മാരാണ് എന്ന സത്യം വികസന ചർച്ചകളിൽ പലപ്പോഴും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
റോഡിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉടമ ആരാണ്?
ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിൽ ഒരു അപകടകരമായ സംസ്കാരം വളരുകയാണ്.
ഫുട്പാത്തിലൂടെ നടക്കേണ്ട മനുഷ്യർ റോഡിലിറങ്ങുന്നു.
റോഡിൽ പോകേണ്ട ഇരുചക്ര വാഹനങ്ങൾ ഫുട്പാത്തിലൂടെ കയറുന്നു.
അങ്ങനെ സുരക്ഷയ്ക്കായി നിർമ്മിച്ച ഇടം അപകടത്തിന്റെ ഇടമായി മാറുന്നു. രാജ്യത്തെ പല നഗരങ്ങളിലും ഈ പ്രവണത രൂക്ഷമാണെന്ന് സമീപകാല റിപ്പോർട്ടുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
കോടികളുടെ ഫ്ലൈഓവർ… പക്ഷേ ഒരു മീറ്റർ നടപ്പാത പോലും ഇല്ല
കേരളത്തിൽ ഓരോ വർഷവും കോടിക്കണക്കിന് രൂപ റോഡ് വികസനത്തിന് ചെലവഴിക്കുന്നു.
പക്ഷേ പുതിയ റോഡ് നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ നിർബന്ധമായും ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ള ഫുട്പാത്തും തുടർച്ചയായ സൈക്കിൾ ട്രാക്കും വേണമെന്ന സമീപനം ഇപ്പോഴും അപൂർവമാണ്.
- റോഡ് പൂർത്തിയാകും.
- അതിനുശേഷം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ഒരിടത്ത് ടൈൽ വിരിക്കും.
- മറ്റൊരിടത്ത് വീണ്ടും പൊളിക്കും.
- അടുത്ത വർഷം വീണ്ടും കുഴിക്കും.
അങ്ങനെ നടപ്പാത ഒരു സ്ഥിരമായ അടിസ്ഥാന സൗകര്യമല്ല, മറിച്ച് താൽക്കാലിക ജോലിയായി മാറുന്നു.
ആരോഗ്യത്തിനും പരിസ്ഥിതിക്കും നേരിട്ടുള്ള ആഘാതം
ലോകമെമ്പാടും നഗരങ്ങൾ ഇന്ന് സ്വകാര്യ വാഹന ഉപയോഗം കുറച്ച് നടത്തവും സൈക്കിൾ യാത്രയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയാണ്.
അതിന്റെ കാരണം ട്രാഫിക് മാത്രം അല്ല.
- വായു മലിനീകരണം കുറയും.
- പ്രമേഹം, അമിതവണ്ണം തുടങ്ങിയ ജീവിതശൈലി രോഗങ്ങൾ കുറയും.
- ഇന്ധന ഉപഭോഗം കുറയും.
- കാർബൺ പുറന്തള്ളൽ കുറയും.
അതിനാൽ ഫുട്പാത്തും സൈക്കിൾ ട്രാക്കും വെറും കോൺക്രീറ്റ് നിർമ്മാണമല്ല. അത് പൊതുജനാരോഗ്യ നിക്ഷേപം കൂടിയാണ്.
കേരളം ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം?
ഓരോ റോഡ് പദ്ധതിക്കും മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങൾ നിർബന്ധമാക്കണം.
- സുരക്ഷിതമായ തുടർച്ചയായ നടപ്പാത ഉണ്ടോ?
- സൈക്കിൾ യാത്രക്കാർക്കായി പ്രത്യേക ഇടമുണ്ടോ?
- ഭിന്നശേഷിക്കാർക്കും വയോധികർക്കും ഉപയോഗിക്കാനാകുമോ?
ഈ മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങൾക്ക് “ഉണ്ട്” എന്ന മറുപടി ഇല്ലെങ്കിൽ ആ റോഡ് പൂർണമായ വികസന പദ്ധതിയല്ല.
ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ നിലവാരം അതിലെ ഏറ്റവും വലിയ കാറിന്റെ വേഗം നോക്കിയല്ല അളക്കേണ്ടത്. ഏറ്റവും പതുക്കെ നടക്കുന്ന മനുഷ്യന് എത്ര സുരക്ഷയുണ്ട് എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ മാനദണ്ഡം.
പൂനെയിലെ കണക്കുകൾ ഒരു നഗരത്തിന്റെ മാത്രം കഥയല്ല. ഇന്ത്യയിലെ നഗര വികസന മാതൃകയുടെ കണ്ണാടിയാണ് അത്. കേരളത്തിനും അതിൽ സ്വന്തം മുഖം വ്യക്തമായി കാണാനാകും. ഇനി തീരുമാനിക്കാനുള്ളത് ഒറ്റ കാര്യം മാത്രം. അടുത്ത റോഡ് കാറുകൾക്കായാണോ പണിയുക, അതോ മനുഷ്യർക്കായോ?