തിരുവനന്തപുരം, 2026 സെപ്റ്റംബർ 24 –

ഇന്ന് കെ.ജി. ജോർജിന്റെ മൂന്നാം ചരമവാർഷികം. 2023 സെപ്റ്റംബർ 24ന് അദ്ദേഹം വിടപറഞ്ഞിട്ട് മൂന്ന് വർഷം പിന്നിടുമ്പോഴും, മലയാള സിനിമയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. കാരണം അദ്ദേഹം ബാക്കിവെച്ചത് കുറെ സിനിമകൾ മാത്രമല്ല. മനുഷ്യനെ കാണാനുള്ള മറ്റൊരു കണ്ണും കഥ പറയാനുള്ള മറ്റൊരു രീതിയുമായിരുന്നു.

സിനിമയിൽ നായകനേക്കാൾ മനുഷ്യനെ തേടിയ സംവിധായകൻ.

1975ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘സ്വപ്നാടനം’ മുതൽ തന്നെ കെ.ജി. ജോർജിന്റെ സിനിമ വേറിട്ടുനിന്നു. മനസ്സിന്റെ സങ്കീർണതകളെയും ബന്ധങ്ങളിലെ സംഘർഷങ്ങളെയും സാധാരണ കഥപറച്ചിലിൽ നിന്ന് മാറി അവതരിപ്പിച്ച ചിത്രം മലയാളത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ മനഃശാസ്ത്ര സിനിമകളിലൊന്നായി മാറി. പിന്നീട് ‘ഉൾക്കടൽ’, ‘മേള’, ‘കോലങ്ങൾ’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലേക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്വേഷണം കൂടുതൽ ആഴപ്പെട്ടു.

പിന്നെ വന്നു ‘യവനിക’.

ഒരു നാടകസംഘത്തിലെ ഒരു സംഭവത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള അന്വേഷണമായിരുന്നു പുറംകഥ. എന്നാൽ സിനിമ മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ ഓരോ കഥാപാത്രത്തിന്റെയും ജീവിതവും രഹസ്യങ്ങളും ബന്ധങ്ങളും തുറന്നുവന്നു. കുറ്റാന്വേഷണത്തെ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിലേക്കുള്ള അന്വേഷണമായി മാറ്റിയതായിരുന്നു ‘യവനിക’യുടെ പ്രത്യേകത. 1982ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചിത്രം കെ.ജി. ജോർജിന്റെ സിനിമാഭാഷയ്ക്ക് മലയാളത്തിൽ ഉറച്ച സ്ഥാനം നേടിക്കൊടുത്തു.

അതിനുശേഷം കഥാപാത്രങ്ങൾ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥരായി.

‘ലേഖയുടെ മരണം ഒരു ഫ്‌ളാഷ്‌ബാക്ക്’ സിനിമാലോകത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ‘ആദാമിന്റെ വാരിയെല്ല്’ സ്ത്രീജീവിതത്തിലെ അടിച്ചമർത്തലുകളെയും അതിജീവനശ്രമങ്ങളെയും മുന്നിലെത്തിച്ചു. ‘പഞ്ചവടിപ്പാലം’ രാഷ്ട്രീയവും അധികാരവും പരിഹാസത്തിലൂടെ തുറന്നുകാട്ടി. ‘ഇരകൾ’ കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ അധികാരവും മനുഷ്യന്റെ ഇരുണ്ട വശങ്ങളും അന്വേഷിച്ചു. ഒരേ മാതൃകയിൽ സിനിമകൾ ആവർത്തിക്കാതെ ഓരോ ചിത്രത്തിലും പുതിയ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നു ജോർജ്.

ഇതാണ് മലയാള സിനിമയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീനം.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രങ്ങൾ പൂർണമായും നല്ലവരോ ചീത്തക്കാരോ ആയിരുന്നില്ല. അവർക്ക് ദൗർബല്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ആഗ്രഹങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. തെറ്റുകളുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവർ തിരശ്ശീലയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളായി മാത്രം നിന്നില്ല. പ്രേക്ഷകന് ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യരെപ്പോലെ തോന്നി.

ലോകസിനിമയുമായി കെ.ജി. ജോർജിന്റെ ബന്ധവും ഇവിടെ പ്രധാനമാണ്.

വിദേശ സിനിമകളിൽനിന്നുള്ള സ്വാധീനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകളിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അവയെ പകർത്തുകയായിരുന്നില്ല ലക്ഷ്യം. സിനിമയുടെ ആഖ്യാനരീതികളെയും ദൃശ്യസാധ്യതകളെയും മലയാളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതവുമായി ചേർക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. രംഗങ്ങളുടെ വിന്യാസം, വെളിച്ചം, ശബ്ദം, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്ഥാനം എന്നിവ കഥപറച്ചിലിന്റെ ഭാഗമാക്കി മാറ്റിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപനം സിനിമയെ വെറും സംഭാഷണങ്ങളുടെ മാധ്യമമല്ലാതാക്കി.

അങ്ങനെ കേരളത്തിലെ കഥകൾക്ക് ലോകസിനിമയുടെ ഭാഷ കിട്ടി.

ഒരു നാടകസംഘം. ഒരു കുടുംബം. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ജീവിതം. ഒരു സിനിമാനടി. ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ. ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ. ഇവയൊക്കെയായിരുന്നു ജോർജിന്റെ ലോകം. പക്ഷേ അവരിലൂടെ അദ്ദേഹം ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങൾ കേരളത്തിന്റേതായി മാത്രം നിന്നില്ല. അധികാരം, ഏകാന്തത, കുടുംബം, പുരുഷാധിപത്യം, മനുഷ്യന്റെ മാനസിക സംഘർഷങ്ങൾ എന്നിവ ഏത് സമൂഹത്തിനും മനസ്സിലാകുന്ന വിഷയങ്ങളായി മാറി.

അതുകൊണ്ടാണ് കെ.ജി. ജോർജിന്റെ സിനിമകളെ മലയാളത്തെ ലോകസിനിമയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ച സിനിമകളുടെ നിരയിൽ കാണേണ്ടത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏഴ് സിനിമകൾ ഇന്ത്യൻ പനോരമയിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകൾക്ക് ലഭിച്ച ദേശീയ ശ്രദ്ധയുടെ ഒരു പ്രധാന രേഖയാണ്. 1998ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘ഇലവങ്കോടുദേശം’ ആയിരുന്നു അവസാന ചിത്രം. ആകെ 19 സിനിമകളാണ് അദ്ദേഹം സംവിധാനം ചെയ്തത്.

പക്ഷേ യഥാർഥ സ്വാധീനം അവാർഡുകളിലും പ്രദർശനങ്ങളിലും അവസാനിക്കുന്നില്ല.

ഇന്ന് മലയാള സിനിമയിൽ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കൂടുതൽ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന സിനിമകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, കുടുംബത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും അധികാരബന്ധങ്ങളെ കഥയുടെ ഭാഗമാക്കുമ്പോഴും, സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഇരുണ്ട ഇടങ്ങളെ തിരശ്ശീലയിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോഴും, കെ.ജി. ജോർജിന്റെ കാലം ഓർമ്മ വരും.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകൾ പഴയതായിപ്പോയിട്ടില്ല എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ തെളിവ്.

കാരണം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ കഥകൾ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ കഥകൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ കഥകളായിരുന്നു.

മൂന്ന് വർഷം മുമ്പ് സംവിധായകൻ യാത്രയായി.

പക്ഷേ ‘യവനിക’യിലെ മനുഷ്യർ ഇന്നും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു. ‘ആദാമിന്റെ വാരിയെല്ലി’ലെ സ്ത്രീകൾ ഇന്നും നമ്മളെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്നു. ‘ഇരകൾ’യിലെ കുടുംബം ഇന്നും നമ്മളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. ‘പഞ്ചവടിപ്പാലം’ ഇന്നും അധികാരത്തിന്റെ മുഖം തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് കെ.ജി. ജോർജിന്റെ മൂന്നാം ചരമവാർഷികത്തിലും അദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കുന്നത് ഒരു സംവിധായകനെ അനുസ്മരിക്കാൻ മാത്രമല്ല.

മലയാള സിനിമ എങ്ങനെ മാറി എന്നറിയാൻ.

അതിൽ കെ.ജി. ജോർജ് എത്ര വലിയൊരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു എന്ന് വീണ്ടും മനസ്സിലാക്കാൻ.