17 ജൂലായ് 2026

ഓസ്ട്രേലിയയിൽ സെൻസറിംഗ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാമായണത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥ വരുമെന്ന് ആരും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.മുതിർന്നവർ കണ്ടാൽ മതി.കുട്ടികൾ കാണാൻ പാടില്ല എന്നല്ല.കാണാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.അഥവാ കാണണമെന്ന് നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ മുൻകരുതലോടുകൂടി കാണണം.അത്തരത്തിലുള്ള എം വിഭാഗത്തിൽ ആണ് സെൻസർ ബോർഡ് അനുമതി നൽകിയിരിക്കുന്നത്!

ദേവകഥയോ? യുദ്ധകഥയോ? ഓസ്ട്രേലിയൻ സെൻസറിന്റെ കണ്ണിലൂടെ കണ്ട രാമായണത്തിന്റെ വിരോധാഭാസം
ഇന്ത്യയിൽ പൂജാമുറിയിൽ, അവിടെ മുന്നറിയിപ്പ് ബോർഡിൽ!

ഇന്ത്യയിൽ രാമായണം ഒരു കഥ മാത്രമല്ല. ക്ഷേത്രങ്ങളിലും വീടുകളിലും ഉത്സവങ്ങളിലും അമ്മമാർ കുട്ടികൾക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന ജീവിതപാഠമാണ്. ശ്രീരാമൻ ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതീകം. സീത ത്യാഗത്തിന്റെ മുഖം. ഹനുമാൻ ഭക്തിയുടെ രൂപം. ജടായു നീതിക്കുവേണ്ടി ജീവൻ നൽകിയ വീരൻ. തലമുറകളായി ഈ കഥാപാത്രങ്ങൾ ദൈവങ്ങളായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ അതേ രാമായണത്തെ ഓസ്ട്രേലിയൻ ക്ലാസിഫിക്കേഷൻ ബോർഡ് മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെയാണ് കണ്ടത്. രൺബീർ കപൂർ നായകനാകുന്ന പുതിയ രാമായണം സിനിമയുടെ 34 മിനിറ്റ് ദൈർഘ്യമുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾക്ക് “മിതമായ അക്രമരംഗങ്ങൾ” ഉള്ളതിനാൽ M (Mature) വിഭാഗം നൽകി. അതായത് 15 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് ഈ ഉള്ളടക്കം ശുപാർശ ചെയ്യുന്നില്ല. ഇത് നിരോധനമല്ല, പ്രായപരമായ മുന്നറിയിപ്പാണ്.

ഒരു ദൈവകഥയെ യുദ്ധചരിത്രമായി വായിച്ചാൽ?

ഇന്ത്യൻ മനസ്സിൽ രാമായണം ഭക്തിയുടെ കണ്ണാടിയാണ്. എന്നാൽ ഒരു വിദേശ സെൻസർ ബോർഡ് മതവിശ്വാസമല്ല, തിരശ്ശീലയിൽ കാണിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങളുടെ സ്വഭാവമാണ് പരിശോധിക്കുന്നത്. അവിടെ രാമനോ രാവണനോ ദൈവമല്ല. അവർ കഥാപാത്രങ്ങൾ മാത്രം. അതുകൊണ്ടാണ് അവരുടെ വിലയിരുത്തലിൽ ആദ്യം കാണുന്നത് യുദ്ധവും അക്രമവും.

അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ രാമായണം ഒരുപാട് കടുത്ത ദൃശ്യങ്ങളുടെ ശൃംഖലയായി മാറുന്നു. ഒരു രാജകുമാരന് വനവാസം. ഭാര്യയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകൽ. അവളെ തടവിൽ പാർപ്പിക്കൽ. ഒരു വൃദ്ധപക്ഷിയായ ജടായുവിനെ ക്രൂരമായി വെട്ടിവീഴ്ത്തൽ. തുടർന്ന് മഹായുദ്ധം. ആയിരക്കണക്കിന് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഏറ്റുമുട്ടൽ. ഭക്തൻ കാണുന്നിടത്ത് ദൈവലീല കാണുമ്പോൾ, സെൻസർ കാണുന്നത് ദൃശ്യങ്ങളുടെ ആഘാതമാണ്.

ജടായു ഒരു ത്യാഗവീരനോ, മൃഗപീഡനത്തിന്റെ ഇരയോ?

രാമായണത്തിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയഭേദകമായ രംഗങ്ങളിലൊന്നാണ് ജടായുവിന്റെ പോരാട്ടം. സീതയെ രക്ഷിക്കാൻ രാവണനെ നേരിടുന്ന ആ വൃദ്ധഗരുഡന്റെ ചിറകുകൾ വെട്ടിമാറ്റപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ അത് ധർമ്മത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മഹാത്യാഗമാണ്.

പക്ഷേ കഥയെ മതവിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് നോക്കിയാൽ ചിത്രം മാറുന്നു. ഒരു പക്ഷിയുടെ മേൽ അതിക്രൂരമായ ആക്രമണം. ജീവൻ പണയം വെച്ച പ്രതിരോധം. രക്തരൂക്ഷിതമായ പരാജയം. ഇന്നത്തെ മൃഗാവകാശ ചർച്ചകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ചിലർ ഈ രംഗത്തെ വേറിട്ട രീതിയിൽ വായിച്ചേക്കാം. അതുകൊണ്ടല്ല രാമായണം തെറ്റാകുന്നത്. മറിച്ച്, ഒരേ സംഭവത്തെ സംസ്കാരങ്ങൾ എത്ര വ്യത്യസ്തമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുമെന്ന് ഇത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

വാനരസേന: ഭക്തിയുടെ പ്രതീകമോ, യുദ്ധത്തിനിറക്കപ്പെട്ട ജീവികളോ?

ഹനുമാനും വാനരസേനയും ഇന്ത്യൻ ഭക്തിയുടെ അവിഭാജ്യഘടകമാണ്. എന്നാൽ യുദ്ധരംഗങ്ങൾ മാത്രം മുന്നിൽ കണ്ടാൽ മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയരും. ആയിരക്കണക്കിന് വാനരന്മാർ യുദ്ധത്തിനിറങ്ങുന്നു. അനേകം ജീവൻ നഷ്ടമാകുന്നു. ഇന്നത്തെ സിനിമാ സെൻസറിംഗ് മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ ഇത്തരം ദൃശ്യങ്ങളുടെ തീവ്രതയും പ്രേക്ഷകരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്വാധീനവുമാണ് പ്രധാന പരിഗണന.

ഇത് പുരാണത്തെ അപമാനിക്കുന്ന സമീപനമല്ല. മറിച്ച് പുരാണം ഒരു വിശ്വാസസമൂഹത്തിനുള്ളിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നു, അതേ കഥ പുറത്തുള്ള ഒരു സമൂഹം എങ്ങനെ വായിക്കുന്നു എന്ന വ്യത്യാസത്തിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്.

ഓസ്ട്രേലിയൻ ക്ലാസിഫിക്കേഷൻ ബോർഡ് രാമായണം സിനിമയ്ക്ക് M (Mature) വിഭാഗം നൽകിയെങ്കിലും, ഏത് രംഗങ്ങൾ കണ്ടാണ് ആ തീരുമാനം എടുത്തതെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന ഔദ്യോഗിക വിധിന്യായം അവർ പുറത്തുവിട്ടിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് “ജടായുവിന്റെ ചിറക് വെട്ടിയ രംഗം കൊണ്ടാണ്”, “സീതയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന രംഗം കൊണ്ടാണ്” എന്നൊന്നും ഉറപ്പിച്ച് പറയാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ ഓസ്ട്രേലിയയുടെ ഫിലിം ക്ലാസിഫിക്കേഷൻ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ, ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഒരു സിനിമയെ ഉൾപ്പെടുത്താൻ അവർ നോക്കുന്ന മാനദണ്ഡങ്ങൾ വ്യക്തമാണ്.

ആദ്യത്തെ പ്രധാന മാനദണ്ഡം “മിതമായ സ്വാധീനം” (Moderate Impact) എന്നതാണ്. ഒരു സിനിമയിലെ മുഴുവൻ ഉള്ളടക്കവും ചേർന്ന് പ്രേക്ഷകരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്വാധീനം “മിതമായ” തോതിൽ മാത്രമായിരിക്കണം. കുട്ടികളെക്കാൾ കൂടുതൽ പക്വതയുള്ള പ്രേക്ഷകരെയാണ് ഈ വിഭാഗം ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് 15 വയസ്സിൽ താഴെയുള്ളവർക്ക് ശുപാർശ ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത്. ഇത് നിരോധനമല്ല, പ്രായത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ക്ലാസിഫിക്കേഷനാണ്.

രണ്ടാമത്തെ മാനദണ്ഡം “പ്രമേയങ്ങൾ” (Themes) ആണ്. യുദ്ധം, അപഹരണം, മരണം, പ്രതികാരം, ഭീഷണി, ദുഃഖം, പേടി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ സിനിമയിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവ കുട്ടികളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന മാനസിക സ്വാധീനവും ബോർഡ് വിലയിരുത്തും. രാമായണത്തിലെ സീതാ അപഹരണം, ലങ്കയിലെ തടങ്കൽ, രാമ-രാവണ യുദ്ധം തുടങ്ങിയ സംഭവങ്ങൾ ഈ വിഭാഗത്തിൽ പരിശോധിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള പ്രമേയങ്ങളാണ്.

മൂന്നാമത്തെ പ്രധാന മാനദണ്ഡം “അക്രമരംഗങ്ങൾ” (Violence) ആണ്. മാർഗനിർദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, കഥയുടെ സാഹചര്യത്തിന് അനുസൃതമായി “മിതമായ അക്രമരംഗങ്ങൾ” (Moderate Violence) M വിഭാഗത്തിൽ അനുവദനീയമാണ്. വാൾപ്രയോഗം, യുദ്ധരംഗങ്ങൾ, പരിക്കേൽക്കൽ, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മരണം തുടങ്ങിയവ എത്രത്തോളം ദൃശ്യവൽക്കരിച്ചിരിക്കുന്നു, എത്ര തീവ്രതയോടെയാണ് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നതും ബോർഡ് പരിശോധിക്കും.

നാലാമത്തെ പ്രധാന കാര്യം “സാഹചര്യം” (Context) ആണ്. ഒരു രംഗത്തിൽ അക്രമമുണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം ഉയർന്ന ക്ലാസിഫിക്കേഷൻ നൽകാറില്ല. ആ അക്രമം കഥയുടെ അനിവാര്യ ഭാഗമാണോ, എത്ര യാഥാർഥ്യബോധത്തോടെയാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്, എത്ര നേരം നീളുന്നു, എത്രത്തോളം ദൃശ്യവിവരങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു എന്നിവയും വിലയിരുത്തും. പുരാണമോ ഫാന്റസിയോ ചരിത്രകഥയോ ആയാലും ഈ മാനദണ്ഡം ഒരുപോലെയാണ്.

അതിനാൽ, ലഭ്യമായ ഔദ്യോഗിക രേഖകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയാൻ കഴിയുന്നത് ഇത്രയാണ്. രാമായണം സിനിമയ്ക്ക് M വിഭാഗം ലഭിച്ചതിന്റെ ഏറ്റവും സാധ്യതയുള്ള കാരണം “മിതമായ പ്രമേയങ്ങൾ” (Moderate Themes)യും “മിതമായ അക്രമരംഗങ്ങൾ” (Moderate Violence)യും ആണെന്നതാണ്.

ഇതാണ് യഥാർത്ഥ വിരോധാഭാസം

ഇന്ത്യയിൽ കുട്ടികൾ ആദ്യം കേൾക്കുന്ന കഥകളിൽ ഒന്നാണ് രാമായണം. അതേ കഥയുടെ സിനിമാരൂപത്തിന് ലോകത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് “15 വയസ്സിന് താഴെയുള്ളവർക്ക് ശുപാർശ ചെയ്യുന്നില്ല” എന്ന മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിക്കുന്നു. ഈ വൈരുധ്യം സിനിമയുടെ പരാജയമല്ല. സംസ്കാരങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത വായനയാണ്.

ഒരു സമൂഹം കഥാപാത്രങ്ങളെ ദൈവങ്ങളായി കാണുന്നു. മറ്റൊരു സമൂഹം അവരെ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളായി മാത്രം വിലയിരുത്തുന്നു. ഒരിടത്ത് ജടായു വിശുദ്ധ ത്യാഗത്തിന്റെ പ്രതീകം. മറ്റൊരിടത്ത് അതിക്രൂരമായ ആക്രമണത്തിന്റെ ദൃശ്യം. ഒരിടത്ത് വാനരസേന ഭക്തിയുടെ സൈന്യം. മറ്റൊരിടത്ത് യുദ്ധത്തിന്റെ ദൃശ്യഭാഷ.

ഒരു സെൻസർ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഉയർത്തുന്ന വലിയ ചോദ്യം

ഓസ്ട്രേലിയയുടെ തീരുമാനം രാമായണത്തിന്റെ ആത്മീയമൂല്യത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നില്ല. സിനിമയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങളുടെ പ്രായയോഗ്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ചട്ടപ്രകാരമുള്ള വിലയിരുത്തൽ മാത്രമാണ്. എന്നാൽ ഈ സംഭവം ഒരു വലിയ സാംസ്കാരിക ചോദ്യത്തിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു.

ഒരു മഹാകാവ്യം സ്വന്തം നാടിന് ദൈവകഥയായിരിക്കാം. അതേ മഹാകാവ്യം മറ്റൊരു സംസ്കാരത്തിൽ യുദ്ധം, അപഹരണം, തടങ്കൽ, പ്രതികാരം, രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ എന്നിവ നിറഞ്ഞ സാഹസിക നാടകമായും വായിക്കപ്പെടാം.

ഒരേ കഥ. രണ്ടുതരം കണ്ണുകൾ. അതാണ് രാമായണത്തിന്റെ ലോകയാത്രയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിരോധാഭാസം.