ഒരു കേസിൽ കുറ്റം തെളിയണം. കോടതി വിചാരണ നടത്തണം. അതിനുശേഷമാണ് ശിക്ഷ. ഇന്ത്യൻ നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാന തത്വം ഇതാണ്.

പക്ഷേ, പശ്ചിമ ബംഗാൾ നിയമസഭ പാസാക്കിയ പുതിയ നിയമം ആ പതിവ് ചർച്ചയെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിരിക്കുകയാണ്. ‘പശ്ചിമ ബംഗാൾ പബ്ലിക് സേഫ്റ്റി ആൻഡ് കൺട്രോൾ ഓഫ് ആന്റി സോഷ്യൽ ആക്ടിവിറ്റീസ് ബിൽ, 2026’ എന്ന പേരിലുള്ള നിയമം, സംഘടിത കുറ്റകൃത്യങ്ങളും പിരിവും പൊതുശല്യവും പ്രകൃതിവിഭവ കള്ളക്കടത്തും തടയാനാണെന്നാണ് സർക്കാർ പറയുന്നത്. എന്നാൽ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ പുറത്തുവന്നതോടെ വലിയ ഭരണഘടനാ ചർച്ചകൾക്കും വഴിയൊരുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.

കോടതിയിൽ പോകും മുമ്പേ ഒരു വർഷം തടങ്കൽ

ഈ നിയമത്തിലെ ഏറ്റവും വിവാദ വ്യവസ്ഥ ഇതാണ്.

ഒരു വ്യക്തി പൊതുസുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണിയാണെന്ന് സർക്കാർ, ജില്ലാ മജിസ്ട്രേറ്റ്, അല്ലെങ്കിൽ പൊലീസ് കമ്മിഷണർ വിലയിരുത്തിയാൽ, വിചാരണയില്ലാതെ തന്നെ പരമാവധി ഒരു വർഷം വരെ തടങ്കലിൽ പാർപ്പിക്കാം.

കുറ്റം തെളിയണമെന്നില്ല.

കോടതി ശിക്ഷ വിധിക്കണമെന്നില്ല.

“ഭീഷണിയാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്” എന്ന വിലയിരുത്തൽ പോലും നടപടിക്ക് മതിയാകും.

അതിലുമുണ്ട് മറ്റൊരു കാര്യം. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മോചിതനായാലും, ഇയാൾ വീണ്ടും സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുമെന്ന് സർക്കാർ സംശയിച്ചാൽ, വീണ്ടും പുതിയ തടങ്കൽ ഉത്തരവിറക്കാനും നിയമം അനുമതി നൽകുന്നു.

അഭിഭാഷകനില്ലാതെ സ്വന്തം ഭാഗം പറയേണ്ടി വരും

തടങ്കൽ ഉത്തരവുകൾ പരിശോധിക്കാൻ മൂന്ന് അംഗങ്ങളുള്ള ഉപദേശക സമിതികൾ രൂപീകരിക്കും.

ഓരോ കേസും മൂന്ന് ആഴ്ചയ്ക്കകം ഈ സമിതി പരിശോധിക്കണം. ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിയായിരുന്നോ നിലവിലുള്ള ജഡ്ജിയോ ആയ ഒരാളായിരിക്കും അധ്യക്ഷൻ.

എന്നാൽ ഇവിടെ മറ്റൊരു നിർണായക വ്യവസ്ഥയുണ്ട്.

തടങ്കലിലായ വ്യക്തിക്ക് സാധാരണയായി അഭിഭാഷകന്റെ സഹായത്തോടെ ഈ സമിതിക്ക് മുമ്പാകെ ഹാജരാകാൻ കഴിയില്ല.

അത്യപൂർവ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രമേ സമിതി രേഖാമൂലം അനുമതി നൽകിയാൽ അഭിഭാഷകനെ അനുവദിക്കൂ.

സമിതിയുടെ നടപടിക്രമങ്ങളും രഹസ്യമായിരിക്കും. അന്തിമ അഭിപ്രായം മാത്രമാണ് പുറത്തുവരിക.

‘ഗുണ്ട’ എന്ന വാക്കിന് ഇനി പുതിയ അർഥം

ഈ നിയമത്തിൽ “ഗുണ്ട” എന്ന നിർവചനവും വിപുലമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ഒരു സംഘത്തിന്റെയോ സിൻഡിക്കേറ്റിന്റെയോ നേതാവോ അംഗമോ ആയിരിക്കാം.

സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് സ്ഥിരമായി നേതൃത്വം നൽകുന്നയാളാകാം.

അല്ലെങ്കിൽ സംഘടിത കുറ്റകൃത്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാരതീയ ന്യായ സംഹിതയിലെ വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം കുറ്റപത്രം സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടയാളാകാം.

ഇത്തരക്കാരെ നിയമം “ഗുണ്ട” എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു.

സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനം എന്നാൽ ഇനി എന്തൊക്കെ?

ഇതും വളരെ വിശാലമായ രീതിയിലാണ് നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്.

• ജനങ്ങളിൽ ഭയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രവർത്തനം.
• പൊതുസമാധാനം തകർക്കുന്ന പ്രവർത്തനം.
• നിയമാനുസൃതമായ വ്യാപാരത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തൽ.
• നിയമവിരുദ്ധ ഖനനം.
• അനധികൃത മണൽ ഖനനം.
• വനവിഭവങ്ങളും വന്യജീവികളും കടത്തുന്നതിലൂടെ പൊതുഖജനാവിന് വലിയ നഷ്ടമുണ്ടാക്കുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ.

ഇവയെല്ലാം സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വീടും ഭൂമിയും ബാങ്ക് രേഖകളും വരെ പിടിച്ചെടുക്കാം

കുറ്റകൃത്യവുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയാൽ അധികാരികൾക്ക് വലിയ അധികാരങ്ങളാണ് നൽകുന്നത്.

• വീടുകൾ.
• ഭൂമികൾ.
• വാഹനങ്ങൾ.
• രേഖകൾ.
• ബാങ്ക് സംബന്ധമായ സ്വത്തുക്കൾ.
• ചലന, അചല സ്വത്തുക്കൾ.

ഇവയെല്ലാം പരിശോധന നടത്താനും പിടിച്ചെടുക്കാനും കണ്ടുകെട്ടാനും നിയമം അധികാരം നൽകുന്നു.

തടങ്കൽ ഒഴിവാക്കാൻ ഒരാൾ ഒളിവിൽ പോയാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്ത് കണ്ടുകെട്ടാൻ കോടതിയെ സമീപിക്കാനും സർക്കാരിന് സാധിക്കും.

ഒരു ജില്ലയിൽ കാൽവെക്കാനും വിലക്ക്

ഈ നിയമത്തിലെ മറ്റൊരു കടുത്ത വ്യവസ്ഥയാണ് ‘എക്സ്റ്റേൺമെന്റ്’.

ഒരു വ്യക്തി പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന് അധികൃതർ വിലയിരുത്തിയാൽ, ഒരു വർഷം വരെ ഒരു ജില്ലയിലോ പ്രദേശത്തോ പ്രവേശിക്കുന്നത് വിലക്കാം.

ആ പ്രദേശം വിട്ടുപോകാനും പുറത്തുതന്നെ തുടരാനും നിർദേശം നൽകാനും അധികാരികൾക്ക് കഴിയും.

ജാമ്യം കിട്ടുക എളുപ്പമാകില്ല

ഈ നിയമപ്രകാരമുള്ള എല്ലാ കുറ്റങ്ങളും കോഗ്നിസബിൾ വിഭാഗത്തിലായിരിക്കും.

അതോടൊപ്പം ജാമ്യം ലഭിക്കാത്ത കുറ്റങ്ങളായും നിയമം അവയെ പരിഗണിക്കുന്നു.

അതായത്, അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പൊലീസിന് പ്രത്യേക വാറണ്ട് ആവശ്യമില്ല. ജാമ്യവും സ്വാഭാവിക അവകാശമായി ലഭിക്കില്ല.

പ്രതിഷേധം നടത്തിയാൽ നഷ്ടപരിഹാരവും നൽകണം

ഇതിനൊപ്പം നിയമസഭ മറ്റൊരു ഭേദഗതി നിയമവും പാസാക്കി.

പ്രതിഷേധത്തിനിടെയോ കലാപത്തിനിടെയോ പൊതുമുതലോ സ്വകാര്യസ്വത്തോ നശിപ്പിച്ചാൽ, അതിന് ഉത്തരവാദികളായ വ്യക്തികളും സംഘാടകരും സാമ്പത്തിക സഹായം നൽകിയവരും നഷ്ടപരിഹാരം നൽകേണ്ടിവരും.

ഇതിനായി പ്രത്യേക ക്ലെയിംസ് കമ്മിഷൻ രൂപീകരിക്കും.

ഈ കമ്മിഷൻ നിശ്ചയിക്കുന്ന നഷ്ടപരിഹാര തുകയെ സാധാരണ കോടതികളിൽ ചോദ്യം ചെയ്യാനും സാധിക്കില്ല.

നിയമം പറയുന്നത് സുരക്ഷ; വിമർശകർ ചോദിക്കുന്നത് സ്വാതന്ത്ര്യം

സർക്കാരിന്റെ വാദം വ്യക്തമാണ്.

സംഘടിത കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ, പിരിവ് സംഘങ്ങൾ, പ്രകൃതിവിഭവ കള്ളക്കടത്ത്, പൊതുസമാധാനം തകർക്കുന്ന സംഘങ്ങൾ എന്നിവയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശക്തമായ നിയമം അനിവാര്യമാണ്.

പക്ഷേ വിമർശകർ ഉന്നയിക്കുന്ന ചോദ്യം മറ്റൊന്നാണ്.

“വിചാരണയ്ക്ക് മുമ്പ് ഒരു വർഷം തടങ്കൽ, അഭിഭാഷകന്റെ പരിമിതമായ സഹായം, വിശാലമായ നിർവചനങ്ങൾ, സ്വത്ത് പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള അധികാരം” തുടങ്ങിയ വ്യവസ്ഥകൾ ഭരണകൂടത്തിന് അതിരുകടന്ന അധികാരം നൽകുമോ?

ഈ നിയമം കുറ്റവാളികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ആയുധമാകുമോ, അതോ പൗരസ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ദേശീയ ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിതുറക്കുമോ എന്നതാണ് ഇനി രാജ്യം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്.

കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് കടിഞ്ഞാൺ ഇടാൻ പുതിയ നിയമം

സംഘടിത കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ, പിരിവ് സംഘങ്ങൾ, ഭൂമാഫിയ, അനധികൃത മണൽ ഖനനം, പ്രകൃതിവിഭവ കള്ളക്കടത്ത്, വന്യജീവി വേട്ട, പൊതുസമാധാനം തകർക്കുന്ന ക്രിമിനൽ ശൃംഖലകൾ എന്നിവയെ ശക്തമായി നിയന്ത്രിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് പശ്ചിമ ബംഗാൾ സർക്കാർ ‘വെസ്റ്റ് ബംഗാൾ പബ്ലിക് സേഫ്റ്റി ആൻഡ് കൺട്രോൾ ഓഫ് ആന്റി സോഷ്യൽ ആക്ടിവിറ്റീസ് ബിൽ, 2026’ നിയമസഭയിൽ കൊണ്ടുവന്നത്. സംഘടിത കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും സാധാരണ ക്രിമിനൽ നിയമങ്ങളുടെ പരിധിക്കപ്പുറം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാൽ, അവയെ നേരിടാൻ കൂടുതൽ ശക്തമായ നിയമപരമായ സംവിധാനമാണ് ആവശ്യമെന്നാണ് സർക്കാരിന്റെ നിലപാട്. പൊതുജനങ്ങളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുക, നിയമാനുസൃത വ്യാപാരത്തിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്ന സംഘങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുക, സംസ്ഥാനത്തിന് വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രകൃതിവിഭവ കൊള്ള അവസാനിപ്പിക്കുക എന്നിവയാണ് നിയമത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യങ്ങൾ.

ലക്ഷ്യം കുറ്റവാളികളെയോ, അതോ ഭയമുണ്ടാക്കി കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ തടയലോ?

ഒരു കുറ്റകൃത്യം നടന്ന ശേഷം മാത്രം നടപടി സ്വീകരിക്കുന്നതല്ല, കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതിന് മുമ്പേ സംഘടിത സംഘങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുകയെന്ന പ്രതിരോധ സമീപനമാണ് ഈ നിയമത്തിന്റെ അടിത്തറ. അതുകൊണ്ടാണ് സംശയാസ്പദരായ സാമൂഹ്യവിരുദ്ധരെ മുൻകരുതൽ തടങ്കലിലാക്കുക, കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലൂടെ സമ്പാദിച്ച സ്വത്തുക്കൾ പിടിച്ചെടുക്കുക, ഒരു പ്രദേശത്ത് പ്രവേശിക്കുന്നതിന് വിലക്കേർപ്പെടുത്തുക, നിയമലംഘനങ്ങളെ ജാമ്യമില്ലാ കുറ്റങ്ങളാക്കുക തുടങ്ങിയ കടുത്ത വ്യവസ്ഥകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. നിയമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ക്രിമിനൽ ശൃംഖലകളുടെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകർക്കുകയും പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിൽ സുരക്ഷാബോധം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണെന്ന് സർക്കാർ വിശദീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിക്കാൻ നൽകിയിരിക്കുന്ന അസാധാരണ അധികാരങ്ങൾ പൗരാവകാശങ്ങളുമായി എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടുമെന്നതാണ് ഇപ്പോൾ നിയമത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ചർച്ച.

ഭരണഘടനാ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നത് എവിടെയാണ്?

നിയമം പാസായതോടെ ഏറ്റവും വലിയ ചർച്ച ഉയർന്നത് അതിന്റെ ഭരണഘടനാപരമായ സാധുതയെക്കുറിച്ചാണ്. നിയമവിദഗ്ധരും മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകരും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്, വിചാരണയില്ലാതെ ഒരു വർഷം വരെ തടങ്കലിൽ പാർപ്പിക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥ ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 21 ഉറപ്പുനൽകുന്ന ജീവിക്കാനും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമുള്ള അവകാശവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുമോയെന്നാണ്. അതുപോലെ, “ഗുണ്ട”, “സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനം” തുടങ്ങിയ നിർവചനങ്ങൾ വളരെ വിശാലവും വ്യക്തത കുറവുള്ളതുമാണെന്ന വിമർശനവും ഉയരുന്നുണ്ട്. അത് ആർട്ടിക്കിൾ 14 ഉറപ്പുനൽകുന്ന നിയമത്തിന് മുന്നിലെ സമത്വത്തിനും ഏകപക്ഷീയമായ അധികാരപ്രയോഗത്തിനെതിരായ സംരക്ഷണത്തിനും വിരുദ്ധമാകാമെന്നാണ് വാദം. തടങ്കലിലായ വ്യക്തിക്ക് അഭിഭാഷകന്റെ സേവനം സാധാരണയായി നിഷേധിക്കുന്നതും, തടങ്കലിന്റെ കാരണം പൊതുതാൽപര്യം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി വെളിപ്പെടുത്താതിരിക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥയും ആർട്ടിക്കിൾ 22 നൽകുന്ന നിയമസഹായത്തിന്റെയും ഫലപ്രദമായ പ്രതിരോധത്തിന്റെയും അവകാശത്തെ ബാധിക്കുമെന്ന ആശങ്കയുണ്ട്. ഇതിനുപുറമെ, അന്തിമ കോടതി വിധിക്ക് മുമ്പേ സ്വത്തുക്കൾ പിടിച്ചെടുക്കാനോ കണ്ടുകെട്ടാനോ നൽകുന്ന അധികാരം ആർട്ടിക്കിൾ 300A പ്രകാരമുള്ള സ്വത്തവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങളും ഉയർത്തുന്നുവെന്നാണ് വിമർശകർ പറയുന്നത്. എന്നാൽ, ഈ ഭരണഘടനാ ചോദ്യങ്ങളിൽ അന്തിമ തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടത് കോടതികളാണെന്നും നിയമത്തിന്റെ സാധുതയെക്കുറിച്ചുള്ള അന്തിമ വാക്ക് ഇനി നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയ്ക്കായിരിക്കുമെന്നുമാണ് നിയമവിദഗ്ധരുടെ വിലയിരുത്തൽ.