പ്രധാന വിവരങ്ങൾ
- രാജ്യസഭയിലെ മൂന്നിലൊന്ന് അംഗങ്ങൾക്കെതിരെ ക്രിമിനൽ കേസുകളുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു.
- ഇത്തരം അംഗങ്ങൾ മിക്ക രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളിലും ഉണ്ട്.
- രാജ്യസഭ വിവേകപൂർണമായ ചർച്ചകൾക്കുള്ള സഭയായാണ് രൂപീകരിച്ചത്.
- സ്ഥാനാർഥി തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ധാർമികതയ്ക്ക് വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നില്ലെന്ന വിമർശനമുണ്ട്.
- ഈ പ്രവണത ജനാധിപത്യത്തിന് ആശങ്ക ഉയർത്തുന്നു.
നിയമസഭ ലോക്സഭാ അംഗങ്ങളെ നേരിട്ട് ജനങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ്.എന്നാൽ രാജ്യസഭയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് എംഎൽഎമാർ നേരിട്ടാണ്.എംഎൽഎമാർ നേരിട്ട് തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന അംഗങ്ങളിൽ മൂന്നിലൊന്നു പേർ ക്രിമിനൽ കേസുകളിൽ പ്രതികളാണ് എന്ന് വിവരമാണ് അസോസിയേഷൻ ഫോർ ഡെമോക്രാറ്റിക് റിഫോംസ് എന്ന സംഘടന പുറത്തുവിട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഭരണഘടന നിർമ്മാണ സമിതിയിൽ നടന്ന ചർച്ചകളുടെയും ഭരണഘടനയുടെയും കീഴ്വഴക്കങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ പ്രവണത പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.
ഡിആറിന്റെ (Association for Democratic Reforms) ഏറ്റവും പുതിയ വിശകലനമനുസരിച്ച്, നിലവിലെ രാജ്യസഭയിലെ 233 അംഗങ്ങളിൽ 229 പേരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സത്യവാങ്മൂലങ്ങളാണ് പരിശോധിച്ചത്. ഇതിൽ 73 എംപിമാർക്ക്, അഥവാ ഏകദേശം 32 ശതമാനത്തിനും, ക്രിമിനൽ കേസുകളുണ്ടെന്ന് അവർ സത്യവാങ്മൂലത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവരിൽ പലർക്കും കൊലപാതകശ്രമം, സ്ത്രീകൾക്കെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ, അഴിമതി തുടങ്ങിയ ഗുരുതര കുറ്റങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന കേസുകളും നിലവിലുണ്ട്. ലോക്സഭയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ രാജ്യസഭയിലെ ക്രിമിനൽ കേസുകളുള്ള അംഗങ്ങളുടെ ശതമാനം കുറവാണെങ്കിലും, ഏകദേശം ഓരോ മൂന്ന് രാജ്യസഭാ എംപിമാരിൽ ഒരാൾക്ക് വീതം ക്രിമിനൽ കേസ് ഉണ്ടെന്നത് ആശങ്കാജനകമാണെന്ന് എഡിആർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. എന്നാൽ, ഈ കണക്കുകൾ സ്ഥാനാർഥികൾ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സത്യവാങ്മൂലങ്ങളിൽ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയ കേസുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ക്രിമിനൽ കേസ് ഉള്ളത് കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് അർഥമാക്കുന്നില്ല; കോടതിയിൽ കുറ്റം തെളിയുന്നതുവരെ ഓരോരുത്തരും നിയമപരമായി നിരപരാധികളായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
എങ്കിലും സ്ഥാനാർത്ഥിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലെ പങ്കാളിത്തം ഒരു പരിഗണന വിഷയം അല്ലാതായി മാറി എന്ന് കരുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.ഗുരുതരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ പങ്കാളികളായ വരെ കോടതി വീഥിയിൽ വരാൻ കാത്തുനിൽക്കാതെ സ്വന്തം നിലയിൽ അതാത് വകുപ്പുകൾ നടത്തുന്ന അന്വേഷണത്തെ തുടർന്ന് പിരിച്ചുവിടാം എന്ന് സർവീസ് റൂളുകൾ നിലവിലുണ്ട്.അതായത് കോടതി തീരുമാനിച്ചുകഴിഞ്ഞ് ഒരാൾ കുറ്റക്കാരനാണോ അല്ലയോ എന്ന് പരിഗണിക്കുന്നതിൻ്റെ മാനദണ്ഡം നിയമം മാത്രമാണ്.എന്നാൽ ഒരാളെ സ്ഥാനാർഥിയായി തീരുമാനിക്കുന്നതിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്.അവിടെ ശരികളെ കുറിച്ചുള്ള പരിഗണനയിൽ പ്രധാനമായും വരേണ്ടത് ധാർമികത ആണ്.ധാർമികത സമൂഹത്തിന്റെ പൊതു മനോഭാവമാണ്.ആ മനോഭാവത്തെ പരിഗണിക്കാത്ത തീരുമാനങ്ങളാണ് പാർട്ടികളിൽ നിന്നും അതിൻറെ നേതാക്കളിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നത് എന്നതാണ് പ്രത്യേകത.അത് ഗൗരവമുള്ള രാഷ്ട്രീയ സദാചാര പ്രശ്നങ്ങൾ.പാർട്ടിക്ക് ഹിതകരം ആണെങ്കിൽ ആരെയും ജനപ്രതിനിധികളായി വാഴിക്കാം എന്നുള്ളതാണ് രീതി.പാർട്ടി കൂറിൻ്റെ പേരിൽ പാർട്ടിയിൽ ഇത് ന്യായീകരിക്കപ്പെടും.രണ്ടാംഘട്ടമായി സമൂഹത്തിലും ന്യായീകരിക്കപ്പെടും.ഇതാണ് നിയമസഭാ പാർലമെൻറ് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ കണ്ടുവന്നിരുന്നത്.അതിൻറെ തനി ആവർത്തനം രാജ്യസഭ സ്ഥാനാർത്ഥികളെ നിശ്ചയിക്കുന്നതിലേക്കും വന്നിരിക്കുന്നു.

ഒരു പാർട്ടിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന പ്രശ്നമല്ല
എഡിആറിന്റെ പഠനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്, ക്രിമിനൽ കേസുകൾ നേരിടുന്ന എംപിമാർ ഒരു പാർട്ടിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന പ്രശ്നമല്ല എന്നതാണ്. രാജ്യത്തെ മിക്ക പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളിലും ഇത്തരക്കാരുണ്ട്. ഏറ്റവും കൂടുതൽ എംപിമാരുള്ള ബിജെപിയിൽ പരിശോധിച്ച 99 പേരിൽ 27 പേർക്കും, കോൺഗ്രസിൽ 28 പേരിൽ 12 പേർക്കും ക്രിമിനൽ കേസുകളുണ്ട്. ആം ആദ്മി പാർട്ടിയിലെ 10 എംപിമാരിൽ നാല് പേർക്കും, തൃണമൂൽ കോൺഗ്രസിലെ 13 പേരിൽ നാല് പേർക്കും കേസുകളുണ്ട്. സമാജ്വാദി പാർട്ടിയിലെ നാല് എംപിമാരിൽ രണ്ടുപേർക്കും കേസുകളുണ്ട്. സിപിഐ(എം), ബിആർഎസ് എന്നീ പാർട്ടികളിൽ പരിശോധിച്ച മൂന്ന് എംപിമാരും കേസുകൾ പ്രഖ്യാപിച്ചവരാണെങ്കിലും, ഇവരുടെ എംപിമാരുടെ എണ്ണം വളരെ കുറവായതിനാൽ 100 ശതമാനം എന്ന കണക്ക് വലിയ പാർട്ടികളുമായി നേരിട്ട് താരതമ്യം ചെയ്യാനാകില്ല. ആകെ നോക്കുമ്പോൾ, രാഷ്ട്രീയ ചായം ഏതായാലും ക്രിമിനൽ പശ്ചാത്തലമുള്ള ജനപ്രതിനിധികളുടെ സാന്നിധ്യം ഇന്ത്യയിലെ മിക്ക പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളിലും തുടരുന്നുവെന്നതാണ് ഈ കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
ക്രിമിനൽ കേസുകളിൽ പ്രതികളായ വരുടെ എണ്ണം ശതമാനം ലോക്സഭയിലും രാജ്യസഭയിലും

ഡിആറിന്റെ കണക്കുകൾ നോക്കുമ്പോൾ, ക്രിമിനൽ കേസുകൾ നേരിടുന്ന എംപിമാർ ഒരു പാർട്ടിയിലോ ഒരു മുന്നണിയിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ലെന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം. 18ാം ലോക്സഭയിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട 543 എംപിമാരിൽ 251 പേർക്കെതിരെ ക്രിമിനൽ കേസുകളുണ്ടെന്നും, അതിൽ 170 പേർ കൊലപാതകം, കൊലപാതകശ്രമം, തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകൽ, സ്ത്രീകൾക്കെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഗുരുതര കേസുകളും നേരിടുന്നുണ്ടെന്നും എഡിആർ റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളിൽ പലതിന്റെയും എംപിമാർക്കെതിരെ കേസുകളുള്ളത് രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികൾ സ്ഥാനാർഥികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ചും വോട്ടർമാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെക്കുറിച്ചും വീണ്ടും ചർച്ചയാകുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്. ചില പാർട്ടികളിൽ പകുതിയിലധികം എംപിമാർക്കെതിരെ കേസുകളുള്ളതും, ചില ചെറിയ പാർട്ടികളിൽ എല്ലാ എംപിമാർക്കും കേസുകളുള്ളതുമാണ് കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ലോക്സഭയിലെ ചിത്രത്തിൻറെ തനിയാവർത്തനം തന്നെ രാജ്യ സഭയിലും

രാജ്യസഭയുടെ കാര്യവും ലോക്സഭയിൽ നിന്ന് വലിയ വ്യത്യാസമില്ലെന്നാണ് എഡിആറിന്റെ കണക്കുകൾ പറയുന്നത്. വിശകലനം ചെയ്ത 225 രാജ്യസഭാംഗങ്ങളിൽ 75 പേർക്കെതിരെ (33%) ക്രിമിനൽ കേസുകളുണ്ട്. ഇതിൽ 40 പേർ (18%) കൊലപാതകം, കൊലപാതകശ്രമം, സ്ത്രീകൾക്കെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഗുരുതര കേസുകളാണ് നേരിടുന്നത്. പാർട്ടി അടിസ്ഥാനത്തിൽ നോക്കിയാൽ ബിജെപിയുടെ 90 അംഗങ്ങളിൽ 21 പേർക്കും (23%), കോൺഗ്രസിന്റെ 28 അംഗങ്ങളിൽ 14 പേർക്കും (50%), തൃണമൂൽ കോൺഗ്രസിന്റെ 13 അംഗങ്ങളിൽ 5 പേർക്കും (38%), ആർജെഡിയുടെ 6 അംഗങ്ങളിൽ 4 പേർക്കും (67%), സിപിഐ(എം)യുടെ 5 അംഗങ്ങളിൽ 4 പേർക്കും (80%), ആം ആദ്മി പാർട്ടിയുടെ 10 അംഗങ്ങളിൽ 3 പേർക്കും (30%), വൈഎസ്ആർ കോൺഗ്രസിന്റെ 11 അംഗങ്ങളിൽ 4 പേർക്കും (36%), ഡിഎംകെയുടെ 10 അംഗങ്ങളിൽ 2 പേർക്കും (20%) ക്രിമിനൽ കേസുകളുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതായത്, ക്രിമിനൽ കേസുകളുടെ സാന്നിധ്യം ഒരു പാർട്ടിയിലോ ഒരു രാഷ്ട്രീയ മുന്നണിയിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന പ്രശ്നമല്ലെന്നും, രാജ്യസഭയിലും മിക്ക ദേശീയ, പ്രാദേശിക പാർട്ടികളിലുമുള്ള ജനപ്രതിനിധികൾക്കെതിരെ കേസുകളുള്ളത് ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഗൗരവമുള്ള യാഥാർഥ്യമായി തുടരുകയാണെന്നും ഈ കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
രാജ്യസഭാ അംഗമാകാൻ ഉള്ള യോഗ്യതകൾ ഭരണഘടന പ്രകാരം
രാജ്യസഭാ എംപിയാകാൻ വലിയ വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയൊന്നും ഭരണഘടന നിർബന്ധമാക്കിയിട്ടില്ല. എന്നാൽ ചില അടിസ്ഥാന യോഗ്യതകൾ നിർബന്ധമാണ്. സ്ഥാനാർഥി ഇന്ത്യൻ പൗരനായിരിക്കണം, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മിഷൻ നിർദേശിച്ച പ്രകാരം സത്യപ്രതിജ്ഞയോ പ്രതിജ്ഞയോ ചെയ്യണം, കൂടാതെ കുറഞ്ഞത് 30 വയസ്സ് പൂർത്തിയായിരിക്കണം. ലോക്സഭയ്ക്ക് 25 വയസ്സ് മതിയാകുമ്പോൾ രാജ്യസഭയ്ക്ക് പ്രായപരിധി കൂടുതലാണ്. അതുപോലെ, ഇന്ത്യയിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പാർലമെന്റ് മണ്ഡലത്തിലെ വോട്ടറായിരിക്കണം. മുമ്പ് മത്സരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനത്തെ വോട്ടറാകണമെന്ന വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2003 മുതൽ അത് ഒഴിവാക്കി.
സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളുടെയും താൽപര്യങ്ങൾ ദേശീയ തലത്തിൽ സംരക്ഷിക്കാനും കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ അമിത ആധിപത്യം ഒഴിവാക്കി ഫെഡറൽ സംവിധാനത്തിന് സന്തുലിതാവസ്ഥ ഉറപ്പാക്കാനുമാണ് രാജ്യസഭ പ്രധാനമായും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ലോക്സഭ പാസാക്കുന്ന ബില്ലുകൾ ആവേശത്തിലും രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദത്തിലും മാത്രം നിയമമാകാതിരിക്കാൻ അവ വീണ്ടും വിശദമായി പരിശോധിക്കുന്ന ഒരു രണ്ടാമത്തെ വേദി എന്ന നിലയിലും രാജ്യസഭയ്ക്ക് നിർണായക പങ്കുണ്ട്. കൂടാതെ സാഹിത്യം, ശാസ്ത്രം, കല, സാമൂഹിക സേവനം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനകൾ നൽകിയ 12 പ്രമുഖരെ രാഷ്ട്രപതിക്ക് രാജ്യസഭയിലേക്ക് നാമനിർദേശം ചെയ്യാൻ ഭരണഘടന അവസരമൊരുക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിലൂടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിന് പുറത്തുള്ള വിദഗ്ധരുടെ അറിവും പാർലമെന്റിന് പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ കഴിയും.
ഭരണഘടന നിർമ്മാണ സഭയിൽ നടന്ന ചർച്ചകൾ എന്താണ് രാജ്യസഭ എന്ന സങ്കല്പം വെളിവാക്കി
രാജ്യസഭ നിയമനിർമാണം വൈകിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അധിക പടിയാകുമെന്ന് വാദിച്ചപ്പോൾ, ഒടുവിൽ രണ്ടുസഭകളുള്ള പാർലമെന്റാണ് ഇന്ത്യ പോലൊരു വലിയ ഫെഡറൽ രാജ്യത്തിന് അനുയോജ്യമെന്ന നിലപാടാണ് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത്. രാജ്യസഭയുടെ ലക്ഷ്യം ലോക്സഭയുടെ പ്രവർത്തനം തടസ്സപ്പെടുത്തുകയല്ല, മറിച്ച് പ്രധാനപ്പെട്ട നിയമങ്ങളും ദേശീയ വിഷയങ്ങളും കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യാനുള്ള വേദിയാകണമെന്നാണ് ഭരണഘടനാ ശിൽപികൾ കണ്ടത്. ഭരണഘടനയുടെ കരട് സമിതി അധ്യക്ഷനായിരുന്ന ഡോ. ബി.ആർ. അംബേദ്കർ, നിയമനിർമാണം വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്നും അതിന് പ്രായപൂർത്തിയും പക്വതയും അനിവാര്യമാണെന്നും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അതുകൊണ്ടാണ് ലോക്സഭയ്ക്ക് 25 വയസും രാജ്യസഭയ്ക്ക് 30 വയസും കുറഞ്ഞ പ്രായപരിധിയായി നിശ്ചയിച്ചത്. ആദ്യം ഇത് 35 വയസാക്കാനായിരുന്നു നിർദേശം. എന്നാൽ പ്രായം മാത്രം പക്വതയുടെ മാനദണ്ഡമല്ലെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പിന്നീട് അത് 30 വയസായി കുറച്ചു. എൻ. ഗോപാലസ്വാമി അയ്യങ്കാർ പറഞ്ഞതുപോലെ, രാജ്യസഭയുടെ യഥാർഥ ദൗത്യം നിയമങ്ങൾ തടയലല്ല, മറിച്ച് വികാരങ്ങൾക്കപ്പുറം ശാന്തമായും ആഴത്തിലും കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കുന്ന “രണ്ടാമത്തെ ചിന്തയുടെ സഭ”യായി പ്രവർത്തിക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ധനബില്ലുകളിൽ ലോക്സഭയ്ക്കാണ് മേൽക്കൈ നൽകിയതെങ്കിലും, രാജ്യസഭയെ രാജ്യത്തിന്റെ ജനാധിപത്യത്തിന് വിവേകവും തുടർച്ചയും നൽകുന്ന സ്ഥിരം സഭയായാണ് ഭരണഘടനാ ശിൽപികൾ വിഭാവനം ചെയ്തത്.
ഇതിൽ നിന്ന് ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്.രാജ്യസഭാ പാർട്ടി താൽപര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് മാത്രം രൂപീകരിക്കേണ്ട ഒന്നല്ല.അതിലേക്ക് നോമിനേറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്ന വരും തെരഞ്ഞെടുത്ത് വരുന്നവരും കൃത്യമായി ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിലെ ചില പ്രത്യേക മേഖലകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരാണ്.എന്തായാലും കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ പങ്കുള്ളവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരല്ല എന്ന് വ്യക്തമാണ്.

